Ο ασθενής με σοβαρή αλλεργική αντίδραση, ο γνωστός “Π”, διευθυντής ραδιοφωνικού σταθμού των Αθηνών, παθαίνει μεγάλη φαγούρα, όταν ακούει παραδοσιακά μουσικά όργανα, πχ. μπουζούκι, κλαρίνο, άκουσον – άκουσον, σε συνθέσεις Ελληνικών τραγουδιών.
Για να ελέγξει την αλλεργία του, χώνει την μούρη ακόμα και σε συνθέσεις τραγουδιών, όπου δίνει το ψαλίδι στους συνθέτες για να κόψουν τα παραδοσιακά μουσικά όργανα, έπειτα τους δίνει και μια βελόνα να τα ράψουν με Αγγλοσαξονικούς ήχους τα κατά τα άλλα Ελληνικά τραγούδια.
Πριν από λίγο καιρό ο εν λόγω διευθυντής ήλθε στα μαχαίρια με τρεις μουσικοσυνθέτες του Ελληνικού πενταγράμμου, καθώς τους ζήτησε να βγάλουν τα παραδοσιακά όργανα από τις συνθέσεις των τραγουδιών τους.
Για παράδειγμα το τραγούδι που γράφτηκε για τον καλλιτέχνη “Κ” από έναν καταξιωμένο συνθέτη, ο διευθυντής του ραδιοφώνου του ζήτησε με εκβιαστικό τρόπο να βγάλει τα Ελληνικά μουσικά όργανα, λέγοντας του “…κοίταξε ρε συ, βγάλε τα κλαρίνα από το τραγούδι., το κομμάτι θυμίζει “βαρβατίλα..”.
Τα ίδια έκανε και με άλλον συνθέτη, που του επέβαλε να βγάλει το μπουζούκι από το τραγούδι που συνέθεσε για τον πρώτο δίσκο ενός καλλιτέχνη, και δυστυχώς το κομμάτι ντύθηκε με ξένα μουσικά όργανα, παίζεται δε σήμερα στα ραδιόφωνα, χωρίς ωστόσο να γνωρίζει επιτυχία.
Το συγκεκριμένο τραγούδι το έχω στην συλλογή μου με την αρχική συθετική μορφή, πλούσιο σε παραδοσιακά μουσικά όργανα. Ακούγοντας το ήμουν σίγουρος ότι το συγκεκριμένο τραγούδι σε λαϊκό ρυθμό όπως ήταν θα γνώριζε μεγάλη επιτυχία. Όμως βγάζοντας όλους τους γνωστούς ήχους, το τραγούδι μοιάζει σαν φτωχός συγγενής, τραγούδι της σειράς, άνευ ενδιαφέροντας, πράγμα που επικρατεί σήμερα σχεδόν σε ολόκληρη την Ελληνική δισκογραφία.
Από τότε που είναι διευθυντής ο mr Χαϊβανόπουλος, κυρίως από την ώρα που κόβει και ράβει τις δισκογραφικές δουλειές, το Ελληνικό τραγούδι μοιάζει έκτρωμα.
Ο εν λόγω διευθυντής (τρομάρα του) ευθύνεται και για το μαγείρεμα όσον αφορά τις λίστες τραγουδιών, στις δήθεν μεγάλες επιτυχίες, ανεβάζοντας τις μαύρες βουλίτσες, στο λογισμικό μέτρησης της ακροαματικότητας, όπως άλλωστε τον διατάζουν τα ανθελληνικά (και όχο μόνο) κέντρα εξουσίας
Μιλάμε για καλοπληρωμένη εξυπηρέτηση, δουλειά δηλαδή κάτω από το τραπέζι, εις βάρος του Ελληνικού πενταγράμμου, αλλά και εις βάρος του ομίλου, στο ραδιόφωνο όπου έργάζεται ο υπάλληλος- διευθυντής.
Κύριε πρόεδρε του ομίλου, ξυπνήστε, από την καραμέλα που σας πιπιλίζει ο mr διευθυντής “βαρβατίλας”
Περίεργο δε, είναι η σιωπηλή στάση των ενώσεων (μουσικών, συνθέτων, τραγουδιστών) σε αυτό το έγκλημα που διαδραματίζεται εις βάρος του Ελληνικού πενταγράμμου, την μοναδική κουλτούρα μας, που μόνο ¨ΒΑΡΒΑΤΙΛΑ” δεν είναι, αλλά παγκόσμιο φαινόμενο.
