εκεί που είναι η κοιτίδα της ορθοδοξίας. Τα τελευταία χρόνια δέχεται χτυπήματα από παντού και το Ελληνικό Κράτος με την ερασιτεχνική διπλωματία κάνει κάθε φορά και ένα βήμα προς τα πίσω. Άφησαν τον Πατριάρχη μόνο και έρημο να παλεύει με την Τούρκικη ηγεσία, και την επεκτατική της πολιτική. Τα προβλήματα του Πατριαρχείου είναι εθνικό ζήτημα και θα έπρεπε να ασκείτε σοβαρή κα σταθερή εξωτερική πολιτική από την Ελληνική κυβέρνηση.
Είναι λυπηρό που τόσα χρόνια για το άνοιγμα της σχολής της Χάλκης γίνονται απλώς διαβεβαιώσεις και υποσχέσεις άγραφες, με αποτέλεσμα η σχολή ακόμα να παραμένει κλειστή και όχι μόνο, κινδυνεύει να χάσει και τους τίτλους κυριότητας από το Τουρκικό δημόσιο, όπως και όλα τα άλλα περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν αιώνες τώρα στο Πατριαρχείο, σ΄ αυτά επιβλέπει με “λυσσασμένη μανία” το Τουρκικό δημόσιο.
Στο πρόσφατο ταξίδι του Έλληνα πρωθυπουργού στην Κωνσταντινούπολη και στο Πατριαρχείο, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος παρακάλεσε τον πρωθυπουργό να θίξει θέματα του Πατριαρχείο στο ομόλογο του Τούρκο πρωθυπουργό Ερντογάν.
Αντί αυτών, έγιναν ήπιες κοινές δηλώσεις των δύο πολιτικών στα Μ.Μ.Ε και καμιά κουβέντα για το Πατριαρχείο, πόσο μάλλον για τα σοβαρά προβλήματα που χρίζουν άμεσης επίλυσης.
Η Ελληνική κυβέρνηση με την ήπια πολιτική στο μείζον Εθνικό μας ζήτημα όπως είναι το Πατριαρχείο στο όνομα της καλής γειτονίας προσφέρει στην Τουρκία την ομαλή ένταξη της στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, χωρίς ανταλλάγματα, χωρίς διαβεβαιώσεις για το άνοιγμα της σχολής της Χάλκης κυρίως ότι δεν θα πειράξουν τα περιουσιακά στοιχεία του Πατριαρχείου. Δεν διασφάλισε δηλαδή τα αυτονόητα, που είναι τα συμφέροντα της.
Επιπλέον στο όνομα της καλής γειτονίας το Τουρκικό κράτος για μια άλλη φορά μας διαβεβαίωσε πόσο ΔΕΝ μας υπολογίζει, απαγορεύοντας μια προγραμματισμένη διεθνής εμβέλειας παγκόσμιας πολιτιστικής σημασίας συναυλία να πραγματοποιηθεί με ερμηνευτή τον Έλληνα καλλιτέχνη Γιώργο Νταλάρα, μόνο και μόνο γιατί την οργάνωσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο, του οποίου την οικουμενικότητα αμφισβητεί με πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Τουρκίας.
Το περίεργο σ΄ όλα αυτά είναι ότι δεν ακούσαμε καμιά διαμαρτυρία της Υπουργού Εξωτερικών κυρίας Ντόρας Μητσοτάκη-Μπακογιάννη- Κούβελου, του Υπουργού Πολιτισμού Γιώργου Βουλγαράκη, και της Υπουργού Παιδείας κυρίας Μαριέττας Κουτσίκου.
Ούτε καν κάποια δήλωση πέραν απ΄ αυτήν του εκπροσώπου τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών και αυτή σε πολύ χαλαρούς τόνους.
Μούγκα απ΄ όλους, κυβερνητικούς, αξιωματική αντιπολίτευση και λοιπές υπηρεσίες, αρκεί οι γείτονες μας να νοιώθουν περήφανοι και εμείς ξανά ραγιάδες.
Έτσι επιλύουμε τα μείζονα εθνικά μας θέματα, δίνοντας την ελπίδα στους ξένους λαούς να διεκδικήσουν ότι γουστάρουν από την χώρα των θαυμάτων που λέγεται “Ελλάδα” (βλέπε Οικουμενικό Πατριαρχείο, Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, Σκοπιανό, Κυπριακό, Αλβανικό και σύντομα Βουλγαρικό).
“Οι νηστικοί κομμάτια ονειρεύονται”, και εμείς οι φιλότιμοι τους δίνουμε ολόκληρο καρβέλι. Έτσι επιλύουμε τα εθνικά μας ζητήματα, έτσι προσφέρουμε σε μεγάλο πιάτο ότι ακόμα μας απέμεινε.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι ,τι θα γίνει όταν πια όλα θα τα έχουμε δώσει, θα μας πετάξουν οι χορτασμένοι πλέων έστω και τα αποφάγια τους;;;
Εύχομαι να μην το ζήσω κι αυτό.!
«Το Πατριαρχείο είναι Οικουμενικό από τον 6ο αιώνα»
Έφαγε πόρτα το “Ελληνικό” τραγούδι,ο Ελληνικός πολιτισμός!
ΣΥΝΤΟΜΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ
