Το πρόγραμμα υλοποιείται από ομάδα επιστημόνων, με επικεφαλής τον Καθηγητή Βιολογίας Άγριας Πανίδας,Περικλή Μπίρτσα, σε συνεργασία με τις Κυνηγετικές Ομοσπονδίες Μακεδονίας – Θράκης και Θεσσαλίας καθώς και τον Κυνηγητικό Σύλλογο Καρδίτσας, μετά από σχετική έγκριση της Διεύθυνσης Διαχείρισης Δασών του ΥΠΕΝ.
Οι επεμβάσεις θα γίνουν σε περιοχές των Νομών Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής με τη μέθοδο σύλληψης 30 ατόμων και 10 αυγών και απελευθέρωσης τους στην περιοχή του Ν. Καρδίτσας για τα έτη 2018 & 2019. Οι πέρδικες θα συλληφθούν με τη χρήση απόχης και τη βοήθεια απόλυτα ελεγχόμενων σκύλων δεικτών, θα τοποθετηθεί κατάλληλο δακτυλίδι και θα απελευθερωθούν άμεσα σύμφωνα με τους κανονισμούς για το χειρισμό πτηνών στην έρευνα.
Οι ερευνητικές εργασίες πρέπει να εκτελεστούν με τη μεγαλύτερη δυνατή διασφάλιση των ειδών αναφοράς και των ενδιαιτημάτων τους από όχληση. Οι αρμόδιες Δασικές Αρχές θα παρακολουθούν και εποπτεύουν τη διαδικασία και θα επιβάλλουν, εφόσον ειδικοί λόγοι το απαιτήσουν, τυχόν συμπληρωματικούς όρους, για την αποφυγή ενδεχόμενης αρνητικής επίπτωσης στα οικοσυστήματα των περιοχών αρμοδιότητάς τους.
Σύμφωνα με έρευνες τα άγρια άτομα που συλλαμβάνονται και απελευθερώνονται έχουν πολλαπλάσια ικανότητα επιβίωσης και αναπαραγωγής σε σύγκριση με τα εκτρεφόμενα και τα προβλήματα από νοσήματα και γενετική υποβάθμιση περιορίζονται.
Το παράδειγμα της Χαλκιδικής
Πάντως, δεν είναι η πρώτη φορά που υλοποιείται προσπάθεια σύλληψης πεδινών περδίκων από μια περιοχή και μεταφορά σε άλλη, με σκοπό την επανεγκατάσταση βιώσιμου πληθυσμού. Επιτυχής προσπάθεια σύλληψης και μεταφοράς περδίκων πραγματοποιήθηκε στη Χαλκιδική, κατόπιν εγκρίσεως από τη Δασική Υπηρεσία, με την επίβλεψη και χρηματοδότηση της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας-Θράκης και τη συμμετοχή τουΕργαστηρίου Άγριας Πανίδας του ΤΕΙ Λάρισας.
Στη χερσόνησο της Κασσάνδρας οι τελευταίες πέρδικες εντοπίζονταν μέχρι το 1984. Το 2012 και 2013, μετά από κατάλληλη εκπαίδευση του συνεργείου σύλληψης, 55 πεδινές πέρδικες από τη γειτονική περιοχή των Μουδανιών συνελήφθησαν και απελευθερώθηκαν σε κατάλληλη περιοχή στο βόρειο τμήμα της χερσονήσου της Κασσάνδρας όπου προϋπήρχε πληθυσμός. Τα πτηνά αναπαράχθηκαν και συγκρότησαν τα πρώτα κοπάδια στην Κασσάνδρα μετά από 30 έτη. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με τους θηραματολόγους του προγράμματος, η συμμετοχή και συνδρομή εθελοντών κυνηγών του Κυνηγετικού Συλλόγου Κασσάνδρας ήταν καταλυτική.
