από Καζαντζίδη και Διονυσίου έως Ξυλούρη και Χατζιδάκι στην κορυφή των πωλήσεων στα διαδικτυακά δισκοπωλεία. Κι αυτό ως ένα βαθμό χάρη στους Έλληνες του εξωτερικού που καταφεύγουν στο Ίντερνετ για να βρουν ελληνικά τραγούδια ποιότητας και αυτά της αρεσκείας τους αφού στα δισκοπωλεία προωθούνται τα “σουξεδιάρικά” της μιας χρήσης…
Καλλιτέχνες που έκαναν επιτυχίες στις δεκαετίες του ’50 και ’60 γνωρίζουν και πάλι μέρες δόξας χάρη στην εύκολη πλέον πρόσβαση στη μουσική τους μέσω των ηλεκτρονικών δισκοπωλείων.
“Όταν βγάζει η Αλεξίου ή κάποιος άλλος γνωστός το καινούργιο του άλμπουμ, ο πελάτης του ηλεκτρονικού καταστήματος βλέπει στην οθόνη του και την παλιά τους δουλειά. Με ένα κλικ ακούει ένα απόσπασμα και αγοράζει ό,τι του αρέσει.
Στο δισκάδικο δεν μπορούσε να το κάνει αυτό. Όλοι μπορούν πια να αγοράσουν μεμονωμένα τραγούδια και όχι ολόκληρα άλμπουμ”, εξηγεί ο γενικός διευθυντής του Μusichellas Τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, αυξάνονται οι πωλήσεις του ρεπερτορίου των καλλιτεχνών χάρη στο Ίντερνετ.
Στο λεγόμενο “ρεπερτόριο” οι εταιρείες συμπεριλαμβάνουν άλμπουμ ηλικίας τριών ετών και πλέον. Οι πωλήσεις αυτών των τραγουδιών στην Αμερική, για παράδειγμα, αυξήθηκαν κατά 104% το 2006.
“Στο Τοπ 15 των πωλήσεών μας περιλαμβάνονται ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Νίκος Ξυλούρης, δείγμα τού πόσο συχνά βρίσκονται στην κορυφή της επιτυχίας καλλιτέχνες που είχαν την πρώτη τους επιτυχία στο παρελθόν, ακόμα και τη δεκαετία του ’50”, λέει ο, υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων στο ευρωπαϊκό τμήμα του διαδικτυακού iΤunes.
Το Διαδίκτυο δίνει επίσης μια “δεύτερη ευκαιρία” και σε δεκάδες καλλιτέχνες που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία τις δεκαετίες του ’50 και του ’60 και μετά χάθηκαν.
Παράδειγμα, ο Φράνκι Άβαλον, που είχε ένα μεγάλο χιτ με το τραγούδι “Venus” το 1959. Ο 66χρονος σήμερα τραγουδιστής έγινε περιζήτητος από νεώτερους μουσικόφιλους, που “κατεβάζουν” διαδικτυακά το κομμάτι του online.
Αντίστοιχη ζήτηση στα ελληνικά μουσικά sites έχει ο Κώστας Καφάσης με το “Γέλα κυρία μου”, Σταθερά μεγάλες είναι οι πωλήσεις ρεμπέτικων και λαϊκών του ’50 και του ’60. Μερίδιο στη ζήτηση των παλιών επιτυχιών έχουν και οι Έλληνες του εξωτερικού.
“Μεγάλη ζήτηση έχουν καλλιτέχνες που ήταν δημοφιλείς όταν οι μετανάστες έφυγαν από την Ελλάδα. Οι Έλληνες σε Αμερική, Καναδά, Αυστραλία αγοράζουν από το site Τσιτσάνη, Πουλόπουλο, Μπιθικώτση, Καζαντζίδη, Στράτο Διονυσίου, τα παλιά των Νταλάρα, Αλεξίου”, λέει ο υπεύθυνος μάρκετινγκ .
“Δημοφιλείς είναι και οι συλλογές με παλιές επιτυχίες. Μεγαλύτερη πέραση έχουν οι Καζαντζίδης και Διονυσίου”. Βέβαια μεγάλο ποσοστό των πωλήσεων είναι νέες κυκλοφορίες. “Όμως οι πωλήσεις ρεπερτορίου είναι πολύ σημαντικό ποσοστό και μάλιστα αυτό καθορίζει την επιτυχία αντίστοιχων καταστημάτων διεθνώς”, προσθέτει ,
εξηγώντας το επιχειρηματικό φαινόμενο τού “long tail”, ήτοι την εκμετάλλευση των πωλήσεων ρεπερτορίου: Οι πελάτες ενός ηλεκτρονικού καταστήματος πώλησης μουσικής δε μένουν μόνο στην επιφάνεια των νέων κυκλοφοριών “στις προθήκες της εισόδου”. Χάρη στην ευκολία αναζήτησης στα ηλεκτρονικά ράφια, προχωρούν σε παλιότερες κυκλοφορίες (τη λεγόμενη “μακριά ουρά”) τις οποίες σπάνια βρίσκουν πλέον σε παραδοσιακά δισκοπωλεία.
Και όσο περισσότερα βρίσκουν, τόσο περισσότερα αγοράζουν…
πηγή;neoskosmos
