Ὡς γνωστόν, εἶναι ὁ μέγιστος Ἐθνομάρτυς καὶ Ἁγιομάρτυς ποὺ ἐζοῦσε διὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ πίστευε ἀκράδαντως Χριστὸν καὶ ὄχι χρυσόν.
Ἀκολουθοῦσε πιστότατα τὰ λόγια τοῦ Θεανθρώπου: «Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι» (Ματθ. 16, 24),
ὁ ὅποιος δίδαξε τά:
α «ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή» (Ἰωάν. ιδ, 6)
β «γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ἰωάν. η, 32)
γ.« ἕως τοῦ θανάτου ἀγώνισαι περὶ τῆς ἀληθείας, καὶ Κύριος ὁ Θεὸς πολεμήσει ὑπὲρ σοῦ» (Σοφία Σειρὰχ 4, 28),
διαπιστώνων ὅτι ὅλα τὰ στραβὰ καὶ τὰ ἀνάποδα προέρχονται ἀπό:
α Ἄμετρον ἐγωισμόν, δοκησισοφία, καὶ ἀπὸ τὸ δόγμα «Οὐ μὲ πείσεις κὰν μὲ πείσεις», ἀπὸ τὰ ὁποῖα διακατέχεται ὁ αἱρετικὸς πάπας καὶ οἱ ἐξ αὐτοῦ ἀποσπασθέντες προτεστάντες –εὐαγγελικοί, οἱ ὁποῖοι ἑρμηνεύουν τὸ Εὐαγγέλιο ὅπως θέλουν διατεινόμενοι εἰς τοὺς πιστούς των, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ ἑρμηνεύουν οἱ πιστοί, διότι τὸ ἑρμηνεύουν αὐτοὶ ὡς ποδηγέτες τῶν πιστῶν.
Πρὸς τοῦτο ὁ τρισμέγιστος αὐτὸς Ἐθνομάρτυς καὶ Ἁγιομάρτυς ἀναγκάσθηκε νὰ βροντοφωνῇ πρὸς τοὺς πιστοὺς ἀκραιφνεῖς ὀρθοδόξους: «Τὸν Πάπα νὰ καταριόσαστε».
Σύμφωνα δὲ μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ:«ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἤ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζεται ὑμῖν παρ΄ὅ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω» (Γαλάτας 1, 8).
Αὐτὴν τὴν γραμμὴν ἀκολούθησαν καὶ οἱ τοπικὲς καὶ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι τῆς ἀκραιφνοῦς Ὀρθοδοξίας μας.
Αὐτὴ τὴν γραμμὴ ὀφείλουμε νὰ ἀκολουθήσουμε, ἂν ἐπιθυμοῦμε νὰ συνεχίσουμε νὰ εἴμαστε πιστὰ μέλη τῆς μιᾶς Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Ἐπ’οὐδενὶ λόγῳ ἐπιτρέπεται νὰ κάνουμε ἐκπτώσεις – ἀφαιρέσεις οὐδὲ προσθέσεις, οὔτε ἕνα γιώτα ὅπως καὶ οἱ ἀντίχριστοι χιλιαστές, οἱ ὁποῖοι στὸ πρῶτο κατὰ Ιώαννη Εὐαγγέλιο στοῖχος 1 :«…καὶ Θεὸς ἦν ὁ λόγος » προσθέτοντας τὸ γιώτα εἰς τὴν λέξιν Θεός, τὸ γράφουν θεῖον καὶ ἔτσι κατήντησαν ἄφθαστοι στὶς διαστρεβλώσεις καὶ στὶς παραποιήσεις.
Αὐτὰ εἶναι μιὰ ἀπάντησις καὶ στὸν ἀγαπητὸν κύριον Γεώργιον Ροῦσον, ἄγνωστον σὲ μᾶς, ποὺ μᾶς ἔρριξε στὸ γραμματοκιβώτιό μας μία ἄνευ διευθύνσεως ἀποστολέως καὶ ἂνευ ἡμερομηνίας ἐπιστολή, προφανῶς παρασυρμένος ἀπὸ κάποιους ποδηγέτες καὶ τὴν ὁποία μόλις ἐλαβαμεν καὶ τοῦ ἀπαντῶμε.
Τὸ χωρίον ποὺ ἐπικαλεῖται «Εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταράστε » ἔχει τελείως διαφορετικὴ σημασία.
- Μάλιστα δὲ ὑπάρχουν καὶ πολὺ ἰσχυρότερα χωρία ὅπως παραδείγματος χάριν: « μακάριοί ἐστε ὅταν μισήσωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς καὶ ὀνειδίσωσι καὶ ἐκβάλωσι τὸ ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρὸν ἕνεκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.
Χάρητε ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ σκιρτήσατε· ἰδοῦ γὰρ ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τῷ οὐρανῷ· κατὰ τὰ αὐτὰ γὰρ ἐπίουν τοῖς προφήταις οἱ απτέρες αὐτῶν» (Λουκ.6, 22 -23).
Αὐτὸ ἰσχύει κυρίως διὰ τὸ ἀκραιφναίστατον ὀρθόδοξον θεολόγον ἀείμνηστον Νικόλαον Σωτηρόπουλον, ὁ ὁποῖος ἐκηδεύθη τὴν Παρασκευὴ 29 Αὐγούστου 2014 στὶς 5 τὸ ἀπόγευμα, στὴν Ἱερὰ Μονὴ Εἰσοδίων Θεοτόκου στὸ χωριὸ Μυρτιὰ Τριχωνίδος, παρουσίᾳ τῶν Μητροπολιτῶν Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, Αιἰτωλοακαρνανίας κ. Κοσμά, Κονίτσης κ. Ἀνδρέα καὶ Γόρτυνος κ. Ἱερεμία ὡς ἀφορισμένος (εἰς τοὺς παρόντας Μητροπολίτας δὲν ἐπετράπη νὰ ποῦν οὔτε μία λέξη).
Ὅμως τέτοιοι ἀφορισμοὶ ἐπιστρέφουν εἰς τὰς κεφαλὰς τῶν ἀφοριζόντων.
Ὅλοι δὲ ὅσοι τιμοῦν τὴν εἰς κύριον κοίμηση του, πρέπει νὰ χαίρωνται κατὰ τὸ ἀδιάψευστο στόμα τοῦ Θεανθρώπου.
Ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Νικαίας Κυρὸς Γεώργιος μέσα στὸ κατάμεστον μητροπολητικὸ Ἱ. Ναὸ στὴν Νικαίας τονιζοντάς του: «Ἀδελφὲ Νικόλαε ἐσὺ εἶσαι ὁ πεφωτισμένος τοῦ Θεοῦ νὰ μᾶς ἑρμηνεύεις τὸν λόγο Του» ἐγονάτισε καὶ προσκύνησε αὐτὸ τὸ πολυτιμότατο διαμάντι τῆς Ὀρθοδοξίας.
ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΗΛ. 210-3254321
