Όλα στη φύση κινούνται, όπως ο άνθρωπος χορεύει σε μίμηση των άστρων που περιστρέφονται στον ουρανό. Ο χορός είναι μια απελευθέρωση από το καθημερινό καθώς μας εισάγει σε μια νέα σχέση με το θείο ως το αιώνιο, ατάραχο κέντρο που μελωδεί τον κοσμικό ρυθμό τον οποία η ψυχή καλείται να αφουγκραστεί και να συντονιστεί.Την εσωτερική αυτή εργασία θα ανακαλύψουμε μέσα από την Πλατωνική φιλοσοφία, την Ελληνική μυθολογία και την σύγχρονη Ψυχολογία του Βάθους με ομιλητή τον ψυχολόγο και συγγραφέα Γιώργο Ιωαννίδη.
Ποιος είναι ο Γιώργος Ιωαννίδης
Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ γεννήθηκε στο Σιδηρόκαστρο
Σερρών το 1977 και σπούδασε ψυχολογία (Ba) και ψυχανάλυση (Ma) στη Θεσσαλονίκη (North College) και στο Λονδίνο (Middlesex University) αντίστοιχα.
Σε νεαρή ηλικία γνώρισε τη σοφία της απλότητας του Τάο, για να συνεχίσει έπειτα την πνευματική του αναζήτηση στα μονοπάτια του Δυτικού Εσωτερισμού, και πιο συγκεκριμένα, της ερμητικής αλχημείας, της Τυφώνιας Παράδοσης, του Θελημικού μυστικισμού και της ελληνικής φιλοσοφίας του Πυθαγόρα και του Πλωτίνου.
Στην διάρκεια της επαγγελματικής του πορείας έχει εργαστεί ως ψυχολόγος στην ψυχιατρική κλινική Πισσαλίδη/Καρίπη (2002-3), ως ψυχοθεραπευτής στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας Αριάδνη (2001-3) και ως καθηγητής ψυχολογίας στο Life Therapy Academy (2005-14).
Παράλληλα ασχολείται συστηματικά με την έρευνα και την αρθρογραφία, έχοντας δημοσιεύσει μελέτες του σε ιστοσελίδες (metafysiko.gr, esoterica.gr), αλλά και σε περιοδικά εναλλακτικής αναζήτησης (Φαινόμενα, Ανεξήγητο, Άβατον), ενώ έχει φιλοξενηθεί πολλές φορές σε τηλεοπτικές εκπομπές, όπως οι Πύλες του Ανεξήγητου (του Κ. Χαρδαβέλα στο ALTER), Σινεμανία (του Ν. Γουλιά στην ΕΤ3), Απόρρητα Σενάρια (του Σ. Αμπατζή στο Tv Μακεδονία),Κώδικας Μυστηρίων (του Βασίλη Μπαντίδη στο AstraTV) κ.α.
Από τις εκδόσεις Αρχέτυπο κυκλοφορούν τα βιβλία του Ο Δρόμος του Βουβαλιού: Η Σοφία του Ζεν μέσα από 10 Εικόνες (2003), Το Ιερό Δισκοπότηρο & το Μυστήριο της Αιώνιας Ζωής (2004), Δαίμονες: Οι Σκοτεινοί Άγγελοι(2006), Νεκρονομικόν (2008) και Νεκρονομικόν: Το Μονοπάτι του Μαύρου Θεού (2011). Ενώ από τις εκδόσεις Δαιδάλεος έχει κυκλοφορήσει Το Πρόσωπο του Ιησού ως Αρχέτυπο του Ανθρώπου: Η Τέχνη του Ιερού ως Κλήση στο Όντως Υπαρκτό (2014) και το Ανήσυχες Σκιές: Φαντάσματα, Μόρα & το Πρόβλημα του Θανάτου (2015).
Παράλληλα έχει συντονίσει, επιμεληθεί και συμμετέχει σε περισσότερα από 10 συλλογικά βιβλία, όπως Η Δύναμη των Συμβόλων (2006), Παράξενοι Ιεροί Τόποι (2006), 7 Βιβλία Μαγείας (2007), Αλχημεία (2009), Τεκτονισμός (2009),2012: Τι Αλήθεια θα Γίνει; (2010) κ.α. Ενώ διετέλεσε αρχισυντάκτης του περιοδικού mystery, ενός από τα μεγαλύτερα μηνιαία περιοδικά Εναλλακτικής Αναζήτησης στην Ελλάδα, την περίοδο 2004-2013.
Σήμερα, ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη, είναι στενός συνεργάτης της Ελληνικής Κοινότητας του Μεταφυσικού (metafysiko.gr) και διευθυντής των Εκδόσεων Δαιδάλεος από το καλοκαίρι του 2013.
Ανήσυχες ψυχές
Ανεξάρτητα από το αν πιστεύετε στα φαντάσματα ή όχι, χιλιάδες άνθρωποι από κάθε γωνιά του πλανήτη, διηγούνται αξιοπερίεργες ιστορίες με σκιές που ζωντανεύουν μέσα στη νύχτα, νεκρούς που περιπλανιούνται σε απομονωμένα σπίτια και εφιαλτικές επιθέσεις από ανεξιχνίαστες δυνάμεις που παραλύουν το σώμα και κόβουν την ανάσα στα θύματά τους. Είναι το πλάκωμα αυτό της Μόρας μια δαιμονική εισβολή ή ένα ψυχοπαθολογικό σύνδρομο; Οι ανήσυχες οπτασίες είναι άραγε τα πνεύματα των αγαπημένων μας που δεν εγκατέλειψαν ποτέ αυτό τον κόσμο ή πρόκειται για απατηλές κατασκευές του μυαλού; Υπάρχουν αληθινά τα φαντάσματα ή είναι μια παραμυθία, που απαλύνει το φόβο του θανάτου; Ο συγγραφέας και ψυχολόγος Γιώργος Ιωαννίδης μέσα από τη φιλοσοφία, την πατερική θεολογία και την ψυχολογία του βάθους, παρουσιάζει τη Δυτική ιστορία της νεκρολογίας και του Άλλου Κόσμου, από τους Προϊστορικούς χρόνους μέχρι την αρχαία Βαβυλώνα, την Αίγυπτο και την Ελλάδα. Διηγείται εμπειρίες από τους θανατοναύτες του Βυζαντίου, τα Μεσαιωνικά οράματα του Άδη, σύγχρονες μαρτυρίες και περιστατικά, καταθέτει τις νεώτερες Παραψυχολογικές έρευνες, εξετάζει την ψυχολογία των αλαφροΐσκιωτων, τη φυσική του Αστρικού Πεδίου, όπως επίσης μας ξεναγεί στις διαφορετικές ερμηνείες που έδωσαν οι μεγάλες Σχολές του Εσωτερισμού για το πρόβλημα του θανάτου, δηλαδή γι’ αυτό που ακολουθεί τη ζωή. Αν ο θάνατος είναι το τέλος της ζωής τότε γιατί κάποια φαινόμενα αψηφούν το γεγονός του θανάτου; Αν ο κόσμος που αντιλαμβανόμαστε είναι η μόνη πραγματικότητα τότε ποια είναι η αληθινή πηγή των οριακών φαινομένων;
