ήταν από μέτρια έως πολύ καλή. Την πρώτη ημέρα των Χριστουγέννων η κίνηση σε όλα τα κέντρα ήταν χαλαρή, ενώ την δεύτερη γινόταν πανικός, κυρίως την Πρωτοχρονιά . Αυτή η διακύμανση της κίνησης στα κέντρα είναι φαινόμενο της εποχής μας και οφείλεται κυρίως στους επιχειρηματίες οι οποίοι διπλασίασαν την τιμή της φιάλης προτρέποντας έτσι τον κόσμο να μην προτιμήσουν τα κέντρα κατά την περίοδο των εορτών.
Έτσι προτιμήθηκαν τα μπαράκια, τα ξενοδοχεία, και τα καζίνο, όπου είχαν δελεαστικές τιμές και σέρβις. Ακόμα πριν καν την έναρξη του προγράμματος σε όλα τα μπουζουκομάγαζα υπήρχαν πολλά διαθέσιμα τραπέζια, κάτι που τις άλλες χρονιές αυτό ήταν αδύνατον.
Στα ίδια πλαίσια κινήθηκαν και τα Αθηναϊκά κέντρα παρ΄ όλο που κάποια τηλεοπτικά κανάλια παρουσίαζαν ρεπορτάζ και εικόνες με γεμάτα κέντρα, πλάνα άλλων εποχών, προσπαθώντας εργολαβικά να φτιάξουν την καλή εικόνα στα νυχτερινά κέντρα.
Επίσης για την υποτονική κίνηση που παρουσίασαν τα κέντρα έκαναν και συνεχίζουν τα κάνουν μεγάλη ζημιά οι ίδιοι οι καλλιτέχνες, με τις κατά συρροήν εμφανίσεις τους “non stop” από το πρωί ως τα μεσάνυχτα στα τηλεοπτικά δρώμενα, σε καθημερινή βάση, με αποτέλεσμα ο κόσμος να τους έχει βαρεθεί, πόσο δε μάλλον να πάει και να ξοδέψει για πάρτη τους.
Αφού χόρτασαν να τους βλέπουν και να ακούν τα ίδια και τα ίδια τραγούδια, φυσικό ήταν για τις γιορτές να διαλέξουν άλλο τρόπο διασκέδασης. Αυτή η τηλεοπτική κατανάλωση των καλλιτεχνών εάν συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό μέχρι και το Πάσχα , τότε οι επιχειρηματίες ας ετοιμαστούν από τώρα για σούβλα χωρίς το αρνί.
