Αναμνήσεις από μια Θεσσαλονίκη προς κρίσης…. Η “Έπαυλη”, η “Καλύβα” , τα “Δειλινά” ο “Ζυγός”, το “Ρομέο”, η “Νεράιδα”, ο “Διογένης”, το “Ντέφι” και το “Κορτσόπον” το “Αβαντάζ”, ο “Σκορπιός”, το ”Ενυδρείο” η ”Θεσσαλονικιά, το ”Boom, Η ”Λεωφόρο Palace το ”Εγνατία και αλά Πόλα…
«Εγώ τραγούδαγα τα βράδια στα σκυλάδικα» και μία ολόκληρη πόλη ενηλικιωνόταν γύρω από μία πίστα. Μάθαινε τα πρώτα της βήματα χορεύοντας ζεϊμπέκικο, γνώριζε τους έρωτες λικνίζοντας τα χέρια της σε κάποιο τσιφτετέλι, μοιραζόταν τις ιστορίες της μέσα από κάποιο μικρόφωνο.
“Γεια σου μάνα Σαλονίκη γεια σου Τούμπα και Βαρδάρη γεια σου και Καλαμαριά” τραγούδαγε σε πιο ανεπιτήδευτα χρόνια ο Μανώλης Αγγελόπουλος.
Τότε που τα μαλλιά τα πουκάμισα και το κραγιόν δεν υπάκουαν σε οποιαδήποτε στιλιζαρισμένη πραγματικότητα. Τότε που όσο πιο πολύ τα φρύδια των καλλιτεχνών έδειχναν “παράπονο” τόσο περισσότερες φθηνές πορσελάνες αποχαιρετούσαν τα επίγεια και τόσο περισσότερο η Θεσσαλονίκη έστηνε την “νύχτα” της όχι σαν να μην υπήρχε αύριο.
Σαν να υπήρχαν πολλά “αύριο”. Το αύριο έφερε από το 1980 περίπου και μετά, μικρές και μεγάλες πίστες, διασκορπισμένες από τα δυτικά έως και τα ανατολικά, “αναγκάζοντας” τα διάσημα πρόσωπα της εποχής να βγαίνουν το βράδυ στην Νεάπολη και όχι στο αεροδρόμιο. Και το ανάποδο όμως.
ήταν μόνο κάποια από τα μαγαζιά που αποτέλεσαν το σκηνικό της νυχτερινής ζωής της πόλης. Αλλά και τα μεγάλα κέντρα του αεροδρομίου.
Χρυσές δεκαετίες το διάστημα από το 1978 μέχρι και το 1998 περίπου. Οι φωτογραφίες μαρτυρούν τραγουδιστές χαμένους στα σπασμένα πιάτα και τα γαρύφαλλα αλλά και κόσμο που απολαμβάνει με μια γοητευτική άγνοια κινδύνου το πρωτόγνωρο “lifestyle” της πόλης.
Η απόλυτη τηλεφημερίδα elliniko-fenomeno.gr, η εφημερίδα Fenomeno News που διανέμεται δωρεάν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη η ελεύθερη ώρα, θα συνεχίσουν τα καλλιτεχνικά ρεπορτάζ, καθώς και ο δημοσιογράφος Νίκος Βάνης θα σας ενημερώσει γαι τα καλλιτεχνικά δρώμενα από το μικρόφωνο του ραδιοφώνου elliniko fenomeno.com
Το οποίο και έμελλε να αλλάξει άρδην όταν η δεκαετία του ’90 ερχόταν στο τέλος της και έφερνε μαζί της μια νέα πραγματικότητα η οποία δεν χωρούσε “Νεράιδες” και “Κορτσόπα”.
Η Θεσσαλονίκη φιλοξενούσε μεγάλα ονόματα στις πίστες της, έδινε το μικρόφωνο στα “παιδιά” της, διαμορφώνοντας στην πόλη ένα δυνατό επαγγελματικό στερέωμα.
Αυτό του νέου λα:κού τραγουδιστή, λειτουργώντας μάλιστα και ως “φυτώριο” τόσο για την Aθηναϊκή νύχτα όσο και για την εγχώρια μουσική βιομηχανία γενικά. Διονυσίου, Αγγελόπουλος,χάρη κλυν,Μητροπάνος,Πάριος, Καράς, Τερζής, Μαριάνθη Κεφάλα, Χάρης Κωστόπουλος, Θέμης Αδαμαντίδης, Σταμάτης Γονίδης, Ζαφείρης Μελάς, Μάκης Χριστοδουλόπουλος, Ντούνας, Σιδηρόπουλος, Πρωταίος, Στανίση, Παπίου, με την λίστα να μην τελειώνει.
Είναι μόνο κάποια από τα ονόματα τα οποία ξεκίνησαν την καριέρα τους στις πίστες της πόλης, αγαπήθηκαν, χιλιοτραγούδησαν και χιλιοτραγουδήθηκαν, λατρεύτηκαν όσο λίγα επαγγέλματα έχουν την τύχη απολαβής
