Την ανοιχτή επιστολή απευθύνει ο δημοσιογράφος Νίκος Βάνης.
Παναγιώτατε,μετά λύπης μου πληροφορούμε, το θέμα της απομάκρυνσης, και αλλαγής του Αρχιεπισκόπου Βορείου και Νοτίου Αμερικής Δημητρίου, και μένω άναυδος.
Διότι είναι ένας Ιεράρχης πού έκανε τόσα πολλά για την ομογένεια μας όπως:
Την διατήρηση της Ελληνικής γλώσσας στα σχολεία για τα παιδιά των Ελληνοαμερικανών, ακόμα και τέταρτης γενιάς.
Το φιλανθρωπικό έργο που προσφέρει σε Έλληνες ομογενείς που δεν έχουν ασφάλεια για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι πολύ μεγάλο, καθώς επίσης και στους Έλληνες οι οποίοι ταξιδεύουν στην Αμερική για θέματα υγείας, βρίσκεται πάντα στο πλευρό τους, τους στηρίζει με κάθε τρόπο.
Πολύπλευρη ήταν η στήριξη του Αρχιεπισκόπου, ηθική και χρηματική στους πυρόπληκτους Έλληνες το 2008.
Ακόμα δε,συνετέλεσε στην σύσφιξη των Ελληνοαμερικανικών σχέσεων.
Για έναν ιεράρχη που έχει δώσει τόσα πολλά για το ποίμνιο του, δεν είναι δυνατόν το Οικουμενικό Πατριαρχείο και ο κ. Βαρθολομαίος, να μαγειρεύουν την απομάκρυνση του, διασύροντας έτσι τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο.
Όταν την 20η Αυγούστου το 1999 έγινε στο Φανάρι η διαδικασία εκλογής του νέου Αρχιεπισκόπου , ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος προσφωνώντας τον νέο Αρχιεπίσκοπο Αμερικής είχε πει χαρακτιριστικά ότι, “σας εμπιστευόμεθα την μεγαλυτέραν και πλέον δυναμική επαρχία του Οικουμενικού Θρόνου”.
Τόνισε το μεγάλο ενδιαφέρον του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής λέγοντας..,”Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον δεν αποβλέπει εις την εξ Αμερικής υλικήν βοήθειαν, ως πολλάκις έχει παρεξηγηθή και συκοφαντηθή. Όχι διότι δεν έχει υλικάς ανάγκας. Έχει και μάλιστα μεγάλας. Αλλά το ενδιαφέρον του δια το ποίμνιον της υμετέρας Θεοσώστου Επαρχίας δεν προέρχεται εκ της αναμενομένης υλικής εξ’αυτής συμβολής και συμπαραστάσεως. Ημπορεί να ζήση και χωρίς την συμβολήν αυτήν.
Αντιθέτως η εν Αμερική Ορθόδοξος Εκκλησία χρειάζεται πολύ περισσότερον την μητρικήν στοργήν και φροντίδαν του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το οποίον αποτελεί πνευματικήν εγγύησιν και ασφάλειαν δι’αυτήν…”
Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος κατέληξε λέγοντας ότι, “..θα προσευχώμεθα δια την ικάνωσιν υμών από Θεού εν τη άρσει του ανατιθεμένου υμίν βαρέος σταυρού…”.
Και ερωτώ το Πατριαρχείο, αλλά και τον ίδιο τον Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο.
Γιατί κόπηκε η σύνταξη του πρώην Αρχιεπισκόπου Αμερικής Σπυρίδωνος;;
Μ΄ αυτόν τον τρόπο δείχνει πως ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως δεν έχει φιλανθρωπικό πρόσωπο.
Ένα άλλο σημείο στο οποίο θα αναφερθώ είναι, ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο τα τελευταία χρόνια βγάζει στο σφυρί και πουλά τις περιουσίες των Ελλήνων Ορθοδόξων δωρητών. Τα παραδείγματα είναι πολλά σε Θεσσαλονίκη, Αθήνα, αλλά και την υπόλοιπη Ελλάδα, όπου βγαίνουν σε δημοπρασία και πωλούνται ακίνητα , πολύ κάτω και από την αντικειμενική τους αξία.
Μήπως αυτά τα χρήματα καταλήγουν σε ημέτερους;; Και δεν διατίθενται για το φιλανθρωπικό έργο του Πατριαρχείου.
Επίσης στην ατζέντα του Πατριάρχη όταν επισκέφθηκε την Αμερική ετέθη θέμα από τον ίδιο τον Πατριάρχη για τα περιουσιακά στοχεία της Ελληνοορθοδόξου Αρχιεπισκοπής Βορείου και Νοτίου Αμερικής.
Ένα άλλο Θέμα που θα πρέπει να απασχολεί το Πατριαρχείο, και να ασκεί εντονότατες πιέσεις προς τους Αμερικανούς, και γενικότερα τον ΟΗΕ, είναι το πότε θα λειτουργήσει η Σχολή της Χάλκης.
Όπως επίσης για το εάν οι Ιεράρχες που θα διορίζονται, ή θα εκλέγονται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο θα πρέπει να έχουν την Τούρκικη Υπηκοότητα;; Και εγώ διερωτώμαι. Γιατί οι Ιεράρχες να μην είναι Έλληνες Υπήκοοι;;
Για όλα τα παραπάνω περιμένω απαντήσεις από τον Παναγιώτατο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίο.
Μετά τιμής
Νίκος Βάνης, δημοσιογράφος.
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Δημήτριος Τρακατέλλης.
Κατάγεται από την Θεσσαλονίκη όπου γεννήθηκε το 1926 και είναι πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Διδάκτωρ της Θεολογίας του ίδιου Πανεπιστημίου.
Είναι, επί πλέον, Διδάκτωρ της Φιλοσοφίας, Ph.D (μετά διακρίσεως, with distinction) του Πανεπιστημίου Harvard μετά εξαετείς εξειδικευμένες σπουδές στον κλάδο της Καινής Διαθήκης και των χριστιανικών πηγών στο ίδιο Πανεπιστήμιο.
Εξελέγη Επίσκοπος Βρεσθένης το 1967, ως Βοηθός παρά τω Αρχιεπισκόπω Αθηνών.
Το 1991 ανυψώθηκε σε Μητροπολίτη με την ταυτόχρονη ανύψωση της Επισκοπής Βρεσθένης σε Μητρόπολη Βρεσθένης.
Κατά την δεκαετία 1983 – 1993, εδίδαξε υπό τον τίτλο του Διακεκριμένου Καθηγητού Βιβλικών Σπουδών και Χριστιανικών Πηγών στην Πανεπιστημιακή Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού Βοστώνης και ως Επισκέπτης Καθηγητής της Καινής Διαθήκης στο Πανεπιστήμιο Harvard.
Εδημοσίευσε πολλά βιβλία και άρθρα επιστημονικού και εποικοδομητικού χαρακτήρος, τόσο στην ελληνική όσο και στην αγγλική γλώσσα. Ενδεικτικώς αναφέρονται τα βιβλία The Pre-existence of Christ in Justin Martyr, Ο υπερβατικός Θεός του Ευγνώστου, Παρουσία του Αγίου Πνεύματος, Εξουσία και πάθος, Χριστός ο προϋπάρχων Θεός κ.α. Δύο εξ’ αυτών έχουν μεταφρασθεί και κυκλοφορήσει και στην αγγλική.
Μετέσχε σε μεγάλο αριθμό επιστημονικών βιβλικών και θεολογικών συνεδρίων και σεμιναρίων στην Ευρώπη και Αμερική, και είναι μέλος γνωστών ελληνικών και ξένων επιστημονικών εταιρειών.
Από τον Οκτώβριο του 1993, ο Μητροπολίτης Βρεσθένης Δημήτριος ανέλαβε και πάλι τα καθήκοντά του παρά τη Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών, ενώ παράλληλα συνέχιζε πλήρως την ακαδημαϊκή του δραστηριότητα στον κλάδο της Καινής Διαθήκης με σχετικήν έρευνα, διαλέξεις και συγγραφή.
Στις 19 Αυγούστου 1999 η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου τον εξέλεξε παμψηφεί Αρχιεπίσκοπο Αμερικής.
