Ιστορική Έρευνα-ρεπορτάζ – ο δημοσιογράφος Νίκος Βάνης…
Ο Ίων Δραγούμης και την αγάπη του για την Ελλάδα και την ιδιαίτερή του πατρίδα.
Η οικογενειακή καταγωγή του ήταν από το Βογάτσικο της Μακεδονίας που την λάτρευέ τον τόπο του.
Η ανατροφή Ίων Δραγούμη που έλαβε από τον πατέρα του τον μετέτρεψε σε έναν φλογερό και ασυμβίβαστο πατριώτη.
Η συμβολή του Ίωνα Δραγούμη στον Μακεδονικό Αγώνα: «Αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει»
Ο πατέρας του, Στέφανος Δραγούμης, ο οποίος είχε υπηρετήσει από πολλές πολιτικές θέσεις την πατρίδα, ήταν μέλος της «Μακεδονικής Επιτροπής», η οποία είχε ιδρυθεί από το 1878 και είχε ως στόχο την προετοιμασία για τη διεξαγωγή του Μακεδονικού Αγώνα, τόσο στη Μακεδονία όσο και στο ελληνικό κράτος.
Οι Δέκα εντολές, και “Δεκάλογος” για την Ελλάδα,
Υπηρέτησε ως προξενικός υπάλληλος στο Μοναστήρι, στον Πύργο και στην Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας. Στην θητεία του αυτή στα ελληνικά προξενεία, υπήρξε ηγετική μορφή του μακεδονικού αγώνος, οργανωτής και εμψυχωτής του.
To 1904 υπηρέτησε στην Αλεξάνδρεια ερχόμενος σε στενή επαφή και φιλία με τον μεγάλο ποιητή Κωνσταντίνο Καβάφη.
Στη συνέχεια, το 1907 ως ανώτατος διπλωματικός υπάλληλος στην Κωνσταντινούπολη, ίδρυσε με την βοήθεια του επιστήθιου φίλου του Αθανασίου Σουλιώτη-Νικολαΐδη την «οργάνωση Κωνσταντινουπόλεως».
Η οργάνωση αυτή είχε σαν στόχο να εξοπλίσει τους Έλληνες της Πόλης και τον πόντο.
Πήρε μέρος στον Α’ Βαλκανικό πόλεμο αποσπασθείς στο επιτελείο του Διαδόχου Κωνσταντίνου, και μετείχε στην επιτροπή που διαπραγματεύθηκε την παράδοση της Θεσσαλονίκης στους Έλληνες.
Ήταν ο πρώτος Έλληνας που ύψωσε την τιμημένη ελληνική σημαία στο δημαρχείο της πόλης.
Το 1913 τίθεται σε διαθεσιμότητα από το διπλωματικό σώμα για δυο μήνες γιατί ενέκρινε την ένωση του Καστελόριζου με την Ελλάδα χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με το αρμόδιο υπουργείο.
Πριν παυτεί πρόλαβε να οργανώσει μια επιτροπή Δωδεκανησιων η οποία ζήτησε από την Ιταλική κυβέρνηση που κατείχε τα πολύπαθα νησιά, την ένωση με την Ελλάδα.
Επιθυμούσε την οργάνωση των Ελλήνων σε Κοινότητες – θεσμό κατεξοχήν ελληνικό – θεωρώντας ότι το κράτος που φροντίζει για όλες τις ανάγκες των πολιτών καταστρέφει τις δημιουργικές του δυνάμεις.
“Το υγιές κύτταρο του ελληνισμού είναι οι κοινότητες.
Η δραστηριοποίηση τους θα αποκεντρώσει το υδροκεφαλικό αθηναϊκό κράτος, που αγνοεί της ανάγκες της περιφέρειας.
Πρέπει να δοθούν αυξημένες αρμοδιότητες στις κοινότητες για να ανθήσει παντού ο ελληνισμός και να αποφευχθεί ο συγκεντρωτισμός και ο κοσμοπολιτισμός των αστικών κέντρων”, υποστήριζε ο Ίων Δραγούμης.
Η Αγάπη του για την ιδιαίτερη πατρίδα το Βογάτσικο στην Μακεδονία τον κανί να κατεβαίνει ως υποψήφιος ανεξάρτητος βουλευτής, χωρίς πολιτική στήριξη και χρήματα.
Στην αναφορά του περιγράφει την τραγελαφική προεκλογική του εκστρατεία, όταν περιόδευε στην Φλώρινα και δεν ερχόταν κανείς να τον ακούσει να μιλάει.
Στην πατρίδα το Βογάτσικο στη Μακεδονία για την προεκλογική του εκστρατεία ήταν σύσσωμη κωμόπολη του Βογατσικού και η Συναγωνιστές του Μακεδονικού Αγώνα τον Αδελφών Κωνσταντίνος και Νικόλαος Βαρδαχάνης που ήταν η Οργανωτές της προεκλογικής εκστρατείας του Ίων Δραγούμη αλλά και του αδερφού του Φιλιππου Δραγουμη μετέπιπτα, στο όμορφο Βογάτσικο, όπου πραγματεύται τα χνάρια του Ελληνισμού στην Ελληνική ύπαιθρο.
Αρχικά αποτυγχάνει στις εκλογές όμως στις επαναληπτικές τοπικές στις 31 Μαΐου 1915 εκλέγεται ανεξάρτητος βουλευτής Φλώρινας. Στις δεύτερες εκλογές του 1916 επίσης εκλέγεται με όλο τον συνδυασμό.
Το 1916 εκδίδει το περιοδικό “Πολιτική Επιθεώρησις”.
Με τιμιότητα και γενναιότητα πρέσβευσε τις ιδέες του και στην βουλή των εκλογών του 1916, αλλά και στην βουλή-οπερέτα των «Λαζάρων» (με βασιλικά διατάγματα ακυρώθηκαν οι εκλογές του 1916 και επανήλθε η προηγούμενη βουλή χωρίς εκλογές!!!), όπου αψηφώντας την παρουσία των Βενιζελικών μπράβων στα κοινοβουλευτικά θεωρεία, στηλίτευε και ήλεγχε την αυταρχική Βενιζελικη πολιτική.
Το 1917 δημοσιεύει βαρυσήμαντο άρθρο στην «πολιτική επιθεώρηση» όπου κατακρίνει με δριμύτητα την Βενιζελικη πολιτική.
Συγκεκριμένα αποδοκίμαζε όλες τις Βενιζελικες ενέργειες που είχαν ουσιαστικά αναστείλει την εθνική κυριαρχία, γεμίζοντας Αθήνα και Θεσσαλονίκη με αποικιακά στρατεύματα.
Το άρθρο προκάλεσε αίσθηση και κάποιοι αντιβενιζελικοι αναθάρρησαν. Έτσι ο Ύπατος Αρμοστής της Γαλλίας στην Ελλάδα Σαρλ Ζονάρ τον συμπεριέλαβε στην λίστα με τους πολιτικούς που εξόρισε το Βενιζελικο καθεστώς στην Κορσική.
Έτσι με μια αυταρχική και αψυχολόγητη ενέργεια ο Βενιζελισμος έκανε «δώρο» στους βασιλόφρονες μια ανεξάρτητη και ειλικρινή φωνή που θα μπορούσε να αποτελέσει μια γέφυρα συνεννόησης ανάμεσα στους δυο κόσμους.
Όπως αναφέρθηκε, ο Δραγούμης υπήρξε πολιτικός αντίπαλος του Βενιζέλου αλλά όχι με τη στενή έννοια του όρου.
Είχε μια διαφορετική θεώρηση για το παρόν και το μέλλον του Ελληνισμού, διαφορετική από την στενή εδαφική, λυτρωτική βενιζελικη Μεγάλη Ιδέα.
Ο Ίων Δραγούμης και την αγάπη του για την Ελλάδα και την ιδιαίτερή του πατρίδα το Βογάτσικο.
