Μέ ἀφορμή τό τραγικό δυστύχημα…
Γράφει ο Μάνος Χατζηδάκης
ΟΤΑΝ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΙΔΡΥΣΕ ΤΟΝ Ο.Σ.Ε.:
ΤΟ ΕΡΓΟ ΜΙΑΣ 3ΕΤΙΑΣ (1970-73) ΠΟΥ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΦΘΗΚΕ…
Εἶναι σχεδόν ἄγνωστο ὅτι ἐπί Κυβερνήσεων Γεωργίου Παπαδοπούλου, μέ τό Ν.Δ. 674/70, ἱδρύθηκε ὁ Ὀργανισμός Σιδηροδρόμων Ἑλλάδος, (Ο.Σ.Ε.) ὡς αὐτόνομη ἀποκεντρωμένη δημόσια ἐπιχείρησις, διεπομένη ἀπό κανόνες ἐκμεταλλεύσεως ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων.
Μέ τό Ν.Δ. 1300/72 κυρώθηκε “Οἰκονομική Συμφωνία” μεταξύ Δημοσίου καί Ο.Σ.Ε. ποῦ ἐξίσωσε τούς ὅρους ἀνταγωνισμοῦ τῶν χερσαίων μεταφορικῶν μέσων καί ἐκκίνησε τόν Ἰανουάριο τοῦ 1973. Ἐπίσης, μετεκλήθη ἀπό τό Ἑλληνικό Δημόσιο ἡ Γαλλική ἑταιρεία σιδηροδρομικῶν ἔργων SOFRERAIL ὡς τεχνικός σύμβουλος τῆς ἀναδιοργανώσεως τοῦ Ο.Σ.Ε.
– Ἔγινε ἡ κατασκευή τοῦ νέου Σταθμοῦ Ἀθηνῶν καί τῶν κτιρίων ἐπιβατῶν Σιδ. Σταθμῶν Καβασίλων καί Διακοφτοῦ.
– Βελτιώθηκε ἡ χάραξις τοῦ Σιδηροδρομικοῦ δικτύου μέ τήν κατασκευή τῆς σήραγγος τῶν Τεμπῶν μήκους 1 χλμ. τήν ἀνακατασκευή τῆς γραμμῆς Σιδηροκάστρου – Κούλας, τήν πύκνωσι τῶν γραμμῶν διπλῆς φορᾶς καί τῶν παρακαμπτηρίων, τήν ἐπέκτασι τῶν αὐτομάτων σηματοδοτῶν καί τήν ἐπέκτασι τῶν ἰσοπέδων διαβάσεων.
Συγκεκριμένα ἔγινε:
• Διπλασιασμός τῆς γραμμῆς Πειραιῶς – Οἰνόης
• Ἀντικατάστασις ὑλικοῦ ἐπιδομῆς γραμμῆς Πειραιῶς – Λιανοκλαδίου
•Ἐνίσχυση γεφυρῶν γραμμῆς Ἀλεξανδρουπόλεως – Ὀρμενίου
• Κατασκευή παραλλαγῆς στήν κοιλάδα Τεμπῶν
• Κατασκευή ἔργων ἀσφαλείας ὑποδομῆς γραμμῶν κανωνικοῦ πλάτους καί ἐξασφαλίσεως ἰσόπεδων διαβάσεων
• Ἐπίστρωσις σιδηροδρομικῶν γεφυρῶν
• Ἐρμάτωσις γραμμῶν
• Κατασκευή ἀναβαθμῶν καί κρηπιδωμάτων
• Ἀντικατάστασις ὑλικῶν ἐπιδομῆς γραμμῆς Θεσσαλονίκης – Ὀρμενίου
• Ὁλοκλήρωσις ἀντικατάστασης ὑλικοῦ ὑποδομῆς Πειραιῶς – Πλατέος
• Προμήθεια 500 χιλιάδων τεμαχίων στρωτήρων ἐκ σκυροδέματος
• Ἀποκατάστασις γέφυρας Ἀχλαδοκάμπου
• Ἀντικατάστασις ὑλικοῦ ἐπιδομῆς Μύλων – Τριπόλεως – Ζευγολατιοῦ.
– Ἀντικαταστάθηκε τό τροχαῖο ὑλικό μέ νέες ντιζελάμαξες ἕλξεως, φορτάμαξες, φορτηγά ὀχήματα, ταχυδρομικά ὀχήματα κ.λπ. Συγκεκριμένα ἔγινε:
• Προμήθεια 1980 φορτηγῶν ὀχημάτων διαφόρων τύπων καί χρήσεων
• 74 φορταμαξῶν διαφόρων τύπων
• 140 ντιζελαμαξῶν πορείας καί ἑλιγμῶν
• 55 ἐπιβατικῶν ἁμαξῶν 12 κλινοθεσίων
• 62 ἐπιβατικῶν ἁμαξῶν Β’ θέσεως
• 8 ἐπιβατικῶν ἁμαξῶν Β’ θέσεως μετά κυλικείου 10 σκευοφόρων διαξονικῶν
• 3 αὐτοκινηταμαξῶν γραμμῆς Δ – Κ
• 2 ντιζελοκινήτων αὐτομάτων σιδηροδρομικῶν γερανῶν ἐκτροχιάσεων
• 15 αὐτοκινήτων μεταφορᾶς ἐμπορευματοκιβωτίων καί ὁδικῶν φορέων
• 270 ἐμπορευματοκιβωτίων καί αὐτοψύκτων ἐμπορευματοκιβωτίων
• Κατασκευή 2 ὑπόστεγων – ἐργαστηρίων συντηρήσεως καί καθαρισμοῦ ἐπιβατικῶν ἁμαξῶν μέ πλήρη ἐξοπλισμό.
– Ἀναβαθμίσθηκε ἡ γραμμή Πελοποννήσου μέ νέο ὑλικό ἐπιδομῆς καί ἐρματώσεως, ἀναβαθμούς, κρηπιδώματα καί ἄλλες ἐγκαταστάσεις.
– Ἐγκαινιάσθηκε ἡ ταχεία ἁμαξοστοιχία “Ἀκρόπολις – Ἐξπρές” πού ἐκτελοῦσε τό δρομολόγιο Ἀθηνῶν – Μονάχου καί ἡ ἐμπορική ἁμαξοστοιχία μέ τόν ἴδιο προορισμό,μέ φορτηγά- ψυγεῖα, γιά συνεχῆ κάλυψι τῆς μεταφορᾶς τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων στήν κεντρική Εὐρώπη.
Ὁ ρυθμός αὐξήσεως τοῦ μεταφορικοῦ ἔργου ἀπό 1.700.000.000 μονάδες τό 1967, ἀνῆλθε σέ 2.400.000.000 μονάδες τό 1971.
Τέλος, καταρτίσθηκε 15ετές Πρόγραμμα Ἀναπτύξεως τοῦ Ο.Σ.Ε. τό ὁποῖο προέβλεπε:
α) Ἀνακαίνισι τῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν – Θεσσαλονίκης – Εἰδομένης γιά ἀνάπτυξι ταχυτήτων μέχρι 300 χλμ/ὥρα,
β) Διαπλάτυνσι καί διπλασιασμό τῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν – Κορίνθου – Πατρῶν γιά ἀνάπτυξι ταχυτήτων 200 χλμ/ὥρα,
γ) Ἐπέκτασι γραμμῆς Παλαιοφαρσάλου – Καλαμπάκας μέχρι Κοζάνης,
δ) Ἐφαρμογή συστήματος αὐτομάτου ζεύξεως ὀχημάτων καί ἐπαύξησι σηματοδοτήσεως.
ΑΥΤΑ ΕΓΙΝΑΝ ΜΟΛΙΣ ΣΕ ΜΙΑ ΤΡΙΕΤΙΑ (1970-73). ΕΚΤΟΤΕ; ΕΔΩ & 50 ΧΡΟΝΙΑ Η ΠΛΗΡΗΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΤΗΝ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ… ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΣ ΤΗΣ… “ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ”
