Τα κοινωνικά τραγούδια ανακάλυψαν τους τραγουδιστές, 
ή οι τραγουδιστές αυτά στο Ελληνικό πεντάγραμμο;;; Μάλλον ισχύουν και οι δύο περιπτώσεις. Μέχρι πριν λίγο καιρό ελάχιστοι καλλιτέχνες της πίστας τολμούσαν να συμπεριλάβουν σε κάθε δισκογραφία τους από 1-2 κοινωνικά τραγούδια, με αποτέλεσμα να θεωρούνται γραφικοί, ντεμοντέ και ότι άλλο το μυαλό των κριτικών.
Ένας απ΄ αυτούς είναι ο Νότης. Όμως τον τελευταίο καιρό και πολλοί άλλοι καλλιτέχνες ανακάλυψαν αυτήν την κατηγορία τραγουδιών, και αυτό λόγω του ότι το μεροκάματο της νύχτας έγινε πλέον δυσεύρετο.
Όπως φαίνεται ξεκάθαρα οι ξέγνοιαστες βραδιές με τα χονδρά μεροκάματα έγιναν ζόρικες, όχι μόνο για τους τραγουδιστές, αλλά και για τους δημιουργούς, καθώς επίσης και για τις δισκογραφικές εταιρείες. Με απλά λόγια μια γερή αλυσίδα σιγά – σιγά άρχισε να σπάει.
Δεν είναι τυχαίο που ο αείμνηστος Σ. Καζαντζίδης τραγούδησε με πάθος το άσμα απο το έτος 2000 “…Έρχονται χρόνια δύσκολα….”, κάτι ήξερε και υπερασπίστηκε αυτό το τραγούδι ως μήνυμα για τις επόμενες γενιές του Ελληνικού τραγουδιού.
Φαίνεται πως τα χρόνια αυτά έφτασαν, και οι στιχουργοί αρχίζουν και γράφουν στίχους με νόημα, μέσα από τις σημερινές καταστάσεις που ζούμε, μήπως και ο κόσμος τους αγκαλιάσει. Μια ώριμη σκέψη και πράξη εκ μέρους τους, άργησε λίγο ως πολύ.
Το κοινό κάποια νέα κοινωνικά τραγούδια που κυκλοφορούν ήδη τα έχει αγκαλιάσει. Ο χρόνος όμως θα δείξει την τύχη και την πορεία αυτών των τραγουδιών, και ας ελπίσουμε ότι οι στιχουργοί να μας συγγινήσουν . Έτσι για να έχουμε και μια καλή αφορμή να φτιαχτούμε χορεύοντας μια μάγκικη ζεϊμπεκιά, αντρίκια πράγματα !!!!!!
“….Φέρτε πίσω και τα πιάτα, εκεί να δείς τι έχει να γίνει….”
