Η καταγγελία από τον εργοδότη σχέσεως εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου είναι έγκυρη εφόσον γίνει εγγράφως και καταβληθεί στον μισθωτό η νόμιμη αποζημίωση, η οποία πρέπει να καταβάλλεται ασχέτως από το λόγο που προκάλεσε την καταγγελία, εκτός από τις περιοριστικά αναγραφόμενες στον νόμο περιπτώσεις (υποβολή μηνύσεως για αξιόποινη πράξη, ανώτερη βία).
Επομένως ο εργοδότης οφείλει την αποζημίωση αυτή και όταν κατήγγειλε τη σύμβαση εργασίας για κάθε άλλη (εκτός δηλαδή της συνιστάμενης σε καταμηνυθείσα αξιόποινη πράξη) υπαίτια μη εκπλήρωση ή πλημμελή εκπλήρωση των από τη σύμβαση εργασίας υποχρεώσεων του μισθωτού.
Όταν όμως ο μισθωτός δεν εκπληρώνει τις συμβατικές του υποχρεώσεις ή εκπληρώνει αυτές πλημμελώς κακόβουλα, δηλαδή με αποκλειστικό σκοπό να εξαναγκάσει τον εργοδότη να τον απολύσει για να εισπράξει τη νόμιμη αποζημίωση, τότε μόνο η ενάσκηση της αξιώσεως για την καταβολή της αποζημιώσεως της απολύσεως είναι καταχρηστική (Α.Κ. 281).
Αν η προβαλλόμενη από τον εναγόμενο ένσταση περί καταχρηστικής ασκήσεως του αγωγικού δικαιώματος στοιχειοθετείται από περισσότερα αυτοτελή πραγματικά περιστατικά τα οποία, συνολικώς ορώμενα, προσδίδουν καταχρηστικό χαρακτήρα στο ενασκούμενο δικαίωμα, τα αυτοτελή αυτά περιστατικά, υποβαλλόμενα συγχρόνως για το παραδεκτό τους κατά την πρώτη συζήτηση της υποθέσεως στον πρώτο βαθμό, επαναφερόμενα νομοτύπως στον δεύτερο και συνδεόμενα με το αίτημα του ενισταμένου, αποτελούν το καθένα χωριστά «πράγματα» κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ., που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, η δε μη λήψη από το Εφετείο ενός ή περισσοτέρων από αυτά, που παραδεκτώς προτάθηκαν, στοιχειοθετεί τον λόγο του αριθμού 8 άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. |
Αναίρεση της εφετειακής απόφασης στη βάση του αριθμού 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., καθώς οι προβληθέντες από την αναιρεσείουσα εργοδότρια επιχείρηση ισχυρισμοί θα μπορούσαν, συνολικώς εκτιμώμενοι, να ασκήσουν, εν όψει και της συγκεκριμενοποιήσεως της συνεχούς αντισυμβατικής συμπεριφοράς της αναιρεσίβλητης, ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και συνακόλουθα να θεμελιώσουν αιτιολογημένα την προβληθείσα από την αναιρεσείουσα ένσταση περί καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος της αναιρεσίβλητης εργαζομένης να ζητεί από την πρώτη την καταβολή σε αυτήν των μισθών υπερημερίας λόγω της ακυρότητας της καταγγελίας που η ίδια, κατά τους ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας, κακοβούλως προκάλεσε
