Γιατί ο Βασίλης Καρράς είναι πάντοτε επίκαιρος, όπου κι αν εμφανίζεται , το κοινό του είναι όλων των ηλικιών, οι δε χώροι είναι πάντα γεμάτοι.
Και εξηγούμαι γι΄αυτό.
Εδώ και πολλά χρόνια που γνωρίζω τον καλλιτέχνη, εάν και δεν ήμουνα ποτέ κολλητός του, όμως τον παρακολουθώ από τα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα, όταν τον πρωτογνώρισα ήταν ένας έφηβος, αδύνατος, πάντα με το τσιγάρο στο χέρι, αλλά με πάθος για το τραγούδι.
Στο πλευρό του είχε τον κουμπάρο του Δημήτρη Καραηλία, ήταν ο άνθρωπος που τον κατεύθυνε στα δισκογραφικά μονοπάτια.
Ο Δημήτρης Καραηλίας έφυγε όμως από την ζωή πολύ νέος , σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.
Μετέπειτα, ο Βασίλης Καρράς έχοντας σωστές βάσεις συνέχισε μόνος του, ή, με κάποιους συνεργάτες, οι οποίοι είναι ακόμα και σήμερα μαζί του.
Και διερωτώμαι, γιατί ο κόσμος προτιμά αυτόν τον καλλιτέχνη, και όχι κάποιους άλλους;;
Πρώτον, διότι είναι άνθρωπος με όλη την σημασία της λέξης, βοηθά πολλούς συνανθρώπους μας, χωρίς να το γνωρίζει κανείς και δεύτερον, βοηθά συναδέλφους του, τραγουδιστές, μουσικούς , αλλά και εργαζομένους στην νυχτερινή διασκέδαση.
Θα σας αναφέρω δύο παραδείγματα για να το καταλάβετε.
Την φιλανθρωπία του προς τον συνάδελφο και φίλο του Δημήτρη Γεωργόπουλο στις δύσκολες στιγμές, τον στήριξε ηθικά και οικονομικά εν ζωή, αλλά και μετά, όταν απεβίωσε .Αντίθετα με πολλούς Θεσσαλονικείς και Αθηναίοι καλλιτέχνες που έκαναν ότι δεν τον γνωρίζουν τον Δημήτρη Γεωργόπουλο.
Είναι ντροπή, διότι οι καλλιτέχνες αυτοί στα πρώτα τους επαγγελματικά βήματα, έτρωγαν από την ίδια κατσαρόλα του μαγαζιού, όπου ήταν πάντα μπροστάρης ο Δημήτρης Γεωργόπουλος, υποχρέωνε τον επιχειρηματία του νυχτερινού κέντρου, να έχει και κουζίνα, για να τρώνε οι καλλιτέχνες.
Συγχρόνως έδινε χαρτζιλίκι σε σερβιτόρους, μετρ, αλλά και σε καλλιτέχνες που είχε μαζί του.
Εδώ θα αναφερθώ σε έναν νταλαβερτζή της νύχτας που δήθεν ασχολείτο με δημόσιες σχέσεις, του έδωσε σαν βδομαδιάτικο 250.000 δραχμές, ποσό με το οποίο εκείνη την εποχή αγόραζες ένα κατοστάρι διαμέρισμα στην Τούμπα Θεσσαλονίκης. Ο άνθρωπος όμως αυτός δεν πήγε ούτε στην κηδεία του, τόσο αχάριστος αποδείχθηκε.
Το δεύτερο παράδειγμα που αφορά τον Βασίλη Καρρά είναι , όταν γέμισε το αυτοκίνητο του με τρόφιμα και τα έστειλε με τον οδηγό του σε έναν παλιό λαϊκό βάρδο, που σήμερα δεν έχει στον ήλιο μοίρα, συγχρόνως του έδωσε και ένα φάκελο με αρκετά Ευρώ για να τον παραδώσει στον ίδιο.
Πολλά ακόμα μπορώ να εξιστορήσω για τον καλλιτέχνη και άνθρωπο Βασίλη Καρρά, αλλά και για όλους τους καλλιτέχνες του πενταγράμμου με τα ονόματα τους.
Ο Βασίλης Καρράς πριν εμφανιστεί σε νυχτερινό κέντρο, ή σε συναυλία σε κάποια Ελληνική πόλη πάντοτε περνά και αφήνει σε κάθε μαγαζί τον οβολό του, και χαρτζιλίκι σε βοηθούς, σερβιτόρους, στους πάντες.
Αυτό σήμερα αλλά και παλαιότερα δεν το έκανε κανείς καλλιτέχνης.
Ας μην αναρωτιούνται λοιπόν κάποιοι συνάδελφοι του, που τον ζηλεύουν, γιατί ο Βασίλης Καρράς έχει τόσο φανατικό κοινό.
Στην Αθήνα όπου εμφανίζεται στο νυχτερινό κέντρο “Theatro Music Hull”, το τριήμερο Πέμπτη – Παρασκευή και Σάββατο, γίνεται πάτα με, να σε πατώ.
Και όπως λέει και ο ίδιος,” ας έχω την υγειά μου, και έχει ο θεός..”
