ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣΗ αθλητική δικαιοσύνη, ιδιαίτερος κλάδος του δικαίου μας,αναπτύχθηκεμε την καθιέρωση του επαγγελματικού ποδοσφαίρου,σε σημείο νακαταλαμβάνει,μεγάλο μέρος,όχι μόνον της σχετικής,ειδικής-νομικής-βιβλιογραφίας,αλλά και του αθλητικού και οπαδικού τύπου και ΜέσωνΕνημέρωσης.Η καθιέρωση τόσο του επαγγελματικού πρωταθλήματος,όσο και τουθεσμού του Αθλητικού Δικαστή,έστρεψε μεγάλο αριθμό συναδέλφων,κυρίωςνέων, προς το δίκαιο αυτό. Παράλληλα,και με την εβδομαδιαία,συνεδρίαση τωναρμόδιων οργάνων, η αθλητική δικαιοσύνη, έγινε καθημερινό κτήμα τουμέσου,Έλληνα φιλάθλου και οπαδού. Όμως η ανάπτυξη αυτή, δεν είχε και ωςαποτέλεσμα , την καθιέρωση ενός πιο “καθαρού” πρωταθλήματος,ούτεβέβαια,και αυτό είναι πιο σημαντικό για την κοινωνία, την εξάλειψη ή έστω τονπεριορισμό των επεισοδίων στα γήπεδα, είτε πρόκειται για ποδόσφαιρο,είτε γιαγυναικείο βόλεϊ. Αναρωτιέται,ίσως, ο αμύητος πολίτης,πώς τόσοι νόμοι, τόσοι θεσμοί καιτόση
αστυνόμευση ,δεν αποφέρουν τον εξευρωπαϊσμό στους χώρους τωναντίστοιχων εκδηλώσεων. Και ακόμη πιο έντονα,οι μυημένοι, πώς μπορεί ναπιστεύει η ελληνική πολιτεία,στην εκτόνωση της κρίσης, όταν παράγοντες τωναθλημάτων εμπλέκονται, πέραν των “στημένων αγώνων”, και σε υποθέσεις μεγενικότερη ποινική και κοινωνική απαξία. Είναι ίσως, οξύμωρο, αλλά κατά την γνώμη μου, η κατάσταση τόσοστους αθλητικούς χώρους, όσο και στην αθλητική δικαιοσύνη,ανταποκρίνεταιπλήρως, στην παθογένεια, της ίδιας της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και τηςδικαιοσύνης. Επιπρόσθετα , το περίφημο αυτοδιοίκητο, μεδιεθνείς,υπερσυνταγματικές,συμβάσεις που συνάπτουν με τις αντίστοιχεςευρωπαϊκές και παγκόσμιες ομοσπονδίες, δημιουργούν τερατογενήσεις, που σεκαμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν θα ήταν ανεκτές.Πέρα από κάποια μέτρα (ονομαστικά, ηλεκτρονικά εισιτήρια κ.λ.π.) οιαθλητικές εκδηλώσεις, και τα πρωταθλήματα ,έχουν αφεθεί στον“…πατριωτισμό” των παραγόντων, και στο μεράκι και την θέληση όλων όσωνασχολούνται με τον ερασιτεχνικό αθλητισμό, ή με αθλήματα μη προσοδοφόρα(κωπηλασία, ξιφασκία κ.λ.π).Όμως σε μια ευνομούμενη πολιτεία, όπως θέλει να θεωρείται και η δικήμας, η πολιτεία δεν μπορεί να απέχει του ρυθμιστικού της ρόλου. Επίσης ταόργανα της πολιτείας,που επιβαρύνονται με την απονομή τηςδικαιοσύνης,δικαστές,δικηγόροι κ.λ.π., έχουν εξίσου,ίσως και περισσότερηευθύνη, για την κατάσταση. Και μόνον το γεγονός ότι τα αθλητικάδικαστήρια εδρεύουν στην Αθήνα και μόνον, αποτελεί μιά ένδειξη πόσοσφιχτά, εναγκαλίζεται το κράτος με τους παράγοντες του αθλητικού χώρου.Και μόνον που ο ερασιτεχνικός αθλητισμός, υποχρηματοδοτείται,
συκοφαντείται και λιδωρείται, αποδεικνύεται πόσο η πολιτεία, και ηεκάστοτε κυβέρνηση δεν θέλει,και όχι δεν μπορεί, να λύσει τα υπαρκτάπροβλήματα.Η μεταφορά, ίδρυση και λειτουργία, αθλητικού δικαστηρίου με έδρατην Θεσσαλονίκη, και με τοπική αρμοδιότητα από τον Εβρο μέχρι και τηνΛάρισα,καθώς και τα νησιά του Βόρειου Αιγαίου και τις Σποράδες, είναι έναπάγιο αίτημα του Νομικού Κόσμου της Μακεδονίας, αλλά πλέον και τηςκοινωνίας ολόκληρης.Η ενίσχυση του ερασιτεχνικού αθλητισμού, με νομική κάλυψη,όπουδεν υπάρχει εκ μέρους του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, η τουαντίστοιχου δικηγορικού συλλόγου, σε συνεργασία με τον νομικόσύμβουλο, ή τον νομικό συμπαραστάτη που θα υποδεικνύει ο ΔικηγορικόςΣύλλογος και φυσικά θα τον αμείβεται ,κατ αποκοπή, αποτελεί απαραίτητοόρο, για να εξυγιανθεί η όλη κατάσταση.Δεν είναι υπερβολή να πούμε, όσο ο αθλητισμός, εμφανίζει αυτές τιςπαθογένειες, ακόμη και αν η οικονομική κρίση,μετατραπεί σε οικονομικήανάπτυξη, η κοινωνία δεν θα έχει ξεπεράσει τον βάλτο στον οποίο βρίσκεταισήμερα. Αν για μερικούς μόνον ο τουρισμός αποτελεί την “χρυσή κότα τηςΑνάπτυξης”, μάλλον τους διαφεύγει οτι ο Γκάλης, η Πατουλίδου , ο ΠύρροςΔήμα, ο Κακλαμανάκης και η χρυσή ομάδα του Euro με τον Καραγκούνη, τονΖαγοράκη και τα άλλα παιδιά, ήταν αυτοί που έδειξαν στον κόσμο, ότι όσομικρή κι αν είναι,γεωγραφικά η χώρα μας,έχει ανθρώπους με μεγάλη καρδίακαι πίστη. Αρκεί να το τολμήσουμε. ΣΤΑΘΗΣ Θ. ΤΣΟΜΙΔΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Υπ. Πρόεδρος ΔΣ ΔΣΘ “ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
