Μόνο τον τελευταίο ενάμισι χρόνο από τις αρχές του 2008, την περίοδο δηλαδή που θιέρεψε η κρίση, πάνω από 1000 ελληνικές επιχειρήσεις έχουν καταφύγει στον Πτωχευτικό Κώδικα και έχουν ενταχθεί στο περιβόητο άρθρο 99 προκειμένου να προστατευθούν από τους πιστωτές τους.
Επεται ασφαλώς και συνέχεια, τουλάχιστον μέχρι τα μέσα του 2011, καθώς είναι καθημερινό το φαινόμενο των επιχειρήσεων που κατεβάζουν τα ρολά ενώ η ρευστότητα και ο τραπεζικός δανεισμός αποτελούν είδος υπό εξαφάνιση.
Η κρίση πλέον υπερβαίνει τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, τους ανήμπορους, τους ανέργους και εισχωρεί πλέον στην ακριβή κατανάλωση και στην υψηλή διαβίωση.
Πολλοί επιχειρηματίες και υψηλόμισθα στελέχη αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις ακριβές τους συνήθειες, γιατί δεν ξέρουν τι ξημερώνει αύριο.
Το γνωστό και καθιερωμένο από χρόνια σκηνικό αλλάζει, η κρατική στήριξη είναι πλέον μηδενική ή ανύπαρκτη, νέες δυνάμεις έρχονται στην επιφάνεια.
Αν μάλιστα, όπως όλα δείχνουν, παραταθεί η ισχύς του μνημονίου και πέραν του 2013 με αυστηρή λιτότητα, τότε ο χάρτης της χώρας θα αλλάξει ριζικά όψη καθώς η νέα κατάσταση που θα διαμορφωθεί δεν θα αλλάξει μόνο την κοινωνία αλλά θα επηρεάσει βαθιά την οικονομία, την πολιτική, το επιχειρηματικό σκηνικό, το κοινωνικό status και τις ανθρώπινες σχέσεις.
Ας μη συζητάμε και τις επιπτώσεις μιας ακόμη χειρότερης εξέλιξης, αυτή της αναδιάρθρωσης χρεών ή της χρεοκοπίας. Ηδη από τώρα η Ελλάδα με τα χιλιάδες κλειστά μαγαζιά, την έξαρση της ανεργίας και την ασφυκτική έλλειψη ρευστότητας στις επιχειρήσεις και στα νοικοκυριά αρχίζει να μοιάζει με «κρανίου τόπο».
Η πολιτική – στο σύνολό της – έχει αποδειχθεί κατώτερη των περιστάσεων καθώς αδυνατεί να κάνει το ελάχιστο, να αναλάβει δηλαδή τις ευθύνες της όπως δείχνει το σήριαλ των σκανδάλων και η σωρεία των εξεταστικών επιτροπών που έχουν συσταθεί για την αναζήτηση και τον καταλογισμό ευθυνών. Και ο τελευταίος Ελληνας ασφαλώς γνωρίζει και καταλογίζει συνειδησιακά τις πολιτικές ευθύνες σε πρόσωπα και κυβερνήσεις.
Από τη διερεύνηση των σκανδάλων και το έργο των εξεταστικών θα προκύψουν ένοχοι; Θα βρεθούν δηλαδή πολιτικοί άνδρες που «φοράνε παντελόνια» – κατά την πρόσφατη έκφραση – που θα δεχτούν να αναλάβουν ευθαρσώς τις ευθύνες που θα τους καταλογιστούν; Μάλλον αδύνατο καθώς δεν υπάρχει ανάλογο προηγούμενο στην ελληνική ιστορία…sofokleousin
