όπου πήρα σβάρνα σχεδόν όλα τα αξιόλογα κέντρα. Ανακάλυψα και μια νέα τάση της μόδας από διάφορες πολυεθνικές εταιρείες οι οποίες κλείνουν τα κέντρα ρεζερβέ για συνεστιάσεις των εργαζομένων και μόνο για πάρτη τους. Η πρόσκληση σε ένα τέτοιο prive γλέντι ξεκινάει από 87 Ευρώ το άτομο. Το “prive” με ξύνησε , καθώς στην πόρτα δεν άφηναν τον ξένο κόσμο να περάσει που δεν είχε προσκλήσεις, και που δεν γνώριζε για prive χορούς. Δεν άφηναν ούτε κουνούπι να περάσει μέσα.
Επίσης ένα άλλο γεγονός που με στράβωσε ήταν όταν είδα σε κάποιες πόρτες κέντρων όχι έναν, ούτε τρεις, αλλά πέντε “νταγκλαράδες” οι οποίοι μάλιστα ασχήμηναν με την παρουσία τους το όμορφο Décor του κέντρου. Εν πάσει περιπτώσει γι΄ αυτό θα γράψω σε ξεχωριστό κεφάλαιο.
Η περατζάδα μου ξεκίνησε από το κέντρο “Έναστρον” στον Νότη Σφακιανάκη, ο οποίος ήταν πολύ ευδιάθετος με το κοινό που χόρευε πάνω και κάτω από την πίστα. Η κίνηση στο εν λόγω κέντρο ήταν αρκετά ικανοποιητική.
Συνέχισα την βόλτα μου προς το κέντρο “Άνοδος” στον Πάνο Κιάμο. Βρήκα πολύ κέφι και γινόταν χαμός από γυναικοπαρέες όταν άκουσαν το τραγούδι “Πάρτα αλλιώς, γιατί θα γίνει πανικός”.
Προχώρησα προς την “Ιερά Οδό” όπου πέτυχα τον αοιδό Π. Τερζή να ερμηνεύει παλιά τραγούδια του, όπως: “Καληνύχτα Μπαρμπαγιάννη”. Στο κέντρο υπήρξε πολύς κόσμος όλων των ηλικιών.
Έπειτα φόρεσα την κόκκινη γραβάτα και πήγα κατευθείαν στο “Αθηνών Αρένα” στο σχήμα Μαρινέλλα Α. Ρέμος. Γινόταν χαμός από χορούς (συνεστιάσεις).
Στο “Φως” με τον Ν. Κουρκούλη είδα την κίνηση από μέτρια ως ικανοποιητική.
Η βόλτα μου συνεχίστηκε στο ”Frangelico Live”με τον Α. Στάμο, την Φ. Δρακοπούλου και τον Γ. Γιαννιά. Το κλίμα ήταν πολύ καλό και στα καμαρίνια των καλλιτεχνών το περιβάλλον ήταν ευχάριστο.
Ακολούθως έφτασα και στο κέντρο “Vox” με τον Μ. Χατζηγιάννη, όπου είδα αρκετή νεολαία. Το παράδοξο ήταν ότι είδα πολλές αλλαγές του καλλιτέχνη προς το καλύτερο, κυρίως με λιγότερη φρουρά και αυλικούς.
Έφτασα και στο κέντρο “Scorpio” στον φιλαράκι μου Ν. Γεραλή και Χ. Αντωνιάδη. Το μαγαζί μικρό μεν, γεμάτο δε και με πολύ παλμό.
Βεβαίως δεν ήταν δυνατόν να μην επισκεφτώ το κέντρο “Caramela” με το φετινό φαινόμενο της πίστας, τον Π. Καλίδη, όπου γινόταν το έλα να δεις. Το μαγαζί άδειαζε και γέμιζε κάθε τόσο. Τα λουλούδια να πέφτουν βροχή μαζί με τα πανέρια σε μεγάλη δόση. Η πίστα ήταν ασφυχτικά γεμάτη με κόσμο που προσπαθούσε να βρει λίγο χώρο για μια ζεϊμπεκιά.
Το κέφι κορυφώνονταν όταν ο καλλιτέχνης τραγουδούσε τα σουξέ “Πας να με τρελάνεις” και “Μοναξιά”.
Δεν άφησα παραπονεμένο ούτε το άλλο Θεσσαλονικιό καρντάση Ν. Μακρόπουλο στο κέντρο “Fiver” όπου υπήρχαν αρκετοί θαμώνες και χοροί.
Στο κέντρο “Rex” με στεναχώρησε η κατάσταση, καθώς είδα λίγο κόσμο, που σημαίνει ότι κάτι δεν λειτουργεί σωστά, οπότε του χρόνου θα πρέπει να γίνουν αλλαγές.
Η χάρη μου έφτασε και στο κέντρο “Κλινική” με τους Σ. Ρουμελιώτη και Λιβυκό. Πολύ γλέντι σ΄ αυτό το μικρό μαγαζάκι. Ο καλλιτέχνης Σ. Ρουμελιώτης με το τραγούδι “όλα μου τα πήρες, όλα” πράγματι πήρε όλα τα λουλούδια.
Τελευταίο που πρόλαβα να επισκεφτώ ήταν το “Κέντρο Αθηνών” με τον Γ. Πλούταρχο. Ένα κατάμεστο κέντρο όπου γινόταν και χοροί. Το τραγούδι “Αφιερωμένο “ ανέβασε τον παλμό στο ζενίθ.
Η διήμερη γύρα μου στην Αθηναϊκή νύχτα έκλεισε αρκετά ευχάριστα, αλλά και με πολλές παραξενιές τις οποίες θα περιγράψω με κάθε λεπτομέρεια , μια άλλη φορά, όχι στην παρούσα φάση.
Άϊντε και του χρόνου καλύτερα !!!!!!!
