Η ανακοίνωση των νέων μέτρων από τον Υπουργό Δικαιοσύνης για την καταπολέμηση της εγκληματικότητας, προξένησε την αντίδραση όχι μόνο των πολιτικών φορέων, αλλά και του συνόλου του νομικού κόσμου της χώρας. Η αντίδραση, πέρα από τις μικροκομματικές σκοπιμότητες, οφείλεται και στην λάθος ερμηνεία που δείχνει η κυβέρνηση για την αύξηση της εγκληματικότητας των τελευταίων μηνών.
Είναι γεγονός, ότι οι αρμόδιοι φορείς (Υπουργείο Εσωτερικών και Δικαιοσύνης) έσπευσαν από τον Δεκέμβριο να τροφοδοτήσουν την κοινή γνώμη με τον αναθεματισμό των “κουκουλοφόρων’, εξορκίζοντας, κατά την αντίληψή τους, τα πραγματικά αίτια της κρίσης. Όσο εύκολη ήταν εκείνη την στιγμή, απαξίωση λίγων νεαρών, τόσο δύσκολη ήταν η αντιμετώπιση στο άμεσο μέλλον όπου οι ληστείες, οι δολοφονίες και το κάψιμο των Τραπεζών, έγινε επαναλαμβανόμενο στοιχείο της καθημερινότητας.
Αντί οι αρμόδιοι να σκύψουν το κεφάλι στο πρόβλημα, και να επιζήσουν λύση στα πραγματικά κοινωνικά προβλήματα που γεννούν αυτές τις αντικοινωνικές και παραβατικές συμπεριφορές, κατέφυγαν στο εύκολο μέσον της περαιτέρω ποινικοποίησης της καθημερινότητας. Είναι βέβαιο ότι ο κ. Δένδιας, αν και νέος στην Θέση του Υπουργού Δικαιοσύνης, ότι είναι φορέας μια παρωχημένης επιστημονικής αντίληψης στον χώρο της επιστήμης του δικαίου και μάλιστα του ποινικού. Και αυτό σίγουρα απογοητεύει τους υποστηρικτές του.
Η ποινικοποίηση της κουκούλας και η επαναφορά της περιύβρισης αστυνομικών οργάνων ως αυτεπαγγέλτου διωκόμενου εγκλήματος, μας οδηγεί χρόνια πίσω. Όμως η εύκολη εξήγηση αυτών των αποφάσεων, ότι δηλαδή αυτό θέλει η κοινωνία για να αισθάνεται ασφαλής, είναι ακόμη πιο επικίνδυνη στα χρόνια που ζούμε που χαρακτηρίζονται από την οικονομική κρίση και την ένταση των κοινωνικών συγκρούσεων.
Η κυβέρνηση, σε κατάσταση πλήρους απορρυθμίσεως, και με μειωμένα αντανακλαστικά, δεν αποβλέπει στην ανακούφιση των οικονομικά χειμαζόμενων Ελλήνων. Εξακολουθεί να ενδίδει στις ορέξεις των οικονομικά ισχυρών και να θωπεύει τους τραπεζικούς κολοσσούς με τα γυάλινα πόδια.
Η μη επίσκεψη του Προέδρου Ομπάμα στην Αθήνα, πέραν των άλλων εθνικών συμβολισμών, ίσως πρέπει να προβληματίσει την κυβέρνηση και για τις οικονομικές, αλλά κυρίως τις κοινωνικές της επιλογές.
Αν το ιδιώνυμο χαρακτήρισε τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ως αρνητικό σημείο κριτικής ο κ. Καραμανλής δεν πρέπει να ευελπιστεί στην συγχώρηση των συγκεκριμένων κατασταλτικών του επιλογών. Άλλωστε το συνολικό του έργο, και η προσφορά του πόρρω απέχει από την αυτήν Εθνάρχη.
Στάθης Θ. Τσομίδης
Δικηγόρος
