των μεγάλων της ελληνικής δισκογραφίας (όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης) που είχαν ηχογραφήσει στο εργοστάσιο της Columbia θα ιδρυθεί στον Περισσό. Συνθέτες, στιχουργοί και ερμηνευτές που έγραψαν ιστορία στο ελληνικό πεντάγραμμο- ανάμεσά τους οι Τσιτσάνης, Ζαμπέτας, Χιώτης- θα «αναστηθούν» ως κέρινα ομοιώματα,
σε συνεργασία με το διάσημο βρετανικό Μουσείο Μαντάμ Τισό, για το Μουσείο Δισκογραφίας που ετοιμάζεται στο εγκαταλελειμμένο εδώ και 18 χρόνια συγκρότημα της Columbia, στα 1.200 τ.μ. του διατηρητέου κτιρίου Α.
Στο πρωτοποριακό και μοναδικό στην Ελλάδα κτίριο Α κατέληγαν οι ηχογραφήσεις από τα στούντιο και εκεί γινόταν όλη η αλυσίδα της παραγωγής των δίσκων (από την αποθήκευση των πρώτων υλών έως τη συσκευασία).
Είναι δε το μοναδικό- μαζί με τη χαρακτηριστική πύλη επί της Λεωφόρου Ηρακλείου 127- που και με νέα γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων κηρύσσεται διατηρητέο (η πρώτη είχε εκδοθεί το 2006, αλλά προσεβλήθη από «Επιτροπή Πρωτοβουλίας για τη διάσωση και αξιοποίηση του εργοστασίου της Columbia» στο Συμβούλιο της Επικρατείας).
Αντίθετα, δύο ακόμη κτίρια- η αποθήκη και το κέντρο διανομής εμπορευμάτων- δεν κηρύχθηκαν διατηρητέα, καθώς δεν αποτελούσαν μέρος της αλυσίδας παραγωγής και δεν είχαν ιδιαίτερη αρχιτεκτονική αξία. Πέντε ακόμη κτίρια που συμπλήρωναν το συγκρότημα της Columbia (πέραν του διατηρητέου) σε έκταση 14 στρεμμάτων έχουν ήδη γκρεμιστεί.
«Έγκλημα και όνειδος» χαρακτήρισε ο πρόεδρος της Ένωσης Μουσικοσυνθετών Στιχουργών Ελλάδας Γιάννης Γλέζος την κατεδάφιση των υπόλοιπων κτιρίων και σημείωσε πως οι επεμβάσεις στον χώρο είναι «σαν να φτιάχνουμε καφετέρια στον Παρθενώνα», ενώ από την πλευρά του ο Μάκης Μάτσας, στον οποίο ανήκει το συγκρότημα, δήλωσε πως πρόθεσή του είναι να φτιάξει ένα «πρότυπο ιδιωτικό μουσείο».
Τα μέλη του ΚΣΝΜ ωστόσο δεν προχώρησαν στον χαρακτηρισμό του συνολικού χώρου ως ιστορικού τόπου (όπως ζητούσε η Επιτροπή Πρωτοβουλίας) καθώς «δεν συνέβησαν ιστορικά γεγονότα, αλλά και για να μη δημιουργηθεί ένα δεύτερο νεκροταφείο, δίπλα στο Β΄ Νεκροταφείο, καθώς η κήρυξη θα σήμαινε και «την αδράνεια όλου του τόπου, ενώ μπορεί να γίνει δυναμικός και διδακτικός».
Τα 7 από τα 14 στρέμματα περνούν στον τοπικό δήμο, ενώ στα υπόλοιπα 7, ιδιοκτησία της εταιρείας Μαρμίν (συμφερόντων Μάκη Μάτσα) μετά την ολοκλήρωση της κατεδάφισης, θα φιλοξενηθούν πέρα από το μουσείο, κτίρια γραφείων, δισκοπωλεία και καταστήματα.
πηγή:Τα Νέα
