χτίζει καριέρα Θεσσαλονικιός καλλιτέχνης ο οποίος είχε φιλόδοξα σχέδια , και τον σωστό άνθρωπο, ευεργέτη στα πρώτα βήματα, όμως στην πορεία πήρε πάρτ΄ αλλιώς φόρα, κατηφόρα. Ευεργέτης του ήταν ένα πρόσωπο παράγοντας της πόλης που τον πήρε από το χέρι, του άνοιξε τις πύλες των μπουζουκομάγαζων, όπου ξεκίνησε τότε με 200 δραχμές μεροκάματο και μόνο η μανούλα του τον ήξερε.
Με σταθερά βήματα αρχικά έφτασε να βγάλει δύο τραγούδια για τα οποία ενδιαφέρθηκαν δύο δισκογραφικές εταιρείες , αλλά ο άνθρωπος του εκτίμησε πολύ σωστά, ότι ήταν νωρίς για να κάνει ακόμα δισκογραφία.
Έπρεπε να ψηθεί παραπάνω , και να ιδρώσει αρκετά στο πάλκο έτσι ώστε να είναι έτοιμος να κάνει το μεγάλο βήμα. Όπως έλεγε,¨”…κάθε πράγμα στον καιρό του….” Με τα δύο τραγούδια έγινε γνωστός στην Βόρεια Ελλάδα, έτσι μπόρεσε και έγινε δεύτερος τραγουδιστής σε τοπικό σχήμα της πόλης με 80.000 δραχμές (παρακαλώ !!!) μεροκάματο.
Τεράστιο άλμα με σίγουρες κινήσεις από τον ευεργέτη του ο οποίος τον καθοδηγούσε σε κάθε βήμα. Εκεί όμως άρχισε να χαλά η μπουγάδα. Πήραν τα μυαλά του αέρα από τους αεριτζήδες που είδαν άλλο ένα θύμα για φάγωμα. Κάθε μέρα τον κολάκευαν, του έριξαν και μια γκομενίτσα δίπλα του, γνωστή στην πιάτσα, στα δρώμενα της νύχτας, και το δόλωμα τσίμπησε όπως ακριβώς σχεδιάστηκαν από τους κόλακες φαγάδες των Ευρώ, αφού προηγουμένως κατάφεραν να τον απομακρύνουν και από τον ευεργέτη του.
Τα σαΐνια τον έστειλαν και σε δισκογραφική εταιρεία όπου πατ – πουτ έβγαλε ένα δισκάκι το οποίο βέβαια πάτωσε, όμως υπέγραψε συμβόλαιο και την καταδίκη του συγχρόνως. Άρχισε να φεσώνει συνθέτες και στιχουργούς.
Ο ευεργέτης του κάποτε τον είχε συμβουλεύσει ως νέος καλλιτέχνης πάντα να ζητά σεμνά και ταπεινά την βοήθεια απ΄όλους μια και ήταν φτωχό παιδί. Όμως αυτήν την βοήθεια είχε ως ψωμί και τυρί, την εκμεταλλευόταν τόσο πυκνά και την πλασάριζε όπως τον βόλευε,ακόμα και όταν οι δημιουργοί ζητούσαν να πληρωθούν αυτός ζητούσε την κατανόηση τους, ως “φτωχό παιδί “με πάνω από 1000 Ευρώ(!!) μεροκάματο, αλλά και πάλι δεν του έφταναν γιατί είχε πολλά “σακατιλίκια”.
Για όλον αυτόν τον ξεπεσμό του καλλιτέχνη ο ευεργέτης μάθαινε από μακριά και αγαπημένα. Όπως έλεγε χαρακτηριστικά “…στο έγκλημα αυτό δεν παρεμβαίνω…”
Στο μεταξύ αγοράζει και ένα αυτοκίνητο cabriole (όπως και η ζωή του), αξίας 50.000 ερώπουλα, έτσι για να κάνει μούρη στην Θεσ/νίκη. Όμως η μούρη πέρασε η μπογιά του όχι, καθώς κολυμπά στον ίδιο βόθρο με τα “σκ……α”, απ΄ όπου δεν πρόκειται να βγει από το στενό μαρκάρισμα της συμμορίας των αεριτζήδων, λαμογιών, παρά μόνο με σωσίβιο σώζεται, ,αφού απλώσει το χέρι του.
Αυτό είναι αδύνατον όσο είναι υποχρεωμένος να τροφοδοτεί τους αεριτζήδες μέχρι τελικής πτώσεως που δεν θα αργήσει να έλθει.
Κρίμα!!!!! Κρίμα!!!!!.
Το παράδειγμα αυτό δεν είναι το μοναδικό, το ίδιο ισχύει και για πολλούς άλλους εκκολαπτόμενους, φιλόδοξους καλλιτέχνες .
