Έρευνα-ρεπορτάζ – ο δημοσιογράφος Νίκος Βάνης…
79 ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΩΝ ΡΩΓΙΤΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟ
Οι Γερμανοί μπήκαν στο χωριό (Ρωγοί Καλαβρύτων) στις 8 Δεκεμβρίου 1943 το απόγευμα και κάλεσαν τον ιερέα του χωριού Παπα-Χρήστο Κανελλόπουλο να χτυπήσει δυνατά την καμπάνα, για να συγκεντρωθούν όλοι οι άντρες στην πλατεία με την πρόφαση πως θα τους αποζημίωναν για τα ζώα που τους είχαν επιτάξει.
Ξεχύθηκαν σε έρευνα των σπιτιών, των στάβλων και των αχυρώνων, για να μη διαφύγει κανείς. Δύο υπερήλικες που δεν ακολούθησαν τους άλλους στην πλατεία εκτελέστηκαν επί τόπου.
Στη συνέχεια τους έκλεισαν μέσα στην εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας και τουςέβγαζαν έξι-έξι για να πληρωθούν. Ομως, ο εκνευρισμός των Γερμανών, οι αυστηρές διαταγές, το στήσιμο των πολυβόλων δεν άφηναν ουδεμία αμφιβολία για τις προθέσεις τους.
Ο Παπα-Χρήστος, διαισθανόμενος το τέλος από την Ωραία Πύλη, καλεί όλους να γονατίσουν και να άλλη λο συγχωρεθούν, διαβάζοντας μια συγχωρητική ευχή.
Καλείται η πρώτη εξάδα να εξέλθει, προπορεύονται έξι ηλικιωμένοι, τα πολυβόλα κροτάλισαν, στη συνέχεια άλλοι έξι και άλλοι έξι…Απολογισμός 65 αθώοι νεκροί. Επέζησαν πέντε. Τέσσερις τρέχοντας μέσα στις φλόγες και στη βροχή των σφαιρών πήδησαν στο γκρεμό και ένας βαριά τραυματίας. Τρεις απανθρακώθηκαν κρυμμένοι στο ταβάνι και στο τέμπλο.
Το χωριό πυρολύθηκε ολοσχερώς. Τόση ήταν η φωτιά που στα σπίτια δεν έμεινε ούτε ξινάρι να ανοίξουν τάφους για τους νεκρούς. Τράφηκαν ύστερα από μια εβδομάδα σε ομαδικούς τάφους στο νεκροταφείο και στον τόπο της εκτέλεσης
Πανοσιολογιότατε, Αιδεσιμότατε,
κ. Αντιπεριφερειάρχα, κ. Δήμαρχε,
κ. Εκπρόσωποι των Σωμάτων Ασφαλείας, κ. Περιφερειακέ Σύμβουλε,
κ. Πρόεδρε του Δημοτικού Συμβουλίου,
κ. Εκπρόσωποι Κομμάτων και του Δήμου Καλαβρύτων, Πρόεδρε της Ένωσης Θυμάτων Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος,
Αγαπητές συμπατριώτισσες και συμπατριώτες,
Κυρίες και Κύριοι,
Με αίσθημα βαθιάς και ιερής συγκίνησης τελούμε σήμερα το Ετήσιο Μνημόσυνο των Εκ τελεσθέντων Ρωγιτών συμπατριωτών μας από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στις 8 Δεκεμβρίου 1943.Πέρασαν 79 ολόκληρα χρόνια από εκείνη την αποφράδα ημέρα, που με το ίδιο τους το αίμα οι αδικοχαμένοι συντοπίτες μας έγραψαν μία από τις πιο μελανές σελίδες της Ιστορίας του Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος.
Έχω την τιμή να είμαι απόγονος των θυμάτων της πιο φρικιαστικής σφαγής στην Ιστορία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Πόλεμος…
Μια λέξη που μόνο τρόμο προκαλεί στο άκουσμά της. Ένας ασκός του Αιόλου, γεμάτος δεινά και συμφορές. Ανεξίτηλα τα σημάδια του, όχι μόνο για τους ηττημένους, αλλά και για τους νικητές. Ολοκαύτωμα…
Μια λέξη που δηλώνει την ολική καταστροφή.
Λεηλασίες, πυρκαγιές, βομβαρδισμοί, μαζικές εκτελέσεις, χήρες και ορφανά.79 χρόνια πριν, σε τούτο εδώ τον τόπο, ξετυλίχτηκε το νήμα του θανάτου μέσα στη δίνη ενός αποτρόπαιου εγκλήματος. Ήταν μια μακριά, βδελυρή μέρα που σφράγισε τις ζωές των επιζώντων με το βουλοκέρι της απώλειας και του αβάσταχτου πόνου, βυθίζοντάς τους σε μια ζοφερήκαι αδυσώπητη πραγματικότητα.
Ένα τερατώδες έγκλημα πνιγμένο σε τολύπες καπνού κάτω από το βουβό γαλάζιο του ουρανού.
Αίμα, φωτιά και βαθύ σκοτάδι σηματοδοτούν την τρισδιάστατη υπόσταση εκείνης της ανελέητης εκτέλεσης.
Τραγωδία… Αυτή είναι η πιο κατάλληλη λέξη, για να αποδώσει κανείς τη φρίκη εκείνης της ημέρας.
Μια τραγωδία που ποτέ κανείς δε θα ξεχάσει. Ποτέ, κανείς… Είναι η εκκωφαντική σιγή των νεκρών, που κρατά αυτές τις μνήμες τόσο βαθιά χαραγμένες στις ψυχές όλων μας.
Εδώ γιατί δεν υπάρχει.
Η εκτέλεση των Ρωγιτών συμπατριωτών μας δοκιμάζει τα όρια της λογικής και ο μόνος τρόπος να αναμετρηθούμε μαζί της είναι να αποδεχτούμε ότι θα είναι πάντα κομμάτιτης Ιστορίας του τόπου μας. 65 αθώα θύματα έχουν ποτίσει με το αίμα τους το χώμα των Ρωγών. 65 αθώα θύματα θάφτηκαν κάτω από τούτη εδώ τη γη. 65 αθώα θύματα, Ήρωες που παντοτινά θα χαρίζουν στις ψυχές όλων μας την ευωδία της Αγιοσύνης τους.
Είναι κι αυτός ο ουρανός…
Θαρρείς κι έχει τα μάτια τους και μας κοιτούν από ψηλά.
Είναι κι αυτός ο άνεμος… Ώρες ώρες λυσσομανά από οργή για τούτη εδώ τη φρίκη.
Είναι κι αυτή η γης… Ακόμη ριγεί στη θύμηση της δίψας της.
Ένα ποτάμι κόκκινο την πότισε κι εκείνη αχόρταγα ρούφηξε μέχρι και την τελευταία του στάλα.
Η λήθη του κακού αποτελεί έναυσμα για την επανάληψή του. Η λήθη είναι η θρυαλλίδα κάθε ανοσιουργείς.
Εμείς, όμως, σε αυτή την ιστορική Επέτειο Μνήμης σκύβουμε το κεφάλι σε εσάς, Ήρωές μας, δηλώνοντας για μια ακόμα φορά την ευθύνη και την υποχρέωσή μας να μη σας ξεχάσουμε ΠΟΤΕ !
Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ρωγών που σας σκεπάζει και η Αγία Βαρβάρα, που τότε τυλίχτηκε στις φλόγες της ναζιστικής θηριωδίας και σήμερα γιορτάζει, ας αναπαύει τις ψυχές σας.
Αιωνία σας η μνήμη… ΑΘΑΝΑΤΟΙ
ΗΛΙΑΣ ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ 31 συνεχόμενα χρόνια στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και συγκεκριμένα στον Δήμο Καλαβρύτων.
Έχει διατελέσει: Δημοτικός Σύμβουλος, Αντιδήμαρχος,
Αντιπρόεδρος Χιονοδρομικού Κέντρου, Αντιπρόεδρος ΔΕΠΑΖΟΖ,
Μέλος στο Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος.
Κατά τη διάρκεια της παρούσας Δημοτικής Αρχής (2019-2023)διατελεί Πρόεδρος της Κοινότητας Ρωγών, του μοναδικού χωριού στο Δήμο Καλαβρύτων που έχει αναγνωρισθεί επίσημα με Προεδρικό Διάταγμα ως Μαρτυρικό Χωριό.
