για τους Ελληνικούς δίσκους με απογοήτευσε, καθώς το πακέτο πολλών CD έχει πολύ φτωχό περιτύλιγμα. Και εξηγούμαι: Τα εξώφυλλα είναι χωρίς φαντασία με απαράδεκτες φωτογραφίσεις, που σχεδόν σε όλα υπάρχει η ίδια πόζα. Είναι θαμπά, σκοτεινά, με μαύρο φόντο στην πλειοψηφία τους. Αυτό όμως που με εξόργισε είναι τα πολλά ορθογραφικά λάθη στα κύρια ονόματα των καλλιτεχνών
με πολύ χάλια γραμματοσειρά. Άδεια από μέσα χωρίς τα ένθετα με τους στίχους των τραγουδιών.
Το πιο εξοργιστικό δε ήταν όταν εντόπισα παραπληροφόρηση σε νέες κυκλοφορίες. Δηλαδή αναφέρουν τελείως λανθασμένο όνομα κάποιου που έχει γράψει στίχο μόνο σε ένα τραγούδι ως παραγωγό, και τυ πραγματικού παραγωγού που επιμελήθηκε το CD να μην εμφανίζεται πουθενά το όνομα του.
Με όλες αυτές τις λεπτομέρειες δεν θα αποφάσιζα να αγοράσω δίσκο κι ας ήταν εξαιρετικός. Η εξωτερική εμφάνιση των CD μου θύμισαν παλιές εποχές και βρίσκω τις δισκογραφικές αδιάβαστες, έχουν παραμελήσει την ποιότητα των τελικών προϊόντων, φαίνεται ξεκάθαρα ότι τους λείπει επιστημονικό προσωπικό, αλλά κυρίως το μεράκι.
Ενώ στα ράφια με τα ξένα CD παρατηρείται μεγάλη κίνηση. Το μάτι δεν προλαβαίνει να ξεχωρίσει κάποιο CD, καθώς τα περισσότερα εξώφυλλα είναι εξαιρετικά. Ειδικά τα εξώφυλλα των CD των Αμερικανών Ράπερ είναι πολλά απ΄ αυτά έργα τέχνης.
Πολύ προχωρημένα με φοβερό design και η γραφιστική είναι έργο τέχνης. Αμέσως σε εκλύουν, αξίζει, ή δεν αξίζει μουσικά. Ρώτησα κάποια νέα παιδιά εάν είναι λάτρες αυτής της μουσικής που αγόραζαν αυτά τα CD, και η απάντηση που πήρε με ώθησε για να γράψω αυτήν την εμπειρία
“… δεν ακούμε Rap μουσική, το εξώφυλλο θέλουμε ως συλλεκτικό στην δισκοθήκη μας…”
Να ποια είναι η τεράστια σημασία του εξώφυλλου. Οι καλλιτέχνες ειδικά της RAP μουσικής δεν αφήνουν στην τύχη και στην δισκογραφική εταιρεία το εξώφυλλο του νέου τους CD. Πληρώνουν αδρά ειδικούς επαγγελματίες , και ποτέ δεν θα βγάλουν στην αγορά πατ – κιουτ δουλειά, γι΄ αυτό πρωτοπορούν συνεχώς.Γι΄ αυτούς το εξώφυλλο είναι το Α και το Ω.
Για τα Ελληνικά δεδομένα πρέπει να καταλάβουν οι καλλιτέχνες, αλλά και οι εταιρείες ότι πέρασαν οι εποχές που έστηναν τον καλλιτέχνη σε φωτογραφικό στούντιο, του έβγαζαν 2-3 φωτογραφίες, άϊντε και 2-3 γράμματα για το όνομα και τον τίτλο του CD και αυτό ήταν όλο.
Αυτές οι προχειροδουλειές, φτηνοδουλειές, πρέπει να τελειώνουν εδώ εάν στοχεύουν στης αξιοπρεπείς πωλήσεις, καθώς έχει φτάσει σε σημείο ο κόσμος να γελάει με τον καλλιτέχνη και την εταιρεία, βλέποντας φτηνιάρικα εξώφυλλα, και τα CD σε τιμές αστέρων, να σκονίζονται στα ράφια.
Ευτυχώς υπάρχουν κάποια Ελληνικά CD που ξεχωρίζουν με τα ωραία εξώφυλλα και τα ένθετα. Όμως είναι ελάχιστα αυτά, ακόμα και κάποια πολύ παλιά CD με φαντασία κα ρομαντισμό, χωρίς φυσικά να αναφέρομαι στα πιο πολλά βινύλια, τον οποίων η δουλειά του εξώφυλλου ήταν εξαιρετική.
Διορθώστε το προϊόν σας για να το αγοράσουμε.
Οι φωτογραφίες των εξώφυλλων δίσκων είναι ενδεικτικές και σε καμιά περίπτωση δεν εκφράζουν την προσωπική προτίμηση του συγγραφέα του κειμένου.
