«Δεν μπορεί κανείς δάσκαλος να επιβάλλει σε παιδί να συμμετέχει σε προσευχή, είτε είναι μετανάστης, είτε είναι παιδί δηλ. που προέρχεται από άλλη χώρα και άλλη θρησκεία, είτε είναι και Έλληνας. Η χώρα έχει ανεξιθρησκεία .Επομένως, επ’ουδενί δεν υπάρχει το θέμα της επιβολής του να συμμετέχει κάποιος στην πρωινή προσευχή ή σε οποιαδήποτε διαδικασία που αφορά τα θρησκευτικά ή τα συγκεκριμένα θέματα της θρησκείας….»
Τάδε έφει:Υπ.Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου
“..Η ανεξιθρησκεία, για να είναι σωστή, πρέπει ν’ απέχει από δύο ακρότητες: την υπερβολή και την έλλειψη.
Υπερβολή είναι η αδιαφορία, έλλειψη είναι η θηριωδία. Ο αδιάφορος δεν είναι ανεξίθρησκος, διότι δεν έχει θρησκεία. Και ο θηριώδης δεν είναι, γιατί δεν έχει ανοχή. Ο πρώτος δεν τον νοιάζει εάν εξαλειφθεί εντελώς η πίστη ή εάν διαφθαρεί τόσο που να μην αναγνωρίζεται. Ο δεύτερος δεν θα ησυχάσει εάν δεν καταστραφεί όλη η κατ’ αυτόν μη πιστεύουσα ανθρωπότητα. Ο πρώτος, επειδή δεν έχει ζήλο, είναι πάγος σκέτος. Ο δεύτερος, επειδή έχει ζήλο άλογο, είναι πυρ καταναλίσκον. Θέλουμε λοιπόν ο ανεξίθρησκος (χριστιανός εννοείται) να έχει ζήλο κατ’ επίγνωση….”
Τάδε έφει :Ευγένιος Βούλγαρης (1716–1806) , πρωτοπόρος του νεοελληνικού διαφωτισμού, του μεγάλου αυτού πνευματικού και πολύπλευρου κινήματος του 18ου αιώνος, αλλά συγχρόνως και εκλεκτός κληρικός και ιεράρχης της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
