Από το κείμενο του οπισθόφυλλου…
Αυτό που έχω καταλάβει απ’ τη ζωή μου μέχρι τώρα είναι πως οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να τους αγαπάνε».
«Η αγάπη πονάει γλυκά τις καρδιές».
«Όλα ξεκινούν από την αγάπη και τη συμφιλίωση με τον εαυτό μας».
«Πιστεύω πως η αγάπη είναι το φάρμακο της λύπης».
Έτσι μεγάλωνε η Πανωραία Καρέλη. Σ’ έναν κόσμο που ήθελε να τον ομορφύνει μονάχα με το φως των ματιών της. Ποιος θα μπορούσε μια μέρα να σταθεί, να κοιτάξει και να αγαπήσει αυτά τα μάτια;
Η ιστορία ενός κοριτσιού, μεγαλωμένου με την αξία της αγάπης ως υπέρτατο αγαθό, που ήθελε να αγαπήσει και να αγαπηθεί όσο τίποτα άλλο σ’ αυτή τη ζωή.
Η επιθυμία της αυτή θα την οδηγήσει στον πρώτο της παιδικό έρωτα. Το αγόρι εκείνο θα τη συναντήσει στα τρυφερά χρόνια της παιδικής ανεμελιάς και αθωότητας. Μεταξύ τους αναπτύσσεται ένα πολύ δυνατό αίσθημα που θα τους γεμίσει με όμορφες εικόνες τα νεανικά τους χρόνια.
Με το πέρασμα των χρόνων, η αγάπη αυτή θα δυναμώνει όλο και πιο πολύ.
Θα μπορέσει, όμως να υπερνικήσει τις δυσκολίες που δίχως να μας ρωτήσει μας φέρνει η ζωή;
Άραγε, φτάνει μονάχα η αγάπη να κρατήσει δύο ανθρώπους μαζί για πάντα;
Γνωρίστε τον συγγραφέα
Ο Γιώργος Παπαθανασίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λιβαδειά. Έλαβε το πρώτο βραβείο στον Παμβοιωτικό διαγωνισμό Ποίησης Νέων το 1989 και διακρίθηκε στον Πανελλήνιο διαγωνισμό Ποίησης στην Καλλιθέα. Όταν, από πολύ μικρός, έγραψε μια ιστορία, συνειδητοποίησε πόσο τον έλκυε η γραφή. Πριν από δύο χρόνια όμως, διαμορφώθηκε μέσα του η ιδέα γι’ αυτό το μυθιστόρημα. Όσο έγραφε, η σκέψη του δεν μπορούσε να σταματήσει παρά μονάχα σ’ εκείνη τη δύναμη που κρατάει ακόμα το σύμπαν ενωμένο. Και αυτή η δύναμη που τον μαγνήτισε δεν είναι άλλη από τη δύναμη της αγάπης. Από κει ξεκίνησε, κρατώντας την άκρη του νήματος για να βρει το δρόμο του. Πιστεύει ότι χωρίς τη δύναμη της αγάπης κανένα θαύμα δεν μπορεί να συμβεί στον κόσμο. Αυτή είναι η κεντρική ιδέα του μυθιστορήματός του που σήμερα σας παρουσιάζει.
