Ρεπορτάζ του Νίκου Βάνη
Εάν έχετε χάσει κάποιο συγγενικό ςας πρόσωπο, τότε αρχίζει ο μεγάλος Γολγοθάς με την γραφειοκρατία της πολιτείας και τα υπέρογκα ποσά για την κηδεία που δεν αντιστοιχούν με τα πόσα που δίνουν τα ταμεία ασφαλισμένων των αποθανόντων
Για παράδειγμα ο Μητροπολίτης ζητά να πληρωθεί 150 Ευρώ πριν ακόμα γίνει η κηδεία και χωρίς να παρευρίσκεται. Ο παπάς που θα τελέσει την νεκρώσιμη ακολουθία και την ταφή επίσης ζητάει να προπληρωθεί 50 Ευρώ,ενώ ζητείται και η προπληρωμή από τον Δήμο για τον χώρο ταφής του κοιμητηρίου που ξεκινούν από 200 Ευρώ η Γ΄ κατηγορία , 450 Ευρώ Β΄ και 800 Ευρώ Α΄ κατηγορία, πάντα στο ίδιο κοιμητήριο και που ισχύ για 3 χρόνια .
Και η ταρίφα συνεχίζεται να αυξάνεται με 60 Ευρώ την ημέρα , αν οι συγγενείς επιθυμούν του αποθανόντα να συντηρήσει σε ψυγείο μέχρι την ημέρα της κηδείας , ή στην αίθουσα της εκκλησίας με 50 Ευρώ.
Τον στολισμό της εκκλησίας αναλαμβάνει το γραφείο τελετών με τιμές να ξεκινούν από τα 450 Ευρώ και να φτάνει έως και τα 2000 Ευρώ, οι δε ανακοινώσεις σχετικά με την κηδεία σε μικρές αφίσες Α4, που μπαίνουν σε διάφορα σημεία της γειτονιάς (πχ κολόνες ΔΕΗ), κοστίζουν 50 Ευρώ.
Να επισημάνουμε ότι, οι πολίτες που επιλέγουν κάποιο ιδιωτικό γραφείο τελετών, θα πρέπει να είναι ιδιαιτέρα προσεχτική , διότι και σ΄ αυτόν τον κλάδο υπάρχουν απατεώνες , άνθρωποι χωρίς συνείδηση που άλλα συμφωνούν πριν την κηδεία με τούς συγγενείς και άλλα, πολύ περισσότερα χρεώνουν στα τιμολόγια και εξηγούμε:
Σε γραφεία τελετών, επιχειρήσεις του Δήμου που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τα ιδιωτικά γραφεία ως προς της παροχές, μια απλή κηδεία ,χωρίς φανφάρες και φιέστες ξεκινούν από 550 Ευρώ, ενώ σε ιδιωτικό γραφείο που κάνει σωστά την δουλεία του μπορεί κάποιος να πληρώσει ως και 800 Ευρώ στο σύνολο με όλα τα έξοδα και μάλιστα με την οικονομική κρίση που μαστίζει πλέων όλους τους Έλληνες να κάνουν ευκολίες πληρωμές σε δόσεις και αυτό είναι το σωστό.
Σε αντίθεση με κάποιους απατεώνες του κλάδου που εκβιάζουν κρατώντας τα δημόσια έγραφα όπως ληξιαρχική πράξη θανάτου και τιμολόγιο έξοδα κηδείας , μέχρι να πάρουν όλα τα χρήματα μετρητά και επί τόπου εκμεταλλευόμενοι την στεναχώρια συγγενών που έχασαν τον άνθρωπο τους, με αποτέλεσμα και η δήλωση θανάτου προς τα ασφαλιστικά ταμεία να καθυστερεί μέχρι να βρουν όλο το ποσό , αλλά και να καθυστερήσει έτσι η πληρωμή από το ταμείο για τα βασικά έξοδα κηδείας του ασφαλισμένου και τίποτα παραπάνω .
Αυτά τα φαινόμενα δυστυχώς είναι πολλά στις μέρες μας.
Μία τέτοια περίπτωση την έζησα από κοντά σε ένα φίλο μου που κήδευσε την μητέρα του πρόσφατα , οποίος εμπιστεύτηκε ένα ιδιωτικό γραφείο τελετών το Δ.Σ που του σύστησε δικός του άνθρωπος.
Τα έξοδα κηδείας, συμφωνήθηκε να μην ξεπεράσει τα 1.000Ευρώ για Γ΄ κατηγορία ταφή . Εντέλει, ο λογαριασμός ξεπέρασε τα 1.5οο Ευρώ (!!!) και χωρίς την παροχή για την καθιερωμένη δεξίωση , το καφέ τις παρηγοριάς. Φανταστείτε πόσο θα στοίχιζε για το ίδιο χώμα, στο ίδιο κοιμητήριο και με το ίδιο γραφείο τελετών η ταφή Β΄& Α’ κατηγορίας.
Μια κηδεία της αρπαχτής με τον έμπορο ψυχής να ζητάει στο ακέραιο να πληρωθεί τα υπόλοιπα (από τα προπληρωμένα έξοδα-μητρόπολης-παπάς-δήμος), καθώς δεν δέχονταν ευκολίες πληρωμής για να δώσει τα απαραίτητα δημόσια έγραφα στον γιο της αποθανούσας ώστε, να προβεί σε δηλώσεις προς το ασφαλιστικό φορέα και να λάβει τα νόμιμα έξοδα κηδείας.
Ο δε ασφαλιστικός φορέας της αποθανούσας για να καταβάλει τα έξοδα κηδείας (που ανέρχονταν στα 750 Ευρώ του ταμείου) εκτός από το τιμολόγιο (εξοφλητέο) του γραφείου τελετών , ζητούσε και αποδείξεις για την κάθε εργασία της εργολαβίας για τον νεκρό, κάπου 12 έγγραφα στο σύνολο, όταν στην Ευρώπη με ένα και μόνο έγγραφο ( όπως είναι το εξοφλητέο τιμολόγιο)τελειώνει η δουλειά σου.
Και κάτι άλλο, αν τα πόσα με τις αποδείξεις ( όχι το εξοφλητέο τιμολόγιο) είναι λιγότερα από 750 ευρώ που δίνει το ταμείο και είναι πχ 400Ευρώ, τότες το ταμείο μόνο γιαυτό το ποσό θα πληρώσει .Μια πολιτική ακατανόητη, την οποία μαθαίνει ο συγγενείς στα γκισέ των ταμείων και από πουθενά άλλου (πχ διαδικτυακές σελίδες όλων των ταμείων οι οποίες είναι φτωχά ως ανεπαρκείς στην λεπτομερής πληροφόρησης και όχι μόνο), με αποτέλεσμα οι συγγενείς να τρέχουν πάλι στα γραφεία τελετών για κάθε απόδειξη και, ξανά και ξανά στην ουρά για τα ταμεία .
Αυτή λοιπόν είναι μια κατάσταση από τις πολλές που χαρακτηρίζει την Ελληνική γραφειοκρατία!!!
Μήπως οι ξένοι έχουν απόλυτο δίκιο με τα χάλια του Ελληνικού δημοσίου;
Να ζήσουμε Να τους θυμόμαστε ….
