Ο µηδενισμός ή νιχιλισμός είναι φιλοσοφική κατεύθυνση που πρεσβεύει την ολοκληρωτική άρνηση κάθε θεωρητικής ή πρακτικής αξίας. Ο μηδενισμός απορρίπτει και αποδοκιμάζει το περιβάλλον του, το καταδικάζει απόλυτα, διαμαρτύρεται ή και επαναστατεί εναντίον του. Έτσι ορίζεται ο μηδενισμός σύμφωνα με την Βικιπαιδεία. Πολλοί άθεοι μηδενιστές, με περισπούδαστο ύφος, λένε και γράφουν ότι «οι θρησκείες στηρίζονται στο φόβο του θανάτου» και ενδεχομένως αυτό να ισχύει για τις θρησκείες. Η αρχαία μας φιλοσοφία από την άλλη διακήρυσσε μετά περισσού θάρρους ότι «φιλοσοφία μελέτη θανάτου εστί» άρα ο θάνατος δεν είναι μόνο
αντικείμενο των θρησκευμάτων αλλά και αυτής της φιλοσοφίας. Στη Χριστιανική δε διδασκαλία ο θάνατος είναι η μετάβαση στην όντως Ζωή, στη Βασιλεία του Θεού όπου οι πραγματικοί Χριστιανοί τον προσδοκούν λέγει ο απόστολος Παύλος στην προς Φιλιππησίους επιστολή: Ἐμοὶ γὰρ τὸ ζῆν Χριστὸς καὶ τὸ ἀποθανεῖν κέρδος.
Η αλήθεια είναι ότι ο θάνατος σε παρακινεί να δημιουργήσεις πράγματα, να δουλέψεις, να κάνεις οικογένεια και γενικώς να συνεχίσεις την πορεία σου στο χρόνο μέσω της εργασίας ή των απογόνων σου άρα ο θάνατος δίνει κίνητρο στον άνθρωπο να δημιουργήσει πράγματα που για τον ίδιο και την κοινωνία γύρω του έχουν αξία. Με άλλα λόγια η ιδέα του θανάτου μας έκανε να δημιουργήσουμε τάξη σε έναν χαοτικό κόσμο και πολιτισμό σε ένα βάρβαρο κόσμο. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι ο μηδενισμός κάνει έναν άνθρωπο ισχυρό αλλά και αδύναμο, ισχυρό γιατί η κριτική του αμφισβητεί τα πάντα αλλά αδύναμο γιατί στερείται σημείου αναφοράς. Εκεί λοιπόν έρχεται η Ανάσταση. Για να πει τους γύρω σου αδελφούς, για να σε προσδιορίσει σε σχέση με την κοινότητά σου και με την φύση, για να σε κάνει από άτομο πρόσωπο. Να σε ονομάσει εικόνα Θεού και να σου πει δεν είσαι μόνος. Μπορεί ο σύγχρονος άνθρωπος να πάσχει από στρες, από άγχος, από τα πάντα και τα πάνδεινα, ο Κύριος όμως βρίσκεται εκεί για να του πει, για να σου πει, «δεύτε προς με οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι καγώ αναπαύσω υμάς».
Ο Ιησούς πέθανε για σένα για να αναστηθείς εσύ, διότι σε αγαπάει – αυτό πιστεύουμε οι θρήσκοι, που έχετε βαλθεί τη μία βδομάδα του χρόνου που βρίσκουμε το κέντρο μας να μας τη βγάλετε ξυνή. Αγαπητοί, άθεοι δεν πενθούμε τη Μ. Εβδομάδα, ούτε σας καλούμε σε πένθος. Θυμόμαστε το πάθος του Κυρίου και δοξάζουμε την Ανάστασή Του σε μιαν αναμέτρηση με τις βεβαιότητές μας. Εσείς, που την Κυριακή είστε ευπρόδεκτοι στο τραπέζι μας, νομίζετε ότι μας πικάρετε με το να ρεύεστε τελετουργικά. Μας αλαφραίνει η πίστη, σας αλαφραίνει η σόδα.
Καλή Ανάσταση!
Δημήτριος Βερδελής, Νομικός
