Παρά τα όσα υπέστη η πρωτεύουσα των Ελλήνων τον τελευταίο καιρό με τα γνωστά γεγονότα που συνέβησαν, δεν έπαψε ποτέ να λάμπει, και να έλκει η νυχτερινή της ζωή και διασκέδαση, όχι μόνο τα Σαββατοκύριακα, αλλά όλες τις ημέρες της εβδομάδας. Εδικά τα μπουζουκομάγαζα η κατ΄ εξοχήν κουλτούρα των Ελλήνων που εξακολουθούν να κρατούν τα σκήπτρα στα δρώμενα της διασκέδασης. Ξεκίνησα την περατζάδα μου στα νυχτερινά κέντρα ημέρα Τρίτη που τα περισσότερα ήταν κλειστά, όχι όμως και το “Caramela Live” απ΄ όπου άρχισα το καθιερωμένο μου εβδομαδιαίο μου ρεπορτάζ.
Το πρόγραμμα πολύ κεφάτο από τον καλλιτέχνη Πάνο Καλίδη που ερμήνευε τραγούδια από τα παλιά ως τα τελευταίο του σουξέ. Ο κόσμος από τις 12 τα μεσάνυχτα ως τις 7 το πρωί παρέλασε από το εν λόγω νυχτερινό κέντρο. Εκεί συνάντησα πολλούς καλλιτέχνες με τις παρέες τους να διασκεδάζουν σε διάφορα τραπέζια.
Μεταξύ αυτών ο Νίκος Γεραλής με τον Πάρη παρέα με τρεις όμορφες κοπελιές .
Στο διπλανό τραπέζι ήταν ο Χρήστος Δαναός, σε ένα άλλο διασκέδαζε ο μουσικοσυνθέτης Βασίλης Κελαϊδής, πιο πέρα η κυρία Σοφία Βόσσου με την παρέα της. Ενώ σε κεντρικό τραπέζι διασκέδαζε γιός μεγαλοεφοπλιστή με τέσσερις δίμετρες καλλονές, τις οποίες είχε λούσει με λουλούδια.
Ο μαέστρος του προγράμματος Χρήστος Κυπαρίσσης έκανε αλλαγές στο ρεπερτόριο των τραγουδιών και αυτό έκανε την μεγάλη διαφορά, έτσι ώστε να ρολάρει το όλο πρόγραμμα του κέντρου “Caramela Live”.
Έφυγα όμως γιατί με περίμενε το “VIP Σκυλάδικο” απ΄ όπου είχα να περάσω πολύ καιρό. Στην πίστα τραγουδούσε ο λαϊκός βάρδος Μαρίνης. Για την μισή ώρα που έμεινα στο κέντρο η κίνηση ήταν πολύ ικανοποιητική και μάλιστα για μέρα Τρίτη.
Στο νυχτερινό κέντρο “Frangelico” βρέθηκα από νωρίς την Τετάρτη όπου εμφανίζονται οι καλλιτέχνες Χρήστος Μενιδιάτης και Ανδρέας Στάμος, τους οποίους ρώτησα εάν θα έλθουν φέτος στην Θεσ/νίκη για εμφανίσεις. Και οι δύο άνδρες με απάντησαν αρνητικά, μπως δεν προβλέπεται μια τέτοια κίνηση. Κάθισα για λίγο να δω το πρόγραμμα, το οποίο βρήκα αρκετά καλό, με κάποιες δε διορθώσεις πιστεύω πως θα γίνει ακόμα καλύτερο. Χαιρέτησα τους καλλιτέχνες και
έφυγα προς “ Γκαλέα Live” στην περιοχή της Γλυφάδας όπου εμφανίζονται η Εύα Μιλλή και η μαύρη γαζέλα Σάγια με ένα πρόγραμμα νεανικό. Στις 2 ώρες που κάθισα να παρακολουθήσω το πρόγραμμα, έπιασα κουβέντα και με τον επιχειρηματία του κέντρου για θέματα της νυχτερινής διασκέδασης, συγχρόνως ρίξαμε πολύ κουτσομπολιό, έπειτα έφυγα ολοταχώς για το ύπνο του δικαίου.
Την Πέμπτη ήθελα να την αφιερώθω στην δική μου διασκέδαση με τον γερόλυκο του λαϊκού πενταγράμμου Δημήτρη Μητροπάνο στο “Κέντρο Αθηνών”. Μια μουσική παράσταση η οποία ξεκινά από νωρίς το βράδυ, παρ΄ όλα αυτά το κέντρο ήταν κατάμεστο. Τον Δ. Μητροπάνο απόλαυσα, λες και είχε διαβάσει την επιθυμία μου, για παλιά καλά λαϊκά άσματα. “..Δεν μπορεί, θα είχε κάποια πληροφόρηση..” είπα από μέσα μου, αλλά δεν τρέχει κάτι τέτοιο, αφού και ο κόσμος γύρω μου είχε φτιαχτεί με το πρόγραμμα του λαϊκού βάρδου. Πέρασα ασυζήτητα πολύ καλά, και αυτό επίσης οφείλεται και στο προσωπικό του κέντρου με την σβέλτα εξυπηρέτηση, και την πολύ ευγενική συμπεριφορά.
Έφυγα με βαριά καρδιά για να βγάλω το ρεπορτάζ της νύχτας. Η ταξάρα μου με πήγε στο κέντρο “VOX” όπου εμφανίζεται η κουκλάρα Πέγκυ Ζήνα η οποία επάνω στην πίστα τα έχωνε δυνατά. Στον προεδρικό καναπέ του σαλονιού καθόταν ο Γιώργος Λύρας, και σε λίγο σκάει μύτη και ο γαμπρός του επιχειρηματία του κέντρου Ηλία Μαρασούλη. Όλοι μαζί στον καναπέ κάναμε ένα πηγαδάκι γύρω από τα θέματα των καλλιτεχνικών δρώμενων. Με το μπούρου – μπούρου όμως δεν τελειώνει το ρεπορτάζ το οποίο ήταν ακόμα στην μέση.
Έτσι έφυγα προς το μουσικό Θέατρο “REX’ για τον Γιάννη Πλούταρχο. Στο καμαρίνι με υποδέχθηκε ο Τάσος, αδελφός του καλλιτέχνη γεμάτος παράπονα, πως τελευταία από το κέντρο τους περνώ φευγαλέα. Είχε δίκιο το παιδί, γι΄ αυτό αποφάσισα να καθίσω και να τα πούμε όλοι μαζί και με τον Γιάννη αρκετή ώρα, το θέμα της συζήτησης μας ήταν τα δισκογραφικά δρώμενα, το τι μέλλει γενέσθαι, καθώς ο τομέας αυτός διανύει τις δυσκολότερες εποχές.
Πάνω στο θέμα αυτό ο Γιάννης Πλούταρχος άρχισε να με πειράζει λέγοντας μου “ Ρε συ Βάνη. τώρα που μας προέκυψες και στιχουργός που ξέρεις, μπορεί και να συνεργαστούμε”.
“..Δεν με χαλάει..” του απάντησα συνεχίζοντας “..μόνο που εγώ δεν είμαι 20άρης που νοιώθει και γράφει στίχους πολύ καψούρικους, όπως έχεις εσύ στις δισκογραφίες σου, είμαι σε πιο χαλαρή φάση..”
Χα…..χα και σκάσαμε στα γέλια. Όμως ο Πλούταρχος συνέχιζε να με πειράζει . “..Εμένα μου άρεσε όμως ο στοίχος τραγουδιού που έγραψας <έχει πάει τρεις>.. “
“..Ε΄.., καλά, άσε το δούλεμα Γιαννάκη” επέμενα και εγώ. Έπειτα ρίξαμε και λίγο κουτσομπολιό (αλίμονο ) ώσπου ήλθε η ώρα να βγει στην πίστα ο καλλιτέχνης και να τα δώσει όλα, όπως άλλωστε το κάνει κάθε φορά.
Κάθισα λίγο ακόμα να δω το πρόγραμμα και από εκεί έφυγα σφαίρα για το νυχτερινό κέντρο “Fiver”. Στην πίστα ήταν ο Σταμάτης Γονίδης με τον κόσμο γύρω του να χορεύει. Πήγα στο καμαρίνι του Νίκου Μακρόπουλου, αλλά έφυγα αμέσως, διότι ενδεχομένως να διέκοπτά την συζήτηση που είχε ο καλλιτέχνης με την Ειρήνη Μερκούρη που βρισκόταν στο καμαρίνι του. Έτσι βρέθηκα ξανά στο σαλόνι του κέντρου, να παρακολουθώ το πρόγραμμα, μια και σε λίγο έβγαινε ο καρντάσης Νίκος Μακρόπουλος με το τραγούδι “Σοκολάτα”.
Τον απόλαυσα για λίγο και ξαναγύρισα στα καμαρίνια για να μιλήσω για λίγο με τον Σ. Γονίδη. Φαίνεται όμως πως δεν ήταν η τυχερή μου νύχτα στα καμαρίνια του “Fiver”, καθ’ως στην πόρτα περίμενε πολύ γυναικομάνι, κοριτσόπουλα για να πάρουν ένα αυτόγραφο από τον Σ. Γονίδη, η οποία ήταν κλειστή μέσα με τον καλλιτέχνη ,τους μάνατζερ και τους αυλικούς του. Η κατάσταση αυτή με χάλασε όλη την υπόλοιπη βραδιά, τόσο που κατέληξα στο δωμάτιο να προσπαθώ δε να με πάρει ο ύπνος, μετρώντας τα αρνάκια ,κατσικάκια ,τους λαγούς και τα σαλιγκάρια ,για να μην σκέπτομαι το κλειστό καμαρίνι με τον κόσμο απ΄ έξω να περιμένει, αντί να διασκεδάζει με τα λεφτά που ξόδεψε.
Την Παρασκευή ξεκίνησα από το νυχτερινό κέντρο “Ποσειδώνιο”, είδα το πρώτο πρόγραμμα του Νίκου Κουρκούλη, το οποίο βρήκα πολύ καλό, όμως χρειάζεται κάποιες βελτιώσεις. Η κίνηση στο κέντρο ήταν ικανοποιητική. Επειδή είχα πού δρομολόγιο μπροστά μου δεν κάθισα να μιλήσω με κανέναν,
και έφυγα για τον Πάνο Κιάμο προς “Αστέρια” μεριά όπου με υποδέχθηκε με ένα χαμόγελο ο μετρ του κέντρου Άγγελος. Στον κεντρικό καναπέ καθόταν ο πατέρας του Π. Κιάμου ό κύριος Βασίλης με το αφεντικό Αργύρη Παπαργυρόπουλο. Μιλήσαμε γενικά για όλα μια και ήταν οι τελευταίες εμφανίσεις του Πάνου Κιάμου. Είδα για λίγο και το πρόγραμμα που θα δούμε σύντομα στην Θεσ/νίκη στην “Πύλη Αξιού”. Το κέντρο ήταν πίτα και το κέφι στα ύψη.
Σφήνα την κοπάνισα για το κέντρο “Εναστρον” όπου εμφανίζεται ο Νότης Σφακιανάκης, αλλά κατά την διαδρομή προς το κέντρο πληροφορήθηκα ότι τον αρχημέτρ του μαγαζιού ,ότι είναι κλειστά λόγω ασθενείας του καλλιτέχνη.
Έτσι αποχαιρέτησα την Αθηναϊκή νύχτα, που την βρήκα σε γενικές γραμμές αρκετά ανεβασμένη. Όμως ορισμένους επιχειρηματίες νυχτερινών κέντρων θα τους συνιστούσα να ανοίξουν λίγο παραπάνω τα μάτια τους, μπας και εντοπίσουν τα κακώς κείμενα, που δεν λένε να σβήσουν, και που χαλούν όλη την γαρνιτούρα.
