Τον τελευταίο καιρό στην συμπρωτεύουσα χάνουν την δουλειά τους πολλοί δημοσιογράφοι, διότι τα περισσότερα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (Μ.Μ.Ε) από την Αθήνα προχώρισαν σε περικοπές προσωπικού.
Από την άλλη πλευρά, η πολιτεία όπως και οι δημοσιογραφικές ενώσεις τους, δεν κάνουν απολύτως τίποτα, για να στηρίξουν τους συγκεκριμένους δημοσιογράφους.
Το παρακάτω παράδειγμα αφορά ένα δημοσιογράφο τον Γ- Λ, από γνωστό ραδιόφωνο της Θεσ/νίκης στο οποίο εργαζόταν, ελάμβανε ως αμοιβή 400 Ευρώ (!!), ενώ μια Αθηναϊκή εφημερίδα στην οποία αρθρογραφούσε του έδιδε άλλα 250 Ευρώ.
Η εύλογη ερώτηση λοιπόν, που απευθύνω στον πρωθυπουργό και στις ενώσεις των δημοσιογράφων είναι:
εάν μπορεί να ζήσει ένας δημοσιογράφος μ΄ αυτά τα χρήματα;;
Τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο τον διώχνουν από το ραδιόφωνο, χωρίς καν να λάβει τους μισθούς , την αποζημίωση , αλλά και την ασφάλεια του, κατά την διάρκεια της οκταετίας που δούλευε στην εν λόγω ραδιόφωνική επιχείρηση.
Ο δημοσιογράφος προσέφυγε στην δικαιοσύνη, χωρίς την στήριξη των ενώσεων, οι οποίες είναι υποχρεωμένες να στηρίζουν ακόμα και τα μη μέλη, όπως άλλωστε ορίζει το Ευρωπαϊκό καταστατικό των δημοσιογράφων.
Ωστόσο, εδώ στην Ελλάδα οι ενώσεις έχουν κλειστό club, στηρίζουν μόνο τα μέλη τους.
Πότε θα αλλάξει αυτό;;
Θα πρέπει τα εκάστοτε προεδρία να ανοίξουν τις ενώσεις τους για όλους τους δημοσιογράφους, όπως ταιριάζει σε μια ελεύθερη και ανοιχτή δημοσιογραφία.
