Υπακούοντας και πάλι στην συνείδηση μου, νιώθω την ανάγκη να ανοίξω την καρδιά μου. Ο σεβασμός στους ψηφοφόρους μου, η ακεραιότητα του χαρακτήρα μου, με υποχρεώνουν να διαχωρίσω την θέση μου.
Κοντά δυο χρόνια χάριν της πατρίδος, εγκατέλειψα την αγαπημένη μου επιστήμη , άφησα το χειρουργικό τραπέζι και ανέβηκα στα κοινοβουλευτικά έδρανα υπερασπιζόμενος με πάθος, θέσεις και αξίες του πατριωτικού κινήματος ΝΙΚΗ.
Να θυμίσω ότι δεκατέσσερις και πλέον μήνες στην αναστολή ( υγειονομικοί στην πανδημία), κατά του σατανικού αφηγήματος Μητσοτάκη , υπερασπιστήκαμε την αξιοπρέπεια μας, ενώσαμε τίς δυνάμεις μας, συστρατευτήκαμε στη μόνη αγνή ως τότε πολιτική προσπάθεια του πατριωτικού κινήματος ΝΙΚΗ.
Παρά την απειρία μας, η αγάπη σας και οι προσευχές σας, μας ενθάρρυναν στον άνισο αγώνα στην πάλη με τα συστημικά θηρία της αποκαλύψεως.
Βέβαια, ατέλειες και λάθη δεν έλειψαν, όντως πολλές οι δυσκολίες.
Πρόσφατα είδαμε και καλοπροαίρετες κριτικές από υποστηριχτές μας (sportime) που δεν μας επιτρέπουν να κλείσουμε τα αυτιά μας, και να μην κάνουμε την αυτοκριτική μας.
Ίσως δικαιολογημένα πει κάποιος Νίκο: <Τα εν οίκω μη εν δήμω>
Αναγκαστικά, όμως, εκφράζομαι εδώ, αφού κάποιοι αποφάσισαν να μη συνεδριάζει καν η Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΙΚΗΣ. Η μόνη εκλεγμένη και συνταγματικά κατοχυρωμένη από τους ψηφοφόρους της ΝΙΚΗΣ.
Όμως φίλος μεν Πλάτων, φιλτάτη δ’ αλήθεια…..
Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες που θα κουράσουν ή και θα προσβάλουν συναγωνιστές …..
Ειλικρινά και ταπεινά νιώθω την υποχρέωση να πάψω να κρύβω την δυσαρέσκεια μου σχετικά με το Συνέδριο.
Ένα Συνέδριο που κατά την εκτίμηση μου δεν κατάφερε να ενώσει, μάλλον περισσότερο έπνιξε τις προσδοκίες μας.
Περίμενα από αυτό το 1ο Συνέδριο, να βγούμε αγκαλιά με ένα Καταστατικό αποδεκτό και τόσο δημοκρατικό, που θα έδινε χέρι να τραβήξει τους Έλληνες στους κόλπους της ΝιΚΗΣ
Δυστυχώς οι διαδικασίες, οργάνωση, ενημέρωση μελών, διαβούλευση δεν βοήθησαν, απεναντίας σκανδάλησαν ….
Ως όφειλα στο Συνέδριο, παρά την έντονη διαμαρτυρία μου, έδειξα την δέουσα ταπείνωση χάριν της ενότητας έστω και προσωρινά.
Ναι στην ενότητα, όμως, ενότης εν τη Αληθείᾳ και ενότης ἐν τη Αγάπῃ!
Όπως λέει και ο αγαπητός μας Πρόεδρος δεν μπήκαμε στην Βουλή για να πιάσουμε στασίδι.
Ευελπιστώ ότι τα εσωκομματικά μας, με την Χάρη Του σύντομα να τακτοποιηθούν.
Ναι στην ΝΙΚΗ, αλλά, με την συνείδηση μου ήσυχη, με αμοιβαία εμπιστοσύνη…..
Ἔστω δὲ ὁ λόγος ὑμῶν. ναὶ ναί, οὒ οὔ·. τὸ δὲ περισσὸν τούτων. ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστιν».
Ποτέ δεν κρύψαμε την Αγάπη μας στον Χριστό και στην Πατρίδα μας, αν χρειαστεί για λόγους συνειδήσεως και μόνο δεν θα διστάσω να ανεξαρτητοποιηθώ, ή και ταπεινά να αποδεχτώ την διαγραφή μου .
Θέλω τη ΝΙΚΗ που πιστέψαμε ότι αργά ή γρήγορα θα κυβερνήσει, θέλω τη ΝΙΚΗ που θα ενώσει τους Έλληνες πατριώτες!!!
Κανείς δεν περισσεύει, ήδη οι απώλειες πολλές και αυτό δεν μας τιμάει. Ιδιαιτέρα με στεναχώρησε σήμερα η αποχώρηση του εκλεκτού αδερφού και συναγωνιστή, Αρεοπαγίτη, Γεωργίου Αποστολάκη, ένα αληθινό κόσμημα στην Κοινοβουλευτικής μας Ομάδα.
Εύχομαι όλοι να γίνουμε σοφότεροι και να δούμε κατάματα την αλήθεια. Η ηγετική ομάδα της ΝΙΚΗΣ ας αναλογιστεί τις ευθύνες της. Ας κάνουμε την αυτοκριτική μας θεραπεύοντας τα του οίκου μας, να προχωρήσουμε, να πείσουμε ότι αξίζουμε την εμπιστοσύνη του Ελληνικού λαού, να κυβερνήσουμε και όχι απλά να στρογγυλοκαθήσουμε και πάλι στη Βουλή δίπλα στους ενόχους .
Νιώθω ντροπή και ανάξιος του βουλευτικού αξιώματος, κάποιοι μας τίμησαν για να τους εκπροσωπήσουμε, δυστυχώς, όμως, δεν πείσαμε τους απελπισμένους, αναποφάσιστους να σηκωθούν από τον καναπέ. Εμείς φταίμε που δεν ήλθαν στις κάλπες, εμείς φταίμε που κάποιοι προτίμησαν να τιμήσουν Λατινοπούλου και Βελόπουλο .
Γιατί φοβόμαστε να δούμε κατάματα την αλήθεια;
Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου Θεού !!
Καλή μετάνοια και καλά Χριστούγεννα !
Με Αγάπη Χριστού!
