Τα email του Epstein επιβεβαιώνουν αυτό που ήδη γνωρίζουμε. Η Ελλάδα θυσιάστηκε για τη διάσωση γερμανικών και γαλλικών τραπεζών.
Στην Ελλάδα αυτή που σε κυβερνούν φώναζαν «βάστα Σόιμπλε» Ο Αδωνις,μάλιστα,δήλωνε υπερήφανος,που ήταν εισηγητής και στα τρία. Τι δεν καταλαβαίνεις
Το καλοκαίρι του 2015 η Ελλάδα βρισκόταν στο απόλυτο οικονομικό σκοτάδι. Η χώρα, καταχρεωμένη και γονατισμένη από τα μνημόνια, παραδίδονταν στην «γερμανική μπότα» και στις απαιτήσεις της Angela Merkel και του Wolfgang Schaeuble.
Τα διεθνή Μέσα Ενημέρωσης λοιδορούσαν τους Έλληνες, χαρακτηρίζοντάς τους τεμπέληδες, διεφθαρμένους και υπερχρεωμένους, ζώντας δήθεν πάνω από τις δυνατότητές τους. Αλλά τα πράγματα δεν ήταν όπως τα παρουσίαζαν οι επικριτές.
Πίσω από τις κουίντες των πολιτικών και οικονομικών αναλύσεων, τα emails του Noam Chomsky προς τον J. Epstein αποκαλύπτουν μία αλήθεια που κανείς δεν τόλμησε να πει δυνατά: οι Έλληνες πλήρωναν χρέη που ποτέ δεν δημιούργησαν.
Τι αποκαλύπτουν τα e-mail Στις 29 Ιουνίου 2015, ο Chomsky έγραφε στον Epstein: «Περίπου το 90% των πληρωμών προς την Ελλάδα πηγαίνει στην πραγματικότητα στις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες που έκαναν επικίνδυνες επενδύσεις και θέλουν να αποπληρωθούν. Έτσι, στην πραγματικότητα οι Έλληνες πληρώνουν τις βόρειες τράπεζες για χρέη που ο λαός δεν είχε ποτέ συσσωρεύσει.
Αυτά θα έπρεπε να θεωρηθούν ‘ειδεχθή χρέη’ και να γίνει ρύθμιση ή ακύρωσή τους».
Η αποκάλυψη αυτή προσφέρει μία άλλη, σκοτεινή οπτική για την ελληνική κρίση: η δημόσια κατακραυγή, τα ΜΜΕ που στοχοποιούσαν τον ελληνικό λαό και η κοινωνική αφαίμαξη δεν ήταν αποτέλεσμα «τεμπελιάς» ή «διαφθοράς», αλλά αποτέλεσμα ενός διεθνούς οικονομικού παιχνιδιού στο οποίο η Ελλάδα βρέθηκε παγιδευμένη.
Τα δισεκατομμύρια που κατευθύνονταν ως «βοήθεια» κατέληγαν σχεδόν εξ ολοκλήρου στις τσέπες των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών, ενώ οι Έλληνες πλήρωναν το τίμημα της κρίσης με ανεργία, λιτότητα και κοινωνικό πόνο.
Η συνέχεια της ιστορίας είναι γνωστή Η συνέχεια είναι γνωστή. Σκληρά μέτρα λιτότητας, περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, εκτίναξη της ανεργίας και αμφισβήτηση της αξιοπρέπειας ενός ολόκληρου λαού. Αλλά πίσω από τους τίτλους των εφημερίδων, οι αποφάσεις των τραπεζών και η γεωπολιτική πίεση των ισχυρών της Ευρώπης διαμόρφωναν την πραγματική εικόνα – μία εικόνα που τα emails του Chomsky αποκαλύπτουν χωρίς φόβο: η Ελλάδα δεν χρεώθηκε από τον λαό της, αλλά για λογαριασμό άλλων. Σήμερα, η αποκάλυψη αυτή λειτουργεί ως καθρέφτης για τα μνημόνια και τη διαχείριση της κρίσης: ένας λαός, στοχοποιημένος και κατηγορημένος, πλήρωνε τις συνέπειες επενδυτικών κινδύνων που ποτέ δεν δημιούργησε.
Μία «κρίση» που για δεκαετίες φορτώθηκε στις πλάτες των πολιτών, ενώ οι πραγματικοί ωφελημένοι δεν τιμωρήθηκαν ποτέ
Στον επίσημο ιστότοπο του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, και συγκεκριμένα στη βιβλιοθήκη για τα αρχεία του Έπσταϊν, η Ελλάδα αναφέρεται περισσότερες από 1.500 φορές.
Οι αναφορές αυτές περιλαμβάνουν ηλεκτρονική αλληλογραφία, δημοσιεύσεις ερευνητών, ταξιδιωτικά αρχεία και αναφορές με αναλύσεις της αγοράς. Αν και ορισμένα έγγραφα αφορούν γενικές αναλύσεις, τα περισσότερα –αν όχι όλα– σχετίζονται με τις ελληνικές τράπεζες, το πρόγραμμα διάσωσης και τις ελληνικές χρηματοπιστωτικές αγορές.
Έγγραφο 1: 31 Ιουλίου 2015 – Αλληλογραφία με τον Νόαμ Τσόμσκι για το ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης Σε ένα εκτενές email προς τον Νόαμ Τσόμσκι, ο Έπσταϊν αναλύει τον τρόπο λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος και του ελληνικού προγράμματος διάσωσης.
Ο Τζέφρι Έπσταϊν επισημαίνει τη «παράδοξη» φύση της τραπεζικής λογιστικής, όπου τα δάνεια καταγράφονται ως περιουσιακά στοιχεία αντί για πραγματικά διαθέσιμα μετρητά, επιτρέποντας στις τράπεζες να εγγράφουν τόκους ως κέρδη ακόμη και πάνω σε επισφαλή ή ουσιαστικά «φανταστικά» δάνεια. Επικαλούμενος τον οικονομολόγο Μαρκ Μπλάιθ, εξηγεί ότι ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) άντλησε 440 δισ. ευρώ μέσω έκδοσης ομολόγων για να στηρίξει χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα όπως η Ελλάδα. Στην ίδια ανταλλαγή μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ο Τσόμσκι αναφέρεται στις γαλλικές και γερμανικές τράπεζες, τονίζοντας ότι η Ελλάδα δεν ωφελήθηκε ουσιαστικά από το πρόγραμμα διάσωσης: «Εκδίδουν ομόλογα για να διασώσουν τους πιστωτές της Ελλάδας — κυρίως τις τράπεζες της Γαλλίας και της Γερμανίας — μέσω δανείων προς την Ελλάδα. Η Ελλάδα λειτούργησε απλώς ως αγωγός της διάσωσης. Δεν υπήρξε ουσιαστικός αποδέκτης, παρά τα όσα επαναλαμβάνονται διαρκώς στα μέσα ενημέρωσης»
Έγγραφο 2: 29 Ιουνίου 2015 – Πληρωμές τόκων και «απεχθή χρέη» Σε ένα ακόμη email προς τον Τσόμσκι, ο Έπσταϊν υπογραμμίζει τη δυσανάλογη ροή των χρημάτων των πακέτων διάσωσης, επισημαίνοντας ότι μεγάλο μέρος των κονδυλίων κατευθυνόταν στην εξυπηρέτηση τόκων και όχι στην ελληνική οικονομία.
Έγγραφο 3: 18 Ιουνίου 2012 – Τηλεδιάσκεψη του U.S. Global Investment Office για τις επιπτώσεις των ελληνικών εκλογών Εσωτερικό έγγραφο του Ιουνίου 2012 από το U.S. Global Investment Office αναλύει τις επιπτώσεις των ελληνικών εκλογών στις διεθνείς αγορές.
Το έγγραφο αναφέρεται σε μια τηλεδιάσκεψη κατά την οποία εξετάστηκε ο πιθανός αντίκτυπος των εκλογικών αποτελεσμάτων στη θέση της Ελλάδας εντός της Ευρωζώνης.
Έγγραφο 4: Μάρτιος 2012 – Όταν έμαθε για τα swaps του ελληνικού χρέους Σε αλληλογραφία του Μαρτίου 2012, ο Έπσταϊν αναφέρεται στο πως έμαθε για τα swaps του ελληνικού χρέους (debt swaps)
Έγγραφο 5: Ιούνιος 2014 – Τίτλοι κτήσης μετοχών ελληνικών τραπεζών Ο Έπσταϊν ενημερώθηκε για πιθανές επενδύσεις σε τίτλους κτήσης μετοχών (warrants) ελληνικών τραπεζών. Η Tazia Smith ανέφερε τη δημιουργία τοπικών λογαριασμών προκειμένου να προετοιμαστούν συναλλαγές σε «μακρόχρονους ελληνικούς τραπεζικούς τίτλους κτήσης μετοχών».
Στα emails καταγράφονται πληροφορίες σχετικά με το ιστορικό της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών έπειτα από τη διαδικασία Συμμετοχής του Ιδιωτικού Τομέα (PSI) στα κρατικά ομόλογα, επισημαίνοντας ότι οι τράπεζες είχαν υψηλή κρατική συμμετοχή (35%–70%), αλλά αναμενόταν να επιστρέψουν στην κερδοφορία. Στο έγγραφο που κυκλοφόρησε περιλαμβάνονται οι σελίδες 1, 3 και 4.
Έγγραφο 6: Δεκέμβριος 2013 – Βραχυπρόθεσμο ελληνικό κρατικό χρέος Ο Nav Gupta περιέγραψε μια επενδυτική ευκαιρία σε μη ρευστά πεντάμηνα ελληνικά κρατικά ομόλογα. Στο έγγραφο περιλαμβάνονται οι σελίδες 7 και 9.
Έγγραφο 7: 25 Ιουνίου και 29 Μαΐου 2015 – Συζητήσεις για στρατηγικές επενδύσεις Ο Έπσταϊν είχε αλληλογραφία και με τον εκλιπόντα George G. Mantzavinatos σχετικά με τον χρονισμό επενδύσεων και τις επενδυτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα και την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.
Ο Mantzavinatos εκτιμούσε ότι η Ελλάδα πιθανότατα θα κατέληγε σε συμφωνία με την ΕΕ και το ΔΝΤ έως τα τέλη Ιουνίου 2015, γεγονός που θα εξασφάλιζε προσωρινή χρηματοπιστωτική σταθερότητα έως τον Σεπτέμβριο, οπότε θα απαιτούνταν επιπλέον 35–40 δισ. ευρώ. Υποστήριζε ότι αυτή η χρονική συγκυρία αποτελούσε ευκαιρία για τον Έπσταϊν να εξετάσει την είσοδό του στην ελληνική αγορά, ιδιαίτερα στον τραπεζικό τομέα και σε τράπεζες με μεγάλα «ανοίγματα».
Παράλληλα, επισήμαινε και άλλους γεωπολιτικούς κινδύνους, όπως η κατάσταση στην Ουκρανία, υποδεικνύοντας και ποιες ήταν οι ευρύτερες επενδυτικές παράμετροι στην Ευρώπη.
