Μ ΄ αυτό το σουξέ πορεύεται ο Μιχάλης Χατζηγιάννης. Θα έλεγα μάλιστα πως το σουξέ αυτό το κάνει σημαία όταν βρεθεί στριμωγμένος. Και εξηγούμαι:
Σε συναυλία που έδωσε πέρυσι στο γήπεδο της Καστοριάς με τεράστια επιτυχία, εισέπραξε πάνω από 50.000 Ευρώπουλα. Τελειώνοντας η συναυλία η επιτροπή διαχείρισης του γηπέδου Καστοριάς επισκέφθηκε στο καμαρίνι τον καλλιτέχνη, για να διαπραγματευθεί το καθάρισμα του γηπέδου.
Η επιτροπή του προσέφερε δύο λύσεις:
Η μία ήταν να βρει ο ίδιος ο καλλιτέχνης συνεργείο καθαρισμού, διότι θα έπρεπε να παραδώσει το γήπεδο καθαρό ως το μεσημέρι της επόμενης ημέρας,όπως άλλωστε όφειλε.
Η άλλη λύση και ευκολότερη ήταν, να αναθέσει το καθάρισμα του γηπέδου στην ίδια την επιτροπή, πληρώνοντας 500 Ευρώ.
Τότε ο καλλιτέχνης απάντησε. “…Χέρια ψηλά…..τσέπες κλειστές….”,ούτε θα βρω συνεργείο καθαρισμού, ούτε θα πληρώσω 500 Ευρώ, δεν μ΄ ενδιαφέρει , δεν έχω καμιά δουλειά μ΄αυτά τα θέματα, δεν με αφορά αυτό το ζήτημα”, έπειτα της έκλεισε στα μούτρα την πόρτα του καμαρινιού.
Η επιτροπή πράγματι σήκωσε χέρια ψηλά, όχι τραγουδώντας, αλλά ρίχνοντας του Μακεδονικά μπενιλίκια.
Αυτός είναι ο φιρμάτος με τα σουξέ και τα καλάμια του.
Το Ελληνικό Φαινόμενο εύχεται στον καλλιτέχνη καλή προσγείωση στον τραπεζικό του λογαριασμό ,ο οποίος χάρη στον κόσμο γέμισε ,έτσι έγινε και μεγάλη φίρμα.
Αν ρώταγε δε, θα μάθαινε πως “η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά”
