παρατηρούνται τον τελευταίο καιρό πολλές ανακατατάξεις καλλιτεχνών σε δισκογραφικές εταιρείες.
Μετά τον Σ. Γονίδη που έφυγε από την Virus, πήγε στην ΜΙΝΟΣ – ΕΜΙ, διότι δεν ήταν ευχαριστημένος από την εν γένει στάση της εταιρείας του,
Όπως και ο Ν. Οικονομόπουλος απεχώρησε από την Sony Music, ανήκοντας πλέον στο δυναμικό του ΜΙΝΟΣ – ΕΜΙ, είχε πολλά παράπονα από τον διευθυντή της Sony κύριο Γερμενή, ο οποίος δεν έδωσε το ανάλογο βάρος στην συνεργασία με τον παραγωγό του καλλιτέχνη κύριο Θ. Παπαγεωργίου, για θέματα προμόσιον και διαφήμισης.
Επίσης ο εν λόγω διευθυντής της Sony, μεροληπτούσε εις βάρος ορισμένων τραγουδιστών, τους οποίους είχε χωρίσει σε Α΄ και Β΄ κατηγορία.
Το ίδιο συνέβη και με τον Α. Ρέμο ο οποίος μετά από 15 χρόνια έφυγε από την Sony που την θεωρούσε σπίτι του, διότι και αυτός είχε πολλά παράπονα από τον διευθυντή,ανήκει πλέον στο δυναμικό της Heaven. Η Sony όμως βρίσκεται στα δικαστήρια με τον καλλιτέχνη ζητώντας του 1.000.000 Ευρώ.
Αλλά και ο Γ. Πλούταρχος, μετά από πολλά χρόνια αποχώρησε από την ΜΙΝΟΣ – ΕΜΙ και πλέων ανήκει στην Heaven music. Θυμάμαι το πρώτο συμβόλαιο που υπέγραψε ο Γ. Πλούταρχος με τον τότε παραγωγό του Β. Κοντόπουλο.
Όμως οι λόγοι της αποχώρησης του δεν έγιναν γνωστοί.
Πάντως η ΜΙΝΟΣ – ΕΜΙ απ΄ ότι γνωρίζω, βοήθησε πάρα πολύ τον καλλιτέχνη, και τον προώθησε όσο κανέναν άλλον.
Το γεγονός ότι η Sony είχε χωρίσει τους καλλιτέχνες σε Α΄ και Β΄ κατηγορία είναι πραγματικό, το γνωρίζω το φαινόμενο αυτό και εγώ ως δημοσιογράφος.
Μάλιστα σε μια συναυλία πριν από χρόνια του Α. Ρέμου στο Παλαί Ντε Σπορ, συναντήθηκα με τον διευθυντή κύριο Γερμενή, και του τα έχωσα κανονικά, λέγοντας του :“κύριε Γερμενή, κάνετε διακρίσεις, όχι μόνο στους καλλιτέχνες σας, αλλά και στα Μ.Μ.Ε, τα οποία και αυτά τα κατατάσσεται σε Α΄ και Β΄ κατηγορία. Δίνεται δουλειές κάτω από το τραπέζι , αυτά είναι απαράδεκτα”
Ο κύριος Γερμενής ακούγοντας με, έμεινε εμβρόντητος, χωρίς να μου δώσει καμιά απάντηση.
Οι δισκογραφικές εταιρείες, οι καλλιτέχνες, αλλά και οι επιχειρηματίες νυχτερινών κέντρων που έχουν αναλάβει τις παραγωγές των καλλιτεχνών, δεν το έχουν ακόμα καταλάβει.
Και όμως,αυτά τα δισκογραφικά φαινόμενα τα γράφω και τα σχολιάζω από το 1999, από την εποχή δηλαδή που ξεκίνησε και η τηλεφημερίδα elliniko-fenomeno.gr.
Δυσιχώς,το ίδιο θα συμβεί και με τον έντυπο τύπο.
Οι εφημερίδες που πουλούν μαζί με και CD, θα σταματήσουν πλέον, καθώς το κόστος είναι μεγάλο, και πολλές από αυτές αναφίβολα θα κλείσουν, όπως έγινε με το “Βήμα”, και την “New York Post”.
Παιδιά, η εποχή άλλαξε, πάρτε το χαμπάρι!!!!!
