Έλαβε γνωστός λαϊκός τραγουδιστής, από έναν συνθέτη μεγάλης εμβέλειας. Ο τραγουδιστής πλήρωσε βαρβάτα τον φιρμάτο συνθέτη για να του γράψει 4 τραγούδια στοίχο και σύνθεση στην νέα δισκογραφία που ετοίμαζε. Μάλιστα του τόνισε λέγοντας “…μην βιάζεσαι, αρκεί να εμπνευστείς ότι το καλύτερο έχεις γράψει μέχρι τώρα στην καριέρα σου….” Έτσι και έγινε, ο συνθέτης με τα χρήματα που έλαβε και το περιθώριο χρόνο που είχε μπροστά του, η έμπνευση του ήταν πολύ σπουδαία.
Μετά από κάμποσο καιρό παρέδωσε με όλη την περηφάνια τα 4 κομμάτια που εμπνέυστικε ,φρόντισε όμως να φύγει αμέσως επικαλούμενος κάποια υποχρέωση του…
“…Κάτσε να τα ακούσουμε μαζί…”,
“…πολύ ευχαρίστως ,αλλά τώρα τρέχω για μια μεγάλη δουλειά που έκλεισα και πρέπει να είμαι συνεπείς ,όπως ήμουν και απέναντι σου…”( αυτό να λέγετε !!!)
Ο τραγουδιστής αμέσως κάθησε να ακούσει τα φρέσκα τραγούδια του και τότε η απογοήτευση του ήταν απερίγραφτη.Τα μουσικά κομμάτια ήταν σε ρυθμό άρπα – κόλλα, ότι νάνε.
Ο δε στίχος του ενός τραγουδιού ήταν για το ποδόσφαιρο, των άλλων τριών, άρες – μάρες , κουκουνάρες. Ο τραγουδιστής τάπαιξε, δεν ήξερε που βρισκόταν, σε γήπεδο, σε νηπιαγωγείο, ή σε παιδική χαρά μ΄ όλα αυτά που άκουγε.
Φυσικά τα άχρηστα αυτά κομμάτια δεν μπήκαν στην δισκογραφία ποτέ, άσχετα εάν τα χρυσοπλήρωσε, θα γινόταν περίγελο στην Ελληνική διασκέδαση, πόσο μάλλον και να τα παρουσιάσει σε πίστα νυχτερινού κέντρου.
Για τον συνθέτης, μην πάει ο νούς σας πως δεν είχε έμπνευση, διότι έφτασε να δουλεύει κατόπιν προκαταβολής, επειδή έγραφε καλά κομμάτια. Στην προκειμένη περίπτωση όμως απλώς σκέφτηκε και λειτούργησε πονηρά. “..Σιγά μην ανεβάσω και άλλο τον καλλιτέχνη, αλλά τα λεφτά του θα τα αρπάξω, αφού με παρακαλά…”
Έτσι ακριβώς σκέφτηκε και έδρασε.
Οι δρόμοι τους χώρισαν όπως ήταν φυσικό, μετά από έναν τρικούβερτο καυγά που παραλίγο θα κατέληγε σε αγώνα box. Ο καλλιτέχνης για πολύ καιρό το φυσούσε και δεν κρύωνε, ύστερα απ΄ αυτό που έπαθε.
Έλα όμως που η ζωή έχει πολλά γυρίσματα, και οι δύο εχθροί, βρέθηκαν σε κοινή εκδήλωση όπου ο δημιουργός έπαιζε σε πρώτο πλάνο. Ο καλλιτέχνης μόλις τον αντίκρισε τον στόλισε επί τόπου, μπροστά σε πάρα πολύ κόσμο του Ελληνικού πενταγράμμου.
Ο “χωρίς έμπνευση” συνθέτης δεν ήξερε που να κρυφτεί με το ρεζίλι που του έστησε ο καλλιτέχνης, και ακόμα κρύβετε
