μιας θαυμάστριας γνώρισε ένας καλλιτέχνης της πίστας, όταν η κοπέλα εισέβαλε στο καμαρίνι, κλειδώνοντας την πόρτα από πίσω της για παν ενδεχόμενο. Η κοπέλα σχεδίαζε από καιρό αυτήν την τετ – α – τετ συνάντηση με τον τραγουδιστή τρέφοντας μεγάλη καψούρα προς αυτόν. Από νωρίς άρχισε να φτιάχνεται, μούλιασε το κορμί στην μπανιέρα με τα αρωματικά έλαια, και μετά το στέγνωμα παρφουμαρίστηκε σε όλο το σώμα με ένα ακριβό pαrfum και ειδικά στο επίμαχο σημείο.
Στολίστηκε με τα πιο σέξι ρουχαλάκια και νάσου στο καμαρίνι του καλλιτέχνη. Μόλις ο καλλιτέχνης συνήλθε από το κλείδωμα της πόρτας είπε στην(άγνωστη) κοπελιά,
“…πολύ ωραίο άρωμα φοράς….. μοσχοβόλησε όλο το δωμάτιο…”.
“….Ένα φιλάκι θα μου δώσεις….”, ζητιάνεψε η θαυμάστρια.
Την ώρα που δίνει το φιλάκι ο τραγουδιστής ζαλισμένος από το άρωμα της κοπελιάς της λέει,
“…με ζάλισε η μυρωδιά σου…”.
Τότε η κοπελιά πιάνει το χέρι του τραγουδιστή και του λέει,
“ …σου έχω μια έκπληξη για το άρωμα μου..”, ταυτόχρονα χώνει το χέρι του τραγουδιστή μέσα στο αρνάκι της.
Ο καλλιτέχνης τρελάθηκε, άναψε, φτιάχτηκε, ήταν έτοιμος για όλα, αλλά ….ξαφνικά χτύπησε η πόρτα για να τον ενημερώσουν ότι σε 2 λεπτά θα έπρεπε να είναι στην πίστα.
Κρίμα …,είπε ο τραγουδιστής στην κοπέλα και άρχισε να μυρίζει τα δάχτυλα που νωρίτερα ήταν χωμένα βαθιά στο αρωματισμένο πράμα, έκπληκτος δε από την μυρωδιά λέει,
“…πω – πω τι ωραία που βρωμάει….!!!!! Και αυτό μωρή το αρωματίζεις;;;; Να σου πω προτιμώ την original μυρωδιά του, φρόντισε την άλλη φορά αυτό το σημείο να το αφήσεις όπως το έχει αρωματίσει η φύση….”.
Βγαίνοντας στην πίστα με πολύ φόρα, κάθε τόσο μύριζε τα δάχτυλα του, ενώ η κοπελιά κάτω από την πίστα τον κοιτούσε μέσα στα μάτια, κάποια στιγμή ανέβηκε στην πίστα κα συνέχισε με τον χορό να τον ανάβει.
Έτσι ευχάριστα κύλισε εκείνη η αναπάντεχη βραδιά και σίγουρα η συνέχεια θα ήταν πιο καυτή, μια και τους είδα χεράκι – χεράκι να αποχωρούν από το κέντρο.
Αυτά είναι τα τυχερά του επαγγέλματος, ενώ εδώ γύρω μου μόνο ιδρώτας μυρίζει.
Τι γκαντεμιά κι αυτή !!!!!!!!
Όσο για το νέο τραγούδι που το βλέπω να γίνεται σουξέ:
“……Αρνάκι άσπρο και παχύ της μάνας το καμάρι……..
…εβγήκε εις την εξοχή και στο χλωρό χορτάρι……(καμαρίνι)….
… τρα – λα- λα, ….τρα – λα- λα….”
εάν σκέπτεται ο καλλιτέχνης να το συμπεριλάβει στην νέα δισκογραφία, θα σας γελάσω.
