πρώην τσάρος της ελληνικής οικονομίας Γιάνης Βαρουφάκης.
Με αυτό καλεί τον Μάριο Ντράγκι να απαντήσει στο εξής ερώτημα: «Αν ισχύει, κύριε Ντράγκι, ότι οι αποφάσεις σας που έκλεισαν τις ελληνικές τράπεζες ήταν νόμιμες, γιατί αρνείστε να δημοσιοποιήσετε τη γνωμάτευση που ο ίδιος ζητήσατε; Τι φοβάστε;».
Ο κ. Βαρουφάκης μάλιστα γνωστοποιεί πως το DiEM 25 ξεκινά εκστρατεία συλλογής υπογραφών με την οποία ζητούν τη δημοσιοποίηση της σχετικής γνωμάτευσης.
Το 2015, δύο αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας οδήγησαν στο κλείσιμο των ελληνικών τραπεζών και στην επιβολή περιορισμών στις συναλλαγές (capital controls), με μεγάλο κόστος για την ελληνική οικονομία και με αποτέλεσμα την υποταγή της κυβέρνησης σε νέα υφεσιακά και αντικοινωνικά μέτρα που βύθισαν την Ελλάδα ακόμα βαθύτερα στη γενικευμένη πτώχευση.(*)
Το επιχείρημα του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ και του προέδρου της, Μάριο Ντράγκι, ήταν ότι η ΕΚΤ έδρασε νομίμως, τεχνοκρατικά και χωρίς πολιτική σκοπιμότητα. Ομως, από πηγές εντός της ΕΚΤ, τον Ιούλιο του 2015 ο Γερμανός ευρωβουλευτής Fabio De Masi (Die Linke, Ευρωπαϊκό Κόμμα της Αριστεράς) και ο υπογράφων μάθαμε πως, εκ των πραγμάτων, ο κ. Ντράγκι δεν ήταν σίγουρος για τη νομιμότητα των αποφάσεων της ΕΚΤ. Αυτό καταδεικνύεται από το γεγονός ότι παρέκαμψε τις νομικές υπηρεσίες της ΕΚΤ ζητώντας σχετική νομική γνωμάτευση από ιδιωτικό νομικό γραφείο.
Τον Ιούλιο του 2015 ζητήθηκε αντίτυπο εκείνης της γνωμάτευσης από τον κ. Ντράγκι, δεδομένου ότι συντάχθηκε με χρήματα των Ευρωπαίων πολιτών, για να ρίξει φως στη νομιμότητα μιας τόσο κρίσιμης απόφασης που θέτει σοβαρά ερωτήματα για την πολιτική ανεξαρτησία της ΕΚΤ και για το κατά πόσον η λαϊκή κυριαρχία χωρών σε «πρόγραμμα» είναι συμβατή με τη δυνατότητα της ΕΚΤ να κλείνει τις τράπεζές τους όταν οι κυβερνήσεις τους δεν «συμμορφώνονται προς τας υποδείξεις» της.
Ο κ. Ντράγκι απάντησε εγγράφως ότι αρνείται να δημοσιοποιήσει την εν λόγω γνωμάτευση επικαλούμενος την «υποχρέωση του να προστατεύσει» την εμπιστευτικότητα της γνωμάτευσης του εν λόγω ιδιωτικού νομικού γραφείου. Με την παραλαβή της άρνησης του κ. Ντράγκι, αναθέσαμε στον έγκριτο καθηγητή Δημόσιου, Ευρωπαϊκού και Διεθνούς Δικαίου Andreas Fischer-Lescano (Πανεπιστήμιο Bremen, Γερμανία) να μας παράσχει νομική γνωμάτευση με το εξής ερώτημα: «Δικαιολογείται, νομικά, η άρνηση του κ. Ντράγκι να δημοσιοποιήσει τη γνωμάτευση περί της νομιμότητας των αποφάσεων της ΕΚΤ που έφεραν το κλείσιμο των ελληνικών τραπεζών;».
Η γνωμοδότηση
Η γνωμοδότηση του καθηγητή Fischer-Lescano ήταν κατηγορηματική: Η ΕΚΤ δεν διαθέτει νομικά επιχειρήματα για να αρνηθεί τη δημοσιοποίηση των γνωμοδοτήσεων που ζήτησε σχετικά με τις ενέργειες της και συνεπώς, η άρνηση του κ. Ντράγκι παραβιάζει τις αρχές διαφάνειας της Ευρωπαϊκής Ενωσης και το δικαίωμα των πολιτών στην ελευθερία πληροφόρησης (freedom of information).
Στη βάση της γνωμοδότησης του καθηγητή Fischer-Lescano αποφασίσαμε με τον Fabio De Masi να υποβάλουμε επίσημο «μαζικό αίτημα» (mass freedome of information request) προς την ΕΚΤ και τον πρόεδρο για δημοσιοποίηση της σχετικής γνωμάτευσης. Παράλληλα, το DiEM25, το οποίο εκπροσωπώ, ξεκινά σήμερα εκστρατεία συλλογής υπογραφών προς υποστήριξη του αιτήματος που θα καταθέσουμε με τον Fabio στην ΕΚΤ.
Πρώτοι προσυφογράφοντες την εκστρατεία του DiEM25 είναι τρεις πολιτικοί: ο Benoit Hamon, υποψήφιος του Σοσιαλιστικού Κόμματος για τη γαλλική προεδρία το 2017, η Katja Kipping, συμπρόεδρος του Die Linke, Γερμανία, και η Gesine Schwan, δύο φορές υποψήφια του SPD για την προεδρία της Γερμανίας και πρόεδρος του Viadrina European University».
