ΣΤΑΥΡΟΣ Π. ΨΥΧΑΡΗΣ.
Οι διευθυντές και οι αρχισυντάκτες των Μέσων Ενημερώσεως αντιμετωπίζουν μετά τις εκλογές ένα καθημερινό δίλημμα: Ποιο θέμα πρέπει να επιλέξουν ως πρώτη είδηση της εφημερίδας ή ως πρώτο θέμα στα ραδιοτηλεοπτικά δελτία ειδήσεων; Υπάρχει, πρώτον, η δραστηριότητα της κυβερνήσεως, η οποία εν προκειμένω… αργεί!
Είτε διότι έχει εγγενή αδυναμία να ασχοληθεί με ζέοντα προβλήματα και να επιχειρήσει λύσεις (με το αυτονόητον κόστος του σήμερα και την πιθανολογούμενη, αν όχι βεβαία, λαϊκή επιδοκιμασία εν χρόνω) είτε διότι καιροσκοπεί.
Θεατής στην κρίση που μαστίζει το ΠΑΣΟΚ παρακολουθεί τη συνέχεια και περιμένει την κορύφωση για να αποφασίσει τι θα κάνει… Ο πειρασμός των εκλογών (με λογικοφανή αιτία το πρόβλημα με τα Σκόπια και τρεις – διαφανείς… – στόχους) είναι φανερός. Οι τρεις στόχοι είναι η αξιοποίηση της κρίσης στο ΠΑΣΟΚ, η εξόντωση των (βουλευτών της) ανταρτών που απειλούν τη ΝΔ καθημερινώς και η απαλλαγή από τον υφιστάμενο εκλογικό νόμο.
Απέναντι στην κυβέρνηση Καραμανλή έλκει, ως δεύτερο αλλ’ όχι έλασσον, θέμα, την προσοχή των Μέσων Ενημερώσεως το συνεχιζόμενο δράμα του ΠΑΣΟΚ. Η περιγραφή των καθημερινών «επεισοδίων», δίκην λαϊκού αναγνώσματος, της «προεκλογικής» εκστρατείας των κκ. Παπανδρέου, Βενιζέλου και Σκανδαλίδη είναι αυτονόητον ότι πικραίνει τους πολίτες που δεν σκέπτονται με μικροκομματικά κριτήρια.
Απομένει η πολιτική δραστηριότητα των λεγομένων μικρών κομμάτων. Και τα τρία (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΟΣ) κάνουν πρόβες αντιπολίτευσης ήδη στη Βουλή, αλλά μοιάζει αδύνατον να διεκδικήσουν, με τη σημερινή πολιτική τους, πρωτεύοντα ρόλο στο πολιτικό σκηνικό. Με αυτά τα δεδομένα, δεν είναι ανεξήγητος ο προβληματισμός των Μέσων Ενημερώσεως, που επιλέγουν τελικώς άλλα θέματα να προβάλλουν ως πρωτεύοντα και όχι τις «πολιτικές εξελίξεις».
Σε άλλες εποχές, με άλλους πολιτικούς στις επάλξεις θα ήταν αδιανόητο να τεθεί ζήτημα ως προς τα ενδιαφέροντα της Κοινής Γνώμης. Σήμερα η απομυθοποίηση της πολιτικής συντελείται με τους πολίτες αδύναμους να αντιδράσουν – πολλοί, με την πρωτοπορία της Νεότητος, απομακρύνονται, κρίνοντας ότι όσα συμβαίνουν στο σημερινό πολιτικό σκηνικό δεν τους αφορούν. Δημιουργείται έτσι ένα κενό. Αλλά, όπως σημείωνε προχθές «Το Βήμα» της Παρασκευής, η Φύση απεχθάνεται το κενόν.
πηγή;Το ΒΗΜΑ, 04/11/2007 , Σελ.: A01
