Οι αναπόφευκτες συγκρίσεις μεταξύ του “βρώμικου 1989” και του “παμβρώμικου 2009”,ολοένα και πληθαίνουν τις τελευταίες ημέρες, με όσα συμβαίνουν εδώ και στην Εσπερία.
Τότε ένας “τραπεζίτης” και τώρα ένα βραβευμένο για την επιχειρηματική του δράση “στέλεχος επιχείρησης”, ποδηγετεί το πολιτικό σύστημα της χώρας, και όλοι εμείς παρακολουθούμε τα τεκταινόμενα.
Βέβαια, υπάρχουν και διαφορές, τόσες όσες να μας θυμίζουν ότι έχουν περάσει και κάποια χρόνια. Η γκλαμουριά του σήμερα δεν συγκρίνεται με την κουτοπονηριά του πρωτόγονου Κοσκωτά.
Ο κ. Χριστοφοράκος, ξεφτίλισε το δικαστικό σύστημα της χώρας και τώρα οι συνήγοροι του διαρρέουν πληροφορίες και καλά κρυμμένα μυστικά για 150 βουλευτές που λαδώθηκαν και καμιά 15 υπουργούς που χρησιμοποιήθηκαν και από τα δύο κόμματα για τις άνομες ενέργειες τους, που και πάλι πλήρωσε και θα πληρώνει ο Ελληνικός λαός, όλως τυχαίως.
Το να περιμένει κάποιος από την υπεύθυνη κυβέρνηση να αντιδράσει, θα έμοιαζε με ανέκδοτο καλοκαιρινό, την στιγμή που αυτή επιμένει να βαυκαλίζεται ότι όλα έγιναν επί ΠΑΣΟΚ, ενώ αυτή είναι τίμια και ηθική. Παρεμπιπτόντως ξεκίνησε μια κινητικότητα για την μετανάστευση, και νόμιζε ότι έτσι θα μεταθέσει το ενδιαφέρον στην “ατζέντα Καρατζαφέρη”.
Η συγκυριακή επιτυχία της Ελληνικής αστυνομίας, έδωσε το θάρρος σε κυβερνητικούς βουλευτές να πανηγυρίσουν, πιστεύοντας ότι έτσι αναπτερώνεται το ενδιαφέρον του κόσμου. Δεν γνωρίζουν ότι τα αυτονόητα δεν ενδιαφέρουν κανέναν. Γιατί περί του αυτονόητου πανηγυρίζουν για την εξάρθρωση της συμμορίας των απαγωγέων.
Η αριστερά, είτε πολυδιασπάται, είτε ομφαλοσκοπεί και αναμένει την επόμενη καταγραφή αποτελέσματος, φορτώνοντας στο λαό την ευθύνη της αυτοσυνειδησίας, της ταξικής, και για πρώτη φορά καταγράφοντας το σύνθημα “εργάτες – μετανάστες μαζί στην πάλη”. Ξεχνώντας ότι τόσα χρόνια τα από αυτήν ελεγχόμενα εργατικά κέντρα, αγνοούσαν το θέμα επιδεικτικά.
Το ΠΑΣΟΚ θέλει και δεν θέλει. Μετά την ξεκάθαρη θέση για την εκλογή του Κάρολου Παπούλια από εκλογές, φοβάται να μην ζήσει και πάλι τον αιφνιδιασμό του 2007, όπου ζητούσε εκλογές και όταν αυτές προκηρύχθηκαν κανείς δεν ήξερε τι να πρωτομαζέψει και τι να πρωτοκάνει.
Όμως η ζωή εξελίσσεται ραγδαία. Η οικονομική κρίση, που στην υπόλοιπη Ευρώπη τουλάχιστον έχει μετρηθεί σε κάποιο βαθμό αντιμετωπίζεται μακροοικονομικά. Στην χώρα μας, αντιμετωπίζεται ως γρίπη νέου τύπου, και χωρίς ασπιρίνες. Οι νεοφιλελεύθερες επιλογές της Ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής, βρίσκουν στον πρόσωπο του κ. Παπαθανασίου, τον πιο σκληρό εκπρόσωπο τους..
Ο κ. Υπουργός έχει βρει την πιο “έξυπνη οικονομική πολιτική σε όλη την Ευρώπη” Λίγο – λίγο, τα παίρνουμε από όλους, αναδεικνύοντας την ανύπαρκτη κρατική μηχανή σε μεγάλο όπλο, από μεγάλο ασθενή.
Έτσι, μέτρα λαμβάνονται εισπρακτικά για τους ημιυπαίθριους, για την αλλαγή αιρ – κοντίσιον και για τα αυτοκίνητα. Από εκεί και πέρα ουδέν. Όλα τα άλλα θα τα ρυθμίσει η ανύπαρκτη, ελεύθερη αγορά.
Ο απλός πολίτης δεν προβληματίζεται πλέον, με τους πολιτικούς ταγούς. Προβληματίζεται μόνον μέχρι ποιου σημείου θα φτάσει αυτή η κατάντια, γιατί περί κατάντιας πρόκειται. Η επανάληψη του σκηνικού του 1989, δεν πρέπει να αφήσει καμιά αμφιβολία σε κάθε κυβερνητικό παράγοντα, ότι δεν πρόκειται να αποφέρει τα ίδια αποτελέσματα για την κυβέρνηση.
Το στρίμωγμα του ΠΑΣΟΚ ως κατηγορούμενου είναι άλλο ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι, από αυτά που λέγεται ότι εξειδικεύεται ο κ. Πρωθυπουργός.
Το θέμα είναι να αποφύγουμε άλλη μια περίοδο ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής. Διαφορετικά είναι βέβαιο ότι ο κ. Καρατζαφέρης πρέπει να ετοιμάσει το πρωθυπουργικό κοστούμι, και μάλιστα θα χρειαστεί αρκετά μέτρα λόγω του τρομακτικού όγκου, της πολιτικής του σκέψης, που θα πρέπει να περιλάβει.
Στάθης Θ. Τσομίδης
Δικηγόρος.
