Οι δισκογραφικές εταιρείες στην Ελλάδα, παύουν να κυκλοφορούν νέα CD καλλιτεχνών και πλέον το μόνο που κάνουν, είναι να προωθούν (με e-mail) τα νέα τραγούδια έτοιμα, όπως θα τα πηγαίνουν οι καλλιτέχνες με τους συνθέτες και τους στιχουργούς.
Ουσιαστικά η Ελληνική δισκογραφία έφτασε στο τέλος της.
Πολλοί, εκ των καλλιτεχνών, παλαιών και νέων, μου διεμήνυσαν, ότι οι δισκογραφικές εταιρείες δεν κάνουν απολύτως τίποτα για την προώθηση των νέων τους δίσκων. Οπότε, οι παραγωγές θα γίνονται πλέον από τους επιχειρηματίες νυχτερινών κέντρων, τους παραγωγούς δίσκων και τους καλλιτέχνες.
Για παράδειγμα, όταν ένας συνθέτης και στιχουργός ζητά για ένα καλό τραγούδι από 15.000 – 30.000 Ευρώ (!), μαζί με την προώθηση, τότε ποιος ο λόγος για τον καλλιτέχνη να κυκλοφορήσει ολοκληρωμένο δίσκο;; Αυτά είναι τα ποσά που πληρώνουν σήμερα οι μεγάλοι και μεσαίοι καλλιτέχνες στους δημιουργούς.
Όμως, παράπονο έχουν και οι μεγάλοι δημιουργοί τραγουδιών, καθώς όπως μου μετέφεραν, τα πνευματικά δικαιώματα τους, από τις πωλήσεις CD μέσω εφημερίδων, είναι ψίχουλα, δηλαδή 00,03 λεπτά στο CD, γι΄ αυτό και δεν κάνουν ολοκληρωμένους δίσκους και πουλούν τα τραγούδια τους όσο θέλουν.
Όσο αφορά τους παραγωγούς ραδιοφώνων , που στην ουσία σήμερα δεν υπάρχουν, δεν γνωρίζουν ούτε το εξώφυλλο ενός δίσκου, απλώς ακούν μηχανικά από τους υπολογιστές τα τραγούδια.
Οι δε καλλιτέχνες ήδη ξεκίνησαν να εμφανίζονται τακτικά και σε καφέ – μπαρ, είναι σημεία των καιρών και αυτά
Στην Θεσσαλονίκη άνοιξε ένας νέος μικρός χώρος με 20 τραπέζια, τον οποίον επισκέφθηκα με την παρέα μου και απολαύσαμε το παλιό, καλό λαϊκό τραγούδι, σαν το παλιό καλό κρασί, με τους καλλιτέχνες: Ηλία Πασχάλη, Μάκη Καλατζή, Αντωνίου, ο οποίος μου θύμισε Στέλιο Καζαντζίδη. Πρόσφατα τον χώρο αυτό επισκέφθηκε και ο Β. Καρράς με την παρέα του.
Φαίνεται πως ο κόσμος γυρνά και πάλι στους μικρούς χώρους, διότι είναι πολύ πιο οικονομικοί , αλλά και με πιο ζεστή ατμόσφαιρα.. Εκεί βαίνουν τα πράγματα στην διασκέδαση των δεκαετιών ΄ 60 – ΄ 70, όπως μου ανέφερε και ο παλαιός Θεσσαλονικιός επιχειρηματίας του ιστορικού νυχτερινού κέντρου “Θεσσαλονικιά”, κύριος Γιαννίκος.
Οι νέοι έχουν ακόμα να δουν πολλά από την διασκέδαση των παλαιών χρόνων, για την οποία τόσα και τόσα ακούστηκαν και γράφτηικαν ,αλλά που ποτέ δεν την έζησαν.
