Από τα κέντρα που ξεκίνησαν την χειμερινή περίοδο, μια και τα περισσότερα βρίσκονται στην καρδιά της πόλης, έτσι μπόρεσα να επισκεφτώ πολλά απ΄ αυτά μέσα σε μια βραδιά. Ξεκίνησα να βολτάρω από την περιοχή Σφαγείων με πρώτο το FIX Live, με τον Γ. Μαζωνάκη. Όλη η σάλα ήταν γεμάτη,
επικρατούσε πολύ καλός παλμός. Ο κόσμος έδειχνε ευχαριστημένος αφού χόρευε όπου έβρισκε άδειο χώρο, μια και στην πίστα δεν έπεφτε καρφίτσα. Παρ΄ ότι ο Γ. Μαζωνάκης μόνος του κάνει όλο το πρόγραμμα, μου έκανε εντύπωση το κέφι που μετέδιδε στον κόσμο. Έπιασε πολλά παλιά λαϊκά τραγούδια μεγάλων αείμνηστων βάρδων, με αποτέλεσμα την κορύφωση του κεφιού.
Πολλές παρέες από ?Κοριτσομάνι? πάνω στα τραπέζια τα 
έδιναν όλα. Το όλο θέαμα με ικανοποίησε καθώς εγώ προσωπικά που γνωρίζω από πολύ παλιά τον καλλιτέχνη είχα διαμορφώσει την άποψη μου. Π.χ ότι είχε καβαλημένο καλάμι με μπόλικη έπαρση, κάτι που του έκανε ζημιά στο προφίλ του.
Τώρα όμως είδα τελείως το αντίθετο κα σε καμιά περίπτωση όλα τα παραπάνω που είχα σχηματίσει για πάρτη του, όταν εμφανιζόταν στο παλιό θέατρο της Θεσ/νίκης πριν από το αεροδρόμιο. Φαίνεται πως κατάλαβε ότι η πόλη του Βορρά θέλει πιο άπλα να έχει. Με ικανοποίησε όλο αυτό που είδα.
Έπειτα έφυγα προς την γειτονιά της Νεάπολης για το κέντρο ?Scorpios Studio?. Ωραίος χώρος, πολύ καλή ορχήστρα και νέες, φρέσκες φωνές καλλιτεχνών με επικεφαλή τον Η. Λέξη. Το σέρβις συνοδευόταν από πολύ ευγένεια. Ο ήχος είναι ότι καλύτερο υπάρχει στα κέντρα. Η κονσόλα είναι τελευταίας τεχνολογίας, που κυκλοφορεί στην αγορά και είναι ο μόνος επιχειρηματίας που δεν συνηθίζει να νοικιάζει αυτά τα μηχανήματα, αλλά τα έχει αγορασμένα.
Η κίνηση ήταν μέτρια προς καλή, αλλά υπήρχε πολύς παλμός. Δηλαδή ο κόσμος γουστάριζε χορεύοντας και όχι καθιστός, πράγμα που σημαίνει ότι το μαγαζί έχει επίπεδο. Γι΄ αυτό και έκατσα αρκετή ώρα (δεν το συνηθίzω) και απόλαυσα το πρόγραμμα χωρίς να με κουράσει, αντιθέτως μου είχε φτιάξει την διάθεση μου.
Όμως η γύρα μου έπρεπε να συνεχιστεί και επέστρεψα ξανά 
στην περιοχή των Σφαγείων στο κέντρο ?Galla Studio?, το οποίο μόλις άνοιξε τις πύλες του, με θαμώνες πάνω από 750 άτομα, για Παρασκευή ημέρα ήταν αρκετά καλά. Δεν μου άρεσε το στήσιμο των τραπεζιών, τα οποία ήταν στριμωγμένα και μου θύμισε το μαγαζί λαβύρινθο.
Πρόλαβα τις καλές γυναικείες φωνές, μάλλον νέες θα 
είναι, που δεν τις γνωρίζω ακόμα. Μου εντυπωσίασε η μια γυναικεία φωνή, καθώς είναι καθαρά λαϊκή, κάτι που λείπει από τα κέντρα μας τα τελευταία χρόνια. Ο ήχος ήταν μέτριος προς το καλός, όχι πάντως Άλφα, Άλφα. Το δε σέρβις θέλει πολύ βελτίωση. Το κέφι ήταν μέτριο, αν και είχε αρκετές παρέες, εντούτοις δεν διασκέδαζαν, αλλά χάζευαν, που σημαίνει ότι το πρόγραμμα θέλει πολύ δουλειά ακόμα. Για 45 λεπτά σε ώρα αιχμής που έμεινα, με κούρασε γι΄ αυτό και έφυγα για άλλα λημέρια, προς την δυτική πλευρά της πόλης.
Πήγα σε ένα κέντρο όπου για πολύ καιρό δεν είχα επισκεφτεί. Το κέντρο αυτό άκρως λαϊκό, κάποτε στις δόξες του ως τις 9 το πρωί οι θαμώνες γλεντούσαν ασταμάτητα. Μιλάω για τον παλιό ?Ζυγό? όπου βρήκα 20 παρέες όλο κι όλο, και αυτό με σόκαρε. Ο λιγοστός κόσμος εκείνη την ώρα δεν διασκέδαζε. Εκεί βρήκα παλιούς τραγουδιστές στα πρώτα τραπέζια πίστας ως θαμώνες.
Κάποια στιγμή οι νέοι τραγουδιστές του κέντρου έδωσαν το μικρόφωνο στους παλιούς, οι οποίοι έπιασαν άσματα του Σ. Καζαντζίδη και τότε έγινε μπάλα το μαγαζί. Σηκώθηκε ο μουδιασμένος κόσμος και άρχισε να χορεύει πάνω και κάτω από την πίστα. Όταν δε, πιάσανε τα Ποντιακά και τα νησιώτικα εκεί πλέον έγινε ο χαμός.
Τότε μου θύμισε τις δόξες αυτού του κέντρου. Έπειτα έπιασαν τα πολύ βαριά λαϊκά και εκεί πλέον το κέφι συνέχισε να ρολάρει. Φτιάχτηκε και το δικό μου κέφι, γιαυτό και έμεινα περισσότερο με ευχαρίστηση, ως την ώρα που λάλησε ο κόκορας.
Από το δοξασμένο αυτό κέντρο ξεκίνησαν την καριέρα τους, πολλά σημερινά αστέρια του Ελληνικού πενταγράμμου όπως: Ο Π. Τσαουσάκης, Π. Τερζής, Β. Καρράς, Σ. Διονυσίου, Ζ. Μελάς, Θ. Αδαμαντίδης, Μ. Βάσου και πολλοί άλλοι. Οι δε θαμώνες εκείνα τα χρόνια 
ήταν όλοι η αφρόκρεμα του αφάν- γκαντέ. Άλλωστε στις κορνίζες που κρέμονται στους τοίχους του κέντρου είναι χίλιες αποδείξεις στα λίγα αυτά που περιγράφω. Τέτοιες δόξες έζησε το κέντρο αυτό που σήμερα οι πλέον φιρμάτοι το σνομπάρουν.
Αφού λάλησε ο κόκορας, έξω ήταν μέρα πια, πήγα 
στο πατσάστζιδικό της γειτονιάς μου για ένα ζεστό χοντροκομμένο πατσά. Εκεί βρήκα όλους τους πότες της νύχτας, όλοι για ένα ζεστό πατσά με μπόλικο μπούκουβο, και ξύδι ώστε να συνέλθουν μια και καλή.Το είδος αυτό είναι παγκόσμια αποκλειστικότητα των θεσσαλονικιών όπως και ο φραπές.
Αλ ?.λ?..α?..α?.γούστα, γι΄ αυτό η θεσ/νίκη δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ, όσοι ξένοι και να την πολιορκούν, όση προσπάθεια και αν καταβάλει η νέα τάξη πραγμάτων για την αλλαγή κουλτούρας. Αυτό δεν πρόκειται να γίνει, το αντίθετο μάλιστα, θα απορροφυθούν μαζί μας θέλουν δεν θέλουν εδώ στην φτωχομάνα την Θεσ/νίκη.
Αφού έστρωσε το στομάχι μου χτύπησα πρώτο κρεβάτι πίστας δίπλα στο παλιό μου Ραδιοφωνάκι να ακούσω τα νέα της πόλης με την καλή μουσική (έτσι το συνηθίζω) και κάπως έτσι αποκοιμήθηκα.
Αύριο πάλι στην γύρα θα είμαι για άλλα λημέρια.
