Του Δημήτρη Ρομποτή*
Ενδεικτικόν της σοβαρότητος, αλλά και της προετοιμασίας της αμερικανικής πλευράς για την κοινωνικού χαρακτήρα βασικά συνάντηση με τον κ. Σαμαρά, είναι ότι τόσον ο Αμερικανός πρόεδρος όσο και η επίσημη ανακοίνωση από τον Λευκό Οίκο ανέφεραν τον Ελληνα πρωθυπουργό ως “Prime MinisterSamaris”!
Βέβαια, το διόρθωσαν με επαναληπτική ανακοίνωση, το σήμα όμως εστάλη και ελήφθη. Κατά τα άλλα ήταν μια …ιστορική συνάντηση, όπως τα «εμπέντιντ μίντια» των Αθηνών έσπευσαν να διακηρύξουν πανηγυρικώς, και είχαν απόλυτο δίκιο υπό την έννοια ότι πέρασε κιόλας στην ιστορία, λες και δεν ήταν χτες!
Ηδη κανείς δεν θυμάται τίποτα, ενώ ακόμη και οι συνοδεύοντες δημοσιογραφούντες προκειμένου να σώσουν κάτι από τα προσχήματα της ιδιότητός τους, κατέληξαν ότι τα «αποτελέσματα» της επισκέψεως είναι αναδρομικής υφής και θα φανούν μετά τις …γερμανικές εκλογές.
Αν βέβαια τις κερδίση η Μέρκελ, διότι μετά το «αστραποβρόντημα» των δηλώσεων του Αμερικανού προέδρου, αποτέλεσμα της γοητείας που άσκησε πάνω του ο Ελλην πρωθυπουργός και ο αγώνας που καταβάλει εναντίον της ίδιας του της χώρας, μπορεί ο γερμανικός λαός να φοβήθηκε και …να τη μαυρίση!
Εν πάσει περιπτώσει, ο Ομπάμα ανάσανε βαθειά και πήρε τον δρόμο για τις διακοπές του, ο Σαμαράς για τη Νέα Υόρκη και η ζωή τραβάει την ανηφόρα για τους υπολοίπους.
Οι φωτογραφίες πάρθηκαν, τα χαμόγελα και οι φιλοφρονήσεις αντηλλάχθησαν, ένα όνειρο ζωής για τον Ελληνα πρωθυπουργεύοντα (και τους συνοδούς του) έγινε πραγματικότητα, ο στόχος επετεύχθη στο πεδίο των εντυπώσεων και μια καινούργια σελίδα ανοίγει αν όχι στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, τουλάχιστον στο πρωθυπουργικό ημερολόγιο!
Τώρα, από πλευράς ουσίας χάθηκε μία ακόμη ευκαιρία, έστω κι’αν όχι με τις καλύτερες προοπτικές (μισή ώρα συνάντηση, αυγουστιάτικα και μια μέρα πριν ο πρόεδρος φύγη για διακοπές), να τεθούν κάποια πράγματα σε διαφορετική βάση, να ξαναμπή αν μη τί άλλο η Ελλάδα στο ραντάρ των ΗΠΑ.
Η ελληνική κυβέρνηση δεν διαθέτει το είδος της επιτελικής ομάδας που θα μπορούσε μεθοδικά να καταπιαστή με ένα τέτοιο εγχείρημα και να προσφέρη δημιουργικό «φόλοου απ» ακόμη και στα ψήγματα αποτελεσμάτων που είχε η συνάντηση του Λευκού Οίκου (την οποία Ελλην δημοσιογράφος έφτασε στο σημείο να συγκρίνη με επίσκεψη του Πούτιν, λόγω των κυβερνητικών αξιωματούχων που ήταν παρόντες από πλευράς ΗΠΑ και οι οποίοι εγγυήθηκαν την όσο το δυνατόν μικρότερη ανάμειξη του προέδρου με τα θέματα που εξετάστηκαν.
Οσο πιο πολλούς έχει μαζί του ο πρόεδρος τόσο λιγότερο θα συζητήση μαζί σου). Ούτε είναι πολιτική στάση να θέτης ως ύψιστο στόχο μιας τέτοιας συνάντησης την εύσημο μνεία του προέδρου για τις προσπάθειες της Ελλάδος, ώστε να τη βγης στη Γερμανία.
Αυτά είναι θεατρινισμοί που κανένας δεν λαμβάνει σοβαρά υπόψη και καθιστούν ξεκάθαρη την εντύπωση ότι ο Ελληνας πρωθυπουργός εκλιπαρεί για ένα «μπράβο» της υπερδύναμης για εσωτερική κατανάλωση.
Μένει επίσης να δούμε πόσο ακριβά Ελλάδα και Κύπρος θα πληρώσουν την προεδρική «δήλωση στήριξης» στις επερχόμενες διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό και τα ενεργειακά θέματα στα οποία άπτεται η ελληνική ΑΟΖ και οι τουρκικές διεκδικήσεις επ’αυτής.
Δεν είναι τυχαίο ότι μια μέρα πριν τη συνάντηση με τον Σαμαρά, ο Ομπάμα τα είπε τηλεφωνικώς με τον Ερντογάν ώστε να μην υπάρχουν περιθώρια παρεξηγήσεων (παρεπιπτόντως, στην τηλεφωνική γραμμή δεν ήταν ούτε ο υπουργός Οικονομικών, ούτε η σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας, ούτε άλλοι παρατρεχάμενοι.
Κι’ούτε τηλεφώνησε ποτέ ο Ομπάμα στον Σαμαρά ή άλλον Ελληνα πρωθυπουργό την παραμονή συνάντησής του με τον Ερντογάν).
Στο πρόσωπο του Τούρκου πρωθυπουργού ο Αμερικανός πρόεδρος έχει βρει έναν συνομιλητή και συνεργάτη στον οποίον μπορεί να βασιστή και δεν πρόκειται να διακινδυνεύση αυτή τη σχέση για τις «ευαισθησίες» της Ελλάδος πόσο μάλλον όταν η ίδια η κυβέρνησή της απλά εκλιπαρεί για λίγη σημασία και είναι διατεθειμένη να δώση τα πάντα για πολύ λίγα (μια προεδρική πρόσκληση αυγουστιάτικα) όπως έδειξε η περίπτωση του ΤΑΡ.
(ΥΓ: Οι Τούρκοι βάλανε μέσα τους στρατηγούς, να δούμε οι Ελληνες πότε θα μπαγλαρώσουν τους πολιτικούς)
«Σόσιαλ γκάδερινγκ» η συνάντηση στην Ουάσινγκτων
Ο σημερινός πρωθυπουργεύων της Ελλάδος όπως όλοι οι προκάτοχοί του από το 1981 και μετά, έχουν πρόβλημα αξιοπιστίας, κανένας δεν μπορεί να τους πάρη σοβαρά και ούτε να υπολογίση στη συνεργασία τους. Υπάρχει έλειμμα αξιοπρέπειας κι’αυτό αντανακλά ξεκάθαρα στον τρόπο με τον οποίο τους αντιμετωπίζουν οι ξένοι ηγέτες: ως αναγκαία κακά (ή κάκα). Ετσι κι’ο Ομπάμα τώρα, κάλεσε τον Σαμαρά μια μέρα πριν πάη διακοπές, αρχές Αυγούστου, όταν όλα είναι κλειστά στην Ουάσινγκτων κι’όταν κανένας σοβαρός ξένος ηγέτης δεν θα αποδεχόταν πρόσκληση για επίσκεψη. Δυστυχώς ο Ελλην πρωθυπουργός θα βουλώση μια τρύπα στο προεδρικό πρόγραμμα, τίποτα παραπάνω.
Οσο για αυτά που γράφονται ότι ο Λευκός Οίκος αναβαθμίζει τάχα την επίσκεψη διευρύνοντας το «ρόστερ» της συναντήσεως με τον υπουργό Οικονομικών, τον πρέσβη στην Αθήνα και μερικούς ακόμη παρατρεχάμενους της αμερικανικής κυβερνήσεως, πρόκειται για φαιδρότητες θερινής νυχτός. Οταν ο πρόεδρος έχει κάτι πολύ σοβαρό να συζητήση με ηγέτη άλλη χώρας, τον οποίο σέβεται ή έχει ανάγκη, η κουβέντα γίνεται τετ α τετ, τις δε λεπτομέρειες χειρίζονται αξιωματούχοι των δύο χωρών αργότερα και σε άλλες επαφές. ‘Η ακόμη καλύτερα, έχει γίνει η σχετική προεργασία πριν την επίσκεψη. Με το να διευρύνη τον αριθμό των παρισταμένων ο πρόεδρος στη συνάντηση με τον πρωθυπουργό, καταδεικνύει ότι ελάχιστα γνωρίζει τα ελληνοαμερικανικά θέματα και ακόμη λιγότερο τον ενδιαφέρουν.
Προκειμένου λοιπόν να μην πιαστή «αδιάβαστος» θα έχη και τους ειδικούς δίπλα του να συμπληρώνουν. Θα είναι κάτι σαν «σόσιαλ γκάδερινγκ», δηλαδή. Επιπλέον, ξέρει ότι ελάχιστα μπορεί να περιμένη από τον Σαμαρά, ακόμη κι’αν έχη να του ζητήση κάτι ως προς τα ενεργειακά θέματα και τις συναφείς υποχωρήσεις που θα χρειαστή να κάνη η Ελλάδα σε σχέση με τις τουρκικές διεκδικήσεις στη δική της ΑΟΖ. Αφήστε δε που το ζήτημα το χειρίζεται καλύτερα η Τουρκία μόνη της, η οποία θα πάρη ότι χρειάζεται χωρίς ιδιαίτερο κόπο απαλάσσοντας και την Ουάσινγτων από έναν ακόμη πονοκέφαλο…
Η όποια ελλαδική ηγεσία κι’όχι μόνο η κυβέρνηση Σαμαρά, για να μην είμαστε μονομερείς και άδικοι, δεν τυγχάνει σεβασμού στην Ουάσινγκτων, ούτε κι’όταν πρόκειται απλά να εκτελέση «εντολές». Για αυτό και οι ΗΠΑ πάντα φέρνουν την Ελλάδα ενώπιον τετελεσμένων, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ώστε να μην υπάρχη ουσιαστική επιλογή άρα και πιθανότητα παραιτέρω καθυστερήσεων. Ετσι θα γίνη και κατά τη διάρκεια της συναντήσεως στον Λευκό Οίκο…
