Tελικά, έχουν πλάκα οι Ευρωπαίοι ψευτοηγέτες, οι της παραπαίουσας ”ευρωπαϊκής ‘Ενωσης” με αρχηγό την πρόεδρο της Κομισιόν, την διεφθαρμένη (μίζες, εμβόλια κ.ά.) Ούρσουλα (φον ντερ Λάιεν) και ”υπουργό Εξωτερικών” την εμμονική ”σαχλαμάρα” Κάλλας. Αποδείχτηκαν, επιεικά, άχρηστοι, διαπλεκόμενοι, που τους δουλεύει άσχημα ο Τραμπ.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ είχε ξεκαθαρίσει από παλιά τις προθέσεις του γιά διάφορα ζητήματα: Δασμούς, Ουκρανία, Βενεζουέλα, Γροιλανδία κ.ά. Οι Ευρωπαίοι, αρχικά, είχαν μηδενική αντίδραση και με την δουλοπρεπέστατη Ούρσουλα, έκλειναν συμφωνίες με τις ΗΠΑ. Επίσης, οι ”ηγέτες” της Ευρ. ‘Ενωσης, ως αφελείς, συνήθιζαν να ”κολακεύουν” τον ναρκισσο- αλαζόνα πρόεδρο ΗΠΑ, εξευτελιζόμενοι.
Ο Τραμπ, απόδειξε, ότι ΗΤΑΝ και ΕΙΝΑΙ προβλέψιμος, άσχετα πως χαραχτηρίζονται οι πράξεις του. ‘Εχοντας δικό του το ανώτατο Δικαστήριο και αδύναμη, ελάχιστης απήχησης αντιπολίτευση, κάνει ότι θέλει, ακόμα και με ”άτυπη δικτατορία” μέσα στις ΗΠΑ. Οι Δημοκρατικοί στην Γερουσία και Βουλή, εξαφανισμένοι. Ενώ ο ”ηγέτης της μειοψηφίας” στην Γερουσία, ο γερουσιαστής του Ισραήλ (Νέας Υόρκης) Σούμερ, υπάρχει μόνο όταν θίγονται συμφέροντα του Ισραήλ.
H ”βάση” του Τραμπ, είναι ακροδεξιοί και ”θεοφοβούμενοι Ευαγγελιστές” της κονόμας. Η πλειοψηφία των υπουργών του είναι ακραίοι δεξιοί, κρυφοφασίστες, σαν τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και τον σύμβουλο Στέφεν Μίλλερ.
Ο Τραμπ, επιστρέφοντας στο ανώτατο αξίωμα, με την 2η προεδρική θητεία, έδειξε τον σκοπό του: Να προσαρμοστούν τα όρια της εκτελεστικής εξουσίας στις προσδοκίες του. Οι ΗΠΑ βιώνουν τον τελευταίο χρόνο μια πολιτική αναταραχή, με την προσπάθεια του Τραμπ να καταργήσει κάθε έλεγχο στην εξουσία του, να παρακάμπτει το διαπλεκόμενο Κογκρέσσο, να ελέγχει τον κυβερνητικό μηχανισμό και να τον χρησιμοποιεί εναντίον όσων θεωρεί εχθρούς του.
Ο -εγωμανής του προσωπικού συμφέροντος- αυτοανακηρυγμένος ”αυτοκράτορας”, Ντόναλντ Τραμπ, είχε εκτιμήσει σωστά ότι οι ψευτοηγέτες της ευρωπαϊκής ‘Ενωσης είναι ”της πλάκας”, που αντί να δρουν, μόνο αντιδρούν, ”κατόπιν εορτής”, παραχωρώντας και υποχωρώντας, μετά από πίεση κι εκβιασμό (με δασμούς κλπ). Ο Τραμπ πιέζει πολύ, απαιτεί κι εκβιάζει. Στο τέλος οι ”αντίπαλοι” υποχωρούν και παραχωρούν. Επίσης, ο Τραμπ, τους γελοιοποιεί, όπως κάνει π.χ. με τον πρόεδρο Μακρόν της Γαλλίας, δημοσιοποιώντας τα sms.
Οι Ευρωπαίοι, είχαν συνηθίσει για δεκαετίες, να παίρνουν από τις ΗΠΑ, αδιαφορώντας γιά τα υπόλοιπα. Αλλά, το ”γλέντι” τελείωσε και ήρθε ο… λογαριασμός.
Το γεγονός αυτό φαίνεται τώρα ξεκάθαρα, με την υπόθεση της Γροιλανδίας, που υποτίθεται είναι αυτόνομη υπό την ”εποπτεία” της Δανίας.
Δεν προέκυψε σήμερα το ζήτημα με την ”απαίτηση” Τραμπ να την κάνει τμήμα των ΗΠΑ.
Οι αναφορές γίνονται γιά μήνες (η πρώτη γιά Γροιλανδία, έγινε πριν έναν χρόνο, πριν ορκιστεί πρόεδρος, σε συνέντευξή του αρχές Ιανουάριου 2025) και οι Ευρωπαίοι αδιαφορούσαν, ζώντας στον κόσμο τους, νομίζοντας ότι ο Τραμπ μιλάει χωρίς να πράττει. Την 1η Ιουλίου ’25, ο γιός του και άλλοι, πήγαν με το αεροπλάνο της οικογένειας στην Γροιλανδία, θέτοντας εκεί -έμμεσα- θέμα απόκτησής της.
Τώρα, οι δυτικο- Ευρωπαίοι θυμήθηκαν το… ΝΑΤΟ, που έχει γιά γεν. γραμματέα έναν δουλοπρεπή ”καραγκιόζη” (Μαρκ Ρούτε), που ασφυκτιά στην… ”κωλότσεπη” του Τραμπ και κάνει τον ”τροχονόμο” στις μίζες του Ζελένσκι από το χρήμα της ”βοήθειας Δύσης”.
Τι έκαναν γιά μήνες οι Ευρωπαίοι, με γνωστές τις προθέσεις Τραμπ;;; Αδιαφόρησαν ολικά.
Ο Τραμπ θέλει την Γροιλανδία επειδή έχει πίεση από ισχυρά οικονομικά συμφέροντα (και τα οικογενειακά του). Και θα την πάρει, επειδή οι ”αντίπαλοι” Ευρωπαίοι, είναι αποδεδειγμένα οι ”χρήσιμοι ηλίθιοι”, που θα ”φωνάξουν”, θα ”θυμώσουν”, θα ”διαμαρτυρηθούν”, γιά την ”εικόνα” τους στους αποβλακωμένους λαούς τους και στο τέλος θα δώσουν και θα το βουλώσουν.
Σε ότι αφορά ”διεθνές δίκαιο” κλπ, αυτό ΔΕΝ υπάρχει μόνο όταν συμφέρει. Και οι Ευρωπαίοι, μαζί με τις ΗΠΑ, πολλές φορές το εξευτέλισαν.
Χρήμα και συμφέροντα
Σύμφωνα με το έγκυρο οικονομικό περιοδικό ”Forbes”, στο τέλος του 2025, ο 79 χρονών Τραμπ είχε καθαρή περιουσία (net worth) 6,7 δισ. δολάρια. Εντυπωσιακή η διαφορά σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο (2024), όταν τα συνολικά περιουσιακά στοιχεία του πρόεδρου ΗΠΑ, υπολογίζονταν σε 2,3 δισ. δολάρια. Η περιουσία του Ντόναλντ Τραμπ σχεδόν τριπλασιάστηκε τον περασμένο χρόνο, δηλ. στον πρώτο χρόνο της δεύτερης προεδρίας του.
”Κ” – 20 Ιαν. ’26
