Επισκεφθείτε την Αμμουλιανή, το μοναδικό κατοικημένο νησί της Χαλκιδικής..που βρίσκεται απέναντι από την Ουρανούπολη.
Πρόκειται για ένα νησί καταπράσινο, γραφικό, «καλοκαιρινό», γεμάτο μοναδικές παραλίες, από τις ομορφότερες της χώρας μας!
Από το λιμανάκι της Ουρανούπολης, θα πάρετε το καραβάκι και σε λίγα λεπτά θα προσεγγίσετε έναν μικρό επίγειο παράδεισο.
Κρυστάλλινα νερά, ιδανικά για βουτιές, αλλά και ψάρεμα και ένας βυθός με μεγάλη ποικιλία υποθαλάσσιας ζωής θα γοητεύσουν τους λάτρεις των καταδύσεων και όχι μόνο.
Το νησί έχει έναν μοναδικό οικισμό, αλλά οι επιλογές σε διαμονή, εστιατόρια και καφετέριες είναι πολλές και άκρως ενδιαφέρουσες. Οι φιλόξενοι κάτοικοι είναι πρόθυμοι να σας προσφέρουν το καλύτερο με τη γνωστή νησιώτικη φιλοξενία.
Στο νησί κυριαρχεί το πράσινο, μιας και είναι κατάφυτο από ελιές και χαμηλή βλάστηση. Αφήστε στην άκρη το αυτοκίνητο σας και απολαύστε μια βόλτα στη φύση διαλέγοντας ένα από τα περιπατητικά μονοπάτια. Στην πλατεία του χωριού, θα βρείτε το Λαογραφικό μουσείο γεμάτο από την ιστορία των Μικρασιατών.
Η Αμμουλιανή είναι ξακουστή για τις παραλίες της και πραγματικά αξίζει να τις γνωρίσετε μια μια. Ο Άγιος Γεώργιος είναι προσβάσιμος τόσο από τη στεριά, με αυτοκίνητο από το χωριό, όσο και από τη θάλασσα με το δικό σας σκάφος ή νοικιασμένη βάρκα. Στο δρόμο θα ανακαλύψετε πολλές μικρές παραλίες, οπότε επιλέξτε αυτή που ταιριάζει στο δικό σας γούστο. Στον Άγιο Γεώργιο θα βρείτε και κάποιες ταβέρνες.
Η παραλία Αλυκές βρίσκεται στην πίσω μεριά της Αμμουλιανής, που βλέπει προς τη Σιθωνία και είναι επίσης προσβάσιμη από ξηράς και από θαλάσσης. Χαρείτε ξέγνοιαστες βουτιές σε καθαρά νερά και γευματίστε σε μια από τις παραθαλάσσιες ταβέρνες.
Η ακτή Πόρτο Άγιο έχει βραβευθεί με γαλάζια σημαία, είναι οργανωμένη και προσφέρει beach bar και εστιατόριο. Στην πίσω μεριά της Αμμουλιανής υπάρχουν και πολλές άλλες μικρές παραλίες που χρειάζεται βάρκα για να τις επισκεφθείς. Δοκιμάστε το, αξίζει τον κόπο.
Τέλος, μην παραλείψετε να δείτε τα Γαϊδουρονήσια, ένα σύμπλεγμα μικρών νησιών, σε απόσταση μικρότερη των δυο μιλίων από την Ουρανούπολη και την Αμμουλιανή.
Τα νερά και η ομορφιά του τοπίου θα σας μαγέψουν. Μπορείτε να πάτε με δικό σας σκάφος ή να νοικιάσετε βάρκα από την Ουρανούπολη ή από το Καμούδι (δεν χρειάζεται δίπλωμα). Μπορείτε επίσης να πάτε με τα καραβάκια που κάνουν το δρομολόγιο καθημερινά, από τη σκάλα της Ουρανούπολης (μπροστά στον Πύργο), ξεκινώντας από τις 10 π.μ. έως τις 6 μ.μ. ανά ώρα.
Για τη διαμονή σας επιλέξτε το νέο ξενώνα του νησιού τον «Ηλίανθο».
Ο Στράτος και η Μαίρη Βασιλείου, ένα νέο ζευγάρι, μηχανικοί πληροφορικής και οι δυο, αποφάσισαν να εγκαταλείψουν σιγά-σιγά την Αθήνα και δημιούργησαν στο νησί, έναν υπέροχο ξενώνα.
Όμορφα δωμάτια, όλα με μεγάλα λαχταριστά κρεβάτια και έπιπλα coco-mat, ατμοσφαιρικούς φωτισμούς, minimal ξεκούραστη διακόσμηση και πινελιές πολυτέλειας, ζεστά χρώματα και γνήσια φιλοξενία.
Στο γραφικό λιμανάκι πίσω από τα παραδοσιακό ψαρολίμανο, θα βρείτε το ξακουστό εστιατόριο Τζανής όπου θα φάτε το πιο φρέσκο ψάρι που έχετε ποτέ δοκιμάσει, αλλά και σπεσιαλιτέ βασισμένες σε αυτό, όπως ψαροκεφτέδες, οστρακοειδή, κλπ. Ο «Τζανής» αποτελεί από μόνος του γευστικό προορισμό – άλλωστε δεν είναι λίγοι όσοι επισκέπτονται το νησί για να φάνε στου «Τζανή»
Τα ferry boats, ξεκινούν από την Τρυπητή κάθε τέταρτο καθ όλη τη διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου. Η διάρκεια της διαδρομής είναι 15. Καλό είναι οι ιδιοκτήτες των οχημάτων να βρίσκεστε στην προβλήτα της Τρυπητής μισή ώρα πριν την αναχώρηση.
Έχοντας υπάρξει μετόχι του Αγίου Όρους για πάρα πολλούς αιώνες μέχρι το 1925, το μικρό νησί της Χαλκιδικής έγινε επίσημα οργανωμένη κοινότητα ακριβώς λίγα χρόνια μετά την Μικρασιατική Καταστροφή.
Άλλωστε, μέχρι το 1925, στο νησί κατοικούσαν βοσκοί, ψαράδες και συντηρητές καϊκιών που ήταν υπεύθυνοι για την διατήρηση της μοναστικής περιουσίας στο νησί. Ωστόσο, η άφιξη περισσότερων από ένα εκατομμύριο Μικρασιατών προσφύγων οδήγησε στην εγκατάσταση πολλών ξεριζωμένων οικογενειών στην περιοχή από την Προποντίδα.
Η κατοπινή απαλλοτρίωση της μοναστικής περιουσίας οδήγησε στην ίδρυση της κοινότητας Αμμουλιανής και παρά τις διάφορες πληθυσμιακές αυξομειώσεις που λίγο έλειψαν να οδηγήσουν τον οικισμό στον αφανισμό κατά το τέλος του 20ού αιώνα, η Αμμουλιανή κατάφερε και επιβίωσε μέχρι σήμερα, ενώ εξακολουθεί να διατηρεί τον κοινοτικό της χαρακτήρα.
