Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του Ευάγγελου Βενιζέλου, «Μύθοι και Αλήθειες για το Δημόσιο Χρέος. 2012 – 2017» Εκδόσεις Επίκεντρο, 2017 (212 σελίδες, με διαγράμματα, παράρτημα εγγράφων και ευρετήριο).
Η προσοχή όλων είναι – και δικαίως – στραμμένη στις πρόσθετες παραμετρικές αλλαγές στο ελληνικό δημόσιο χρέος που θα αποφασιστούν από τους εταίρους και δανειστές της χώρας μας, δηλαδή από τα άλλα κράτη μέλη της Ευρωζώνης και τον ESM. Αυτές όμως οι παραμετρικές αλλαγές είναι, όπως πάντα υπογραμμίζεται, πρόσθετες. Συμπληρώνουν τη δραστική επέμβαση στο ελληνικό δημόσιο χρέος που έγινε το 2012 τόσο σε ονομαστική όσο και σε παρούσα αξία ( PSI, PSI plus , OSI ).
Η κατανόηση της λογικής και των πραγματικών διαστάσεων της επέμβασης του 2012 είναι το θεμέλιο και η προϋπόθεση για τη διεκδίκηση των πρόσθετων παραμετρικών αλλαγών που θα περιορίζουν το κόστος εξυπηρέτησης και τις ετήσιες χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας από τώρα έως το 2060 ή και αργότερα, θα μειώνουν περαιτέρω την ήδη δραστικά
μειωμένη παρούσα αξία του χρέους και θα διασφαλίζουν την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά του μετά την τραγική επιδείνωση της δυναμικής του χρέους την περίοδο 2015-2017. Παράλληλα όμως πρέπει να διαμορφώνεται ένας δημοσιονομικός χώρος αναπνοής της ελληνικής οικονομίας που θα επιτρέπει να μειωθούν τα επιδιωκόμενα πρωτογενή πλεονάσματα επειδή θα βελτιώνεται ο παρονομαστής του κλάσματος χρέος προς ΑΕΠ, δηλαδή θα επιτυγχάνεται θετικός ρυθμός ανάπτυξης και ονομαστική διόγκωση του ΑΕΠ συνυπολογιζομένου και ενός θεμιτού ( για τα δεδομένα της Ευρωζώνης ) ποσοστού πληθωρισμού
Το θέμα του δημοσίου χρέους και του PSI το 2012 πραγματεύεται το νέο βιβλίο του πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου.
«Το δημόσιο χρέος είναι όντως το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα, όχι όμως πρόβλημα πρωτίστως οικονομικό, αλλά πολιτικό, για την ακρίβεια νοοτροπιακό», σημειώνει ο κ. Βενιζέλος στον πρόλογο του βιβλίου του, που τιτλοφορείται: «Μύθοι και Αλήθειες για το Δημόσιο Χρέος. 2012 – 2017» και κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Επίκεντρο.
Ο πρώην υπουργός Οικονομικών στο βιβλίο του κάνει ιδιαίτερη αναφορά στο δεύτερο πρόγραμμα του Οκτωβρίου 2011, θέλοντας να καταδείξει «τη δραστική επέμβαση στο ελληνικό δημόσιο χρέος που έγινε το 2012 τόσο σε ονομαστική, όσο και σε παρούσα αξία (PSI, PSI plus, OSI)».
Κορμός του βιβλίου, είναι η εμπλουτισμένη (με υποσημειώσεις και διαγράμματα) παρουσίαση της επέμβασης του 2012 που έκανε ο Ευάγγελος Βενιζέλος στην επιτροπή δημοσίου χρέους της Βουλής στις 20.12.2016.
«Σε ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας επικράτησε η αντίληψη ότι το ελληνικό ζήτημα μπορούσε να αντιμετωπισθεί εξωγενώς, με τη διαγραφή σημαντικού μέρους του δημοσίου χρέους, μονομερώς ή με διεθνή πολιτική συναίνεση», σημειώνει ο κ. Βενιζέλος.
«Και ενώ το δεύτερο πρόγραμμα του Οκτωβρίου 2011 προέβλεπε δραστική επέμβαση στο ελληνικό δημόσιο χρέος, ο ελληνικός δημοσιονομικός εθνικολαϊκισμός αναπροσανατολίστηκε. Επιδόθηκε σε μια, επαγγελματικά οργανωμένη, επικοινωνιακή επιχείρηση αμφισβήτησης και απαξίωσης της μεγαλύτερης μείωσης δημοσίου χρέους», υπογραμμίζει ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.
Παράλληλα ο κ. Βενιζέλος εξαπολύει επίθεση στην κυβέρνηση κατηγορώντας την για «ανεύθυνο δημσιονομικό εθνικολαϊκισμό» του οποίου είναι «αιχμάλωτη»………
Απόσπασμα από τον πρόλογο του Ευ. Βενιζέλου
«…Το δημόσιο χρέος είναι όντως το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα. Όχι όμως πρόβλημα πρωτίστως οικονομικό, αλλά πολιτικό. Για την ακρίβεια νοοτροπιακό. Μετά το ξέσπασμα των επιπτώσεων της κρίσης, το 2010, επικράτησε σε ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας η αντίληψη ότι το ελληνικό ζήτημα μπορούσε να αντιμετωπισθεί εξωγενώς, με εύκολο και ανώδυνο τρόπο, με τη διαγραφή σημαντικού μέρους του δημοσίου χρέους, μονομερώς ή με διεθνή πολιτική συναίνεση που θα αποτυπωνόταν σε μια διεθνή διάσκεψη η οποία θα συνεκαλείτο για το σκοπό αυτό.
Όταν όμως φτάσαμε στο δεύτερο πρόγραμμα του Οκτωβρίου 2011 που προέβλεπε δραστική επέμβαση στο ελληνικό δημόσιο χρέος, επέμβαση με τη στήριξη και τη χρηματοδότηση των εταίρων της ευρωζώνης και οργανωμένη σε εθελοντική βάση ώστε να αποφευχθούν οι νομικές αμφισβητήσεις που ταλαιπώρησαν για δεκαετίες χώρες οι οποίες προέβησαν σε πολύ μικρότερη επέμβαση στο δημόσιο χρέος τους, τότε ο ελληνικός δημοσιονομικός εθνικολαϊκισμός αναπροσανατολίστηκε. Επιδόθηκε σε μια, επαγγελματικά οργανωμένη, επικοινωνιακή επιχείρηση αμφισβήτησης και απαξίωσης της μεγαλύτερης μείωσης δημοσίου χρέους που έχει συντελεστεί στην παγκόσμια οικονομική ιστορία.
Ενώ συνεπώς το δημόσιο χρέος από βάρος του παρελθόντος έχει τη δυνατότητα να καταστεί κλειδί του μέλλοντος για τη χώρα, η σημερινή κυβέρνηση το χειρίζεται αδιέξοδα και ενοχικά, αιχμάλωτη πάντα του ανεύθυνου δημοσιονομικού εθνικολαϊκισμού της, παρά τη φαινομενική μεταστροφή της του Ιουλίου 2015. Οι εταίροι είναι προφανές πλέον ότι αξιοποιούν στο έπακρο την αιχμαλωσία αυτή της κυβέρνησης.»
