Δημήτρης Ρομποτής.
Ο ελλαδικός κομματικός εσμός για μια ακόμη φορά ξεπερνάει σε γελοιότητα τον ίδιο του τον εαυτό! Σαν μικροπαίδεια καταπιάνονται για το πόσες κάλπες θα στηθούνε στην προανακριτική!Η μείζων αντιπολίτευσης μάλιστα, προετοιμάζεται για μετωπική σύγκρουση, ή τέσσερις κάλπες ή θα γίνει …Γρίμποβο, απειλούν!
Ρε τενεκέδες, εδώ κοτζάμ νομοσχέδιο-αγγούρι, με το συμπάθιο, καταφέρανε και περάσανε προχτές και δεν άνοιξε ρουθούνι, τώρα κολλήσατε στις κάλπες της προανακριτικής;
Και μάλιστα όχι στις κάλπες, στον αριθμό τους, έτσι για να ακριβολογούμε.
Κι’αν τα βρούνε στον αριθμό, να δείτε τη γκρίνια με το μέγεθος, το χρώμα, το υλικό που είναι φτιαγμένες, το εύρος της σχισμής, ή σσίστου στα κυπριακά, από όπου θα διέρχεται το σχετικό ψηφοδέλτιο και ούτω καθεξής. Θόρυβος να γίνεται όσο ανόητος κι’αν είναι ο λόγος, η πεμπτουσία της ελλαδικής κομματικής διεργασίας είναι ο φραμπαλάς, ούτε καν η εξουσιολαγνεία, μην σας παγιδεύουν οι ενδείξεις, αυτοί οι τύποι ανθρώπων δεν είναι αρκετά σοβαροί ούτε για αυτό!
Εν τω μεταξύ, στο κόλπο με τις κάλπες έχουν μπει και νομικοί, δημοσιογράφοι, αναλυτές και όλοι οι παρακεντέδες που την πέφτουνε στα κομματικά αποφάγια.
Εύχομαι ειλικρινά να μας κοροϊδεύουνε γιατί αν είναι τόσο ανόητοι τότε το τέλος για τη χώρα παραμένει η μόνη ρεαλιστική πιθανότητα λύτρωσης!
Βέβαια, σε μια σχετικώς ευνομούμενη χώρα θα υπήρχε η πολυτέλεια να καταπιαστεί κάποιος με τέτοιου είδους νομικά θέματα και θα είχε ακαδημαϊκό ενδιαφέρον η σχετική διεργασία. Όταν όμως η Ελλάς έχει ήδη περάσει το σημείο κατάρρευσης και στέκεται στα γυάλινα πόδια της χάρη στους ορούς των δανείων που εξακολουθεί να παίρνει δίκην θεραπευτικής αγωγής, είναι εντελώς ανόητη όλη αυτή η ιστορία με τις κάλπες!
Ο κόσμος χάνεται κι’αυτοί ασχολούνται με παπαριές, σαν νά’ναι μαθητούδια Γυμνασίου και προσπαθούνε να βγάλουνε 15μελές!
Και καλά αυτοί, δεν έχουν μάθει να κάνουν κάτι άλλο μέχρι εκεί φτάνουν και σε τελική ανάλυση, κακά τα ψέματα, δεν ενδιαφέρονται για τη χώρα, μόνο για τη δική τους επιβίωση στο πτώμα της χώρας. Ο δήθεν ελληνικός δήθεν λαός όμως, ως πότε θα παρακολουθεί απαθής τη συνεχή απαξίωση της χώρας από εκείνους που έχουν αναλάβει να τη σώσουν ή επιδιώκουν να τη σώσουν;
Τί άλλο περιμένει να δη για να απηυδήσει; Μα είναι δυνατόν ένας από τους υποτιθέμενα πλέον πολιτικοποιημένους λαούς του κόσμου να ζει αυτό το χάλι και να το ανέχεται ακόμα;
Ένας λαός που κορόιδευε και κοροϊδεύει τα «κουτορνίθια» τους Αμερικανούς που άγονται και φέρονται από τον εκάστοτε πρόεδρο-φονιά των λαών, τους Γερμανούς που είναι σαν ρομπότ, τους Άγγλους που είναι κρυόκωλοι (και συλλήβδην πούστηδες), και γενικά ένας λαός που θεωρεί μέσα του ότι είναι και ο εξυπνότερος του κόσμου;
Πώς λοιπόν, «ευφυείς» συνέλληνες του «εθνικού κέντρου», ανέχεστε τέτοιου είδους κομματικούς επιβήτορες να ασελγούν κατά συρροή και εξακολούθηση πάνω σας και πώς είναι δυνατόν σ’αυτό το αρρωστημένο και συνειδητά αντιλαϊκό και ανθελληνικό σύστημα που σας οδήγησε στην καταστροφή να έχετε αναθέσει τη «σωτηρία» σας, η δε «εναλλακτική» πρόταση επίσης να εντάσσεται στο ίδιο σύστημα, να είναι …Μαρξ εκ της σαρκός του;
Τελικά, όσοι παρακολουθούμε αυτή την κατάσταση και λόγω ειλικρινούς ευαισθησίας δεν μπορούμε να μην ανοίξουμε τον στόμα μας πρέπει να ξεχάσουμε τους «πολιτικούς», αυτοί είναι χαμένοι ούτως ή άλλως, και θα πρέπει να αρχίσουμε να ξεχέζουμε τους δήθεν πολίτες!
Αντί να τους χαϊδεύουμε τα αυτιά να τους κοπανάμε στα αυτιά μήπως και ξυπνήσουν όπως παλιά χτυπάγαμε κάποια ηλεκτρική συσκευή για να ξαναπάρει μπρος.
Οι ευθύνες του κόσμου σ’αυτό το χάλι είναι ξεκάθαρες και συνιστούν συνενοχή. Ουδείς μπορεί να ισχυριστεί πλέον ότι τον γέλασαν ή δεν ήξερε. Απλά, ως εξαθλιωμένος τυχοδιώκτης ευελπιστεί για μια ακόμα φορά να σώσει την πάρτη του και η χώρα ας γίνει τσιμέντο!
D.R.
New York
