στην Θεσ/νίκη, σε μια κεντρική τράπεζα έπεσε πολύς κιτρινισμός. Ενώ η εν λόγω τράπεζα φημίζεται και διαφημίζεται για τον αναπτυξιακό επιχειρηματικό σχεδιασμό, και με το τραπεζικό σλόγκαν να κυριαρχεί σε κάθε αφίσα, “…η τράπεζα με την δική σου έννοια ..”, εντούτοις δουλεύει με απαρχαιωμένο σύστημα της δεκαετίας του ΄70.
Και εξηγούμαι: Ένας πολίτης που ήταν μετανάστης στο εξωτερικό, με το κομπόδεμα του θέλησε να ανοίξει λογαριασμό σε συνάλλαγμα, μια και είχε ακούσει για ευέλικτο πρόγραμμα προθεσμιακής κατάθεσης της εν λόγω τράπεζας.
Στην αρχή θέλησε να καταθέσει 3.000 δολάρια. Εκεί που πίστευε ακράδαντα ότι ενισχύει την πατρίδα, και το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα, εντελώς απρόοπτα του φέρθηκαν σαν να ήταν ο Al Capone.
Ο υπάλληλος συμπλήρωσε την φόρμα με όλα τα στοιχεία του (όνομα – ηλικία – διεύθυνση – τηλέφωνο κλπ) ετοίμασε το βιβλιάριο και ζήτησε από τον πελάτη τα λεφτά που θα κατέθετε στο ταμείο.
Ο νέος πελάτης παρέδωσε τα δολάρια και ετοιμαζόταν να πάει προς το ταμείο για θπογραφές, τότε ο υπάλληλος τον ενημέρωσε ότι θα περιμένει για λίγο, γιατί θα έπρεπε πριν καταθέσει τα δολάρια να βγουν φωτοτυπία, καθώς η τράπεζα δεν διαθέτει μηχάνημα που να ελέγχει την γνησιότητα.
Ο πελάτης μέχρι να καταλάβει τι ακριβώς του είπε, ο υπάλληλος έφυγε για να φωτοτυπήσει τα νομίσματα. Μετά από αρκετή ώρα γύρισε με τα χαρτονομίσματα και την φωτοτυπία, ζητώντας από τον καταθέτη να δεχθεί την όλη διαδικασία, και να υπογράψει.
Τότε ο πελάτης διαμαρτυρήθηκε λέγοντας του ότι στην φωτοτύπηση τον νομισμάτων αν μη τι άλλο θα έπρεπε να είναι παρών και ο ίδιος. Ακολούθησε διάλογος και αφού μετά δυσκολίας ο υπάλληλος αναγνώριζε το λάθος, ζήτησε συγνώμη.
Ο πελάτης βλέποντας μόνο μια φωτοτυπία, του ζήτησε ένα ακόμα αντίγραφο για λογαριασμό του, υποχρεώνοντας του, έτσι να το υπογράψει και να το σφραγίζει .
Έτσι και έγινε και μετά απ΄ όλα αυτά αναγκαστικά υπέγραψε και ο ίδιος ο καταθέτης, μην γνωρίζοντας βέβαια εάν τα δολάρια στην διαδρομή προς το φωτοτυπικό αλλάχτηκαν, ή όχι.
Αφού ο υπάλληλος και η τράπεζα κατ΄ επέκταση δεν έχει εμπιστοσύνη στον πελάτη, τότε γιατί να εμπιστεύεται όδιος ολόκληρο κατάστημα που ξοδεύει δις για την απόκτηση ξένων μετοχών και δεν μεριμνά για ένα μηχάνημα που να ελέγχει πρώτον τα χαρτονομίσματα, και δεύτερον να μην εξευτελίζεται στον καταθέτη της.
Πάντως στην προκειμένη περίπτωση ο εν λόγω καταθέτης μετά απ΄ αυτό την απαράδεκτη μεταχείριση, δεν σκοπεύει να συνεχίσει την συνεργασία, που μόνο “αμοιβαία” δεν ήταν με την κιτρινισμένη τράπεζα. Όπως είπε πολύ σωστά “..Υπάρχουν κι αλλού ώριμα κεράσια…”.
Όσο για τις λεπτομερείς περιγραφές του συμβάντος που έγινε πρόσφατα το 2007, υπάρχουν όλες οι αποδείξεις στα χέρια του δημοσιογράφου και ερευνητή Νίκου Βάνη, πέρα από την προσωπική μαρτυρία, μια και ήταν παρών στο απαράδεκτο περιστατικό.
Άλλο κακό να μην μας βρει, με τις δήθεν σύγχρονες και ευέλικτες τράπεζες που εντέλει μόνο την δική μας έννοια δεν έχουν, όταν προσπαθούν να μας πείσουν με τις διαφημίσεις και τα ωραία πλην όμως κούφια σλόγκαν.
