Ο Νότης Σφακιανάκης ολοκληρώνει την τριλογία του ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΔΑΚΡΥ,με επτά τραγούδια που μιλάνε στην ψυχή, μα και τη ξεσηκώνουν… Και πώς το κάνει αυτό;
Με το ένστικτο που τον οδηγεί να επιλέξει κατ’ αρχήν στίχο με νόημα και ουσία. Από το πρώτο κιόλας τραγούδι του δίσκου, «Του γέρου κόσμου η καρδιά» –του Λαθισιώτη ποιητή Κωστή Μουδάτσου που αφηγείται την αγάπη του για τη ζωή σε ριμαριστό δεκαπεντασύλλαβο–,
ο Νότης δηλώνει καθαρά τη διάθεση να διαφοροποιηθεί για μια ακόμη φορά, όπως και κάνει με τον «Έλληνα» σε στίχους Πάνου Φαλάρα, ένα κομμάτι που ακούμε από τους ραδιοφωνικούς μας δέκτες χωρίς όμως αυτό να μετριάζει την πρώτη έκπληξη…
Που συνεχίζει με τη «Βασίλισσά μου» του Βασίλη Δήμα, το «Να’ χα μια καρδιά ακόμα» του Βασίλη Φουτσιτζή, και το «Δεν είσαι εντάξει» του Νίκου Δουλού και επιτείνεται στα κομμάτια, «Δεν νομίζω», «Δεν υπάρχεις», σε στίχους και μουσική Γιώργου Μουκίδη.
Κι αν ο στίχος ποντάρει στην αλήθεια, τη συντροφικότητα και την παρέα που θα συγκινηθεί, θα ξεσπάσει και θα χορέψει, η μουσική είναι που θα τον απογειώσει, –γραμμένη από τον Μιχάλη Ξυδάκη, τον Χριστόφορο Γερμενή, τον Β. Δήμα, τον Δημήτρη Ρακιντζή και τον Ανδρέα Μέξα. Και με τη φωνή του.
Τη φωνή του Νότη Σφακιανάκη που ερμηνεύει ιδανικά αυτά τα τραγούδια και τα κάνει διαχρονικά…
