Αγαπητέ Νίκο Βάνη,
Με την επιστολή αυτή θα ήθελα να θίξω μια άλλη πλευρά της νυχτερινής διασκέδασης, πιο σκοτεινή και πιο άγρια, που μόνο υπερήφανους δεν μας κάνει σαν άτομα και μας ντροπιάζει συνάμα και ως κοινωνία.
Η σκοτεινή αυτή πλευρά αφορά τις δύσκολες και απαράδεκτες πολλές φορές συνθήκες εργασίας των εργαζομένων σε κάποια νυχτερινά μαγαζιά, που σε αρκετές περιπτώσεις θυμίζουν εργασιακό μεσαίωνα. Θέλω να μοιραστώ μαζί σου τα παρακάτω αληθινά γεγονότα που δείχνουν πως στη σύγχρονη Ελλάδα η εργασιακή ζούγκλα ζει και βασιλεύει και επεκτείνεται με γοργούς ρυθμούς, βοηθούμενη από την αδράνεια, την ανεπάρκεια και την αδιαφορία μιας πολιτείας που κωφεύει.
Σε μεγάλη, λοιπόν, πίστα των Αθηνών που τραγούδησαν για τη φετινή νυχτερινή σεζόν πρωτοκλασάτα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου, πίστα που τράβηξε πάνω της όλα τα φώτα της δημοσιοτήτας, πίστα που θεωρείται και οργανωμένη ως επιχείρηση και που πολλοί θα ήθελαν να δουλέψουν εκεί χωρίς να γνωρίζουν τι πραγματικά συμβαίνει στα ενδότερα, συμβαίνουν τα εξής θλιβερά και απαράδεκτα γεγονότα που μου τα μετέφερε άτομο από το προσωπικό, άτομο δηλαδή που τα ζει από πρώτο χέρι και έχει αγανακτήσει.
1ο. Όλοι οι σερβιτόροι, όλοι οι βοηθοί σερβιτόρων και πολλά άτομα από το υπόλοιπο προσωπικό εκτός από τους συγγενείς του επιχειρηματία και κάποιους άλλους εκλεκτούς των καλλιτεχνών, για χρονικό διάστημα 6-7 εβδομάδων δούλευαν καθημερινά από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ σε βάρδιες των 8 και 10 ωρών ημερησίως εκτελώντας εργασίες όπως π.χ. βάψιμο όλου του μαγαζιού (μέσα-έξω, πάνω-κάτω), βάψιμο τραπεζιών, γκρέμισμα και ανακαίνιση σε καμαρίνια, περιβάλλοντα χώρο κλπ καθώς και άλλες οικοδομικές εργασίες που είναι εκτός της αρμοδιότητας τους, χωρίς βέβαια να πληρωθούν ούτε ένα ευρώ και διατρέχοντας και σε κάποιες περιπτώσεις και μεγάλο κίνδυνο για ατύχημα.
Ακόμα και την ώρα των διαλειμμάτων και του κολατσιού, οι ίδιοι πλήρωναν τα πάντα, ακόμα και το μπουκαλάκι νερό που θα έπιναν. Το τραγικό στην όλη υπόθεση είναι πως πολλοί από τους εργαζομένους αυτούς είχαν και πρωινή εργασία την οποία αναγκάστηκαν να την αφήσουν, μη μπορώντας να ανταποκριθούν σε αυτήν και μετά και το δίλημμα που τους έθεσε η διεύθυνση του νυχτερινού κέντρου λέγοντας τους πως ”Θα τις κάνετε τις αγγαρείες ή αλλιώς δεν θα δουλέψετε στο σχήμα…”.
2ον. Η ανασφάλιστη εργασία αποτελεί τον κανόνα και σε αυτήν την επιχείρηση όπως και σε πολλές άλλες στην Ελλάδα. Μόλις κάποιος αναφέρει το παραμικρό για τα ένσημα του, η επιχείρηση του δείχνει την πόρτα της εξόδου. Αυτό έχει ως συνέπεια πολλοί εργαζόμενοι να στερούνται ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και να μην έχουν δικαίωμα να λάβουν επίδομα ανεργίας σε περίπτωση που μείνουν άνεργοι στο μέλλον.
3ον. Οι σερβιτόροι και βοηθοί σερβιτόρων πλήρωσαν 250 (!!!) ευρώ για το σετ των ρούχων που φορούσαν ως στολή, το οποίο περιελάμβανε παντελόνι, παπούτσια και πουκάμισο, ρούχα όχι επώνυμα ούτε φίρμες. Αντί να πληρώσει η ίδια η επιχείρηση το ποσό αυτό ως όφειλε, το πλήρωσε το προσωπικό και μάλιστα σε τσουχτερή τιμή, μόνο και μόνο για να πάρει τη δουλειά κάποιος ημέτερος του επιχειρηματία με κατάστημα ρούχων, όλα μαύρα και χωρίς απόδειξη.
Αντί, λοιπόν, η συγκεκριμένη επιχείρηση και κάθε επιχείρηση να επενδύσει στο προσωπικό της για να πάει μπροστά, αντί να στηριχθεί και να έχει στο επίκεντρο τους ανθρώπους της, αντί να τους έχει ικανοποιημένους δημιουργώντας ένα ευχάριστο και ασφαλές εργασιακό περιβάλλον που θα συμβάλλει στην επιτυχία, τους έχει μετατρέψει σε έρμαια στις ορέξεις της, τους κακομεταχειρίζεται και τους εκμεταλλεύεται στυγνά, χωρίς να καταλαβαίνει ότι πάνω απ’όλα χαμένη βγαίνει η ίδια και ακόμα πιο χαμένοι εμείς που θα πληρώσουμε και δεν θα έχουμε την πρέπουσα εξυπηρέτηση.
Δυστυχώς, πίσω από τα λαμπερά φώτα στις μεγάλες πίστες υπάρχει και μια πολύ σκοτεινή πλευρά, όπως αυτήν που σου περιέγραψα παραπάνω. Πρέπει να λυπούμαστε όλοι για αυτές τις απαράδεκτες και θλιβερές καταστάσεις που συμβαίνουν σε μια -υποτίθεται-σύγχρονη και ευρωπαϊκή χώρα σαν την Ελλάδα. Φιλικά,
Ένας αγανακτισμένος πολίτης αυτής της χώρας…
