Σε εποχές που συνεχώς το τοπίο τού Τύπου αποξηραίνεται, υπάρχουν εφημερίδες που παλεύουν να κρατήσουν το «ηρωικό κοινό» των πιστών τού χαρτιού. Ένα κοινό που προέρχεται, κατά βάση, από το μακρινό παρελθόν τής Ενημέρωσης και που δεν αρκείται στο διαδίκτυο με τη δωρεάν προσφορά τής πληροφορίας.
Από τη μια είναι οι εφημερίδες που βγάζουν θέματα, έχουν αναλύσεις, εξηγούν τα «γιατί», ερμηνεύουν τα «πώς», καλύπτουν και προβάλλουν πολιτιστικές δράσεις, έχουν αξιοπρεπή αθλητικά και καλά οικονομικά, απλώνουν σε πολλές σελίδες τα θέματά τους όταν πρέπει, διαθέτουν δυνατές πένες –γενικά ψάχνουν και ψάχνονται.
Από την άλλη είναι κάποιες (αρκετές) εφημερίδες που ανακυκλώνουν πασίγνωστα γεγονότα, οι πρωτοσέλιδες προβολές τους είναι γεμάτες από ειδήσεις/δηλώσεις/ανακοινώσεις που έχουμε διαβάσει/ακούσει/δει την προηγούμενη ημέρα και στερούνται δημοσιογραφικής σαγήνης.
ΟΙ πρώτες μπορεί να μη σώζουν, και αυτές, την αξιοπρέπεια των παλιών κυκλοφοριών. Σώζουν όμως το κύρος το δικό τους και της δημοσιογραφίας.
ΟΙ δεύτερες δεν σώζουν τίποτα σε αυτήν την ομαδική καταβύθιση του Τύπου.
