Tα τραγούδια του έρωτα και της αγάπης συνεπήραν και παρέσυραν τον μεγάλο βάρδο του Ελληνικού πενταγράμμου, σε μια εκ των συναυλιών που έδωσε ανά την Ελλάδα. Έπαθε τέτοια φλασιά που τραγουδούσε ασταμάτητα επί 2 ½ ώρες, και θα συνέχιζε ποιος ξέρει μέχρι πόσο.
Η δε ορχήστρα είχε κουραστεί, γι΄ αυτό και ο κιθαρίστας, το δεξί χέρι του μεγάλου ερωτικού τραγουδιστή του έκανε πολλές φορές νόημα να σταματήσει, αλλά ο καλλιτέχνης συνέχιζε με το ίδιο πάθος, ώσπου του τέλειωσαν όλα τα τραγούδια του ρεπερτορίου που είχε ετοιμάσει.
Νευρίασε τόσο που πήγε επιτακτικά μπροστά από τον κιθαρίστα και του έριξε το μικρόφωνο στα πόδια του. Με την ξαφνική αυτή του κίνηση όλοι οι μουσικοί πάγωσαν.
Φαίνεται όμως, ότι την ίδια στιγμή του ήλθε μια άλλη φλασιά, κατάλαβε την επιπολαιότητα του, και σταμάτησε εκεί το επεισόδιο.
Στο τέλος της συναυλίας ο καλλιτέχνης κάλεσε όλους τους μουσικούς στο καμαρίνι. Τους κοίταξε βαθιά στα μάτια, ενώ εκείνοι με κομμένη την ανάσα περίμεναν να ακούσουν τα χειρότερα. Αντίθετα όμως ο καλλιτέχνης σαν μικρό παιδί τους ζήτησε συγνώμη γι΄ αυτήν την συμπεριφορά του.
Ανακουφισμένοι οι μουσικοί αναστενάζοντας του απάντησαν “…Και εμείς κύριε “Π”, περιμέναμε ότι θα τα βάλεις μαζί μας, αλλά τελικά έχετε το μεγαλείο του μεγάλου καλλιτέχνη…,ζητάτε από μας συγνώμη, και αυτό σας τιμά…”.
Έτσι έληξε και η ίντριγκα μεταξύ των μουσικών και του καλλιτέχνη.
Ο μεγάλος βάρδος πήρε το μάθημα από τα λάθη που δεν το ξανάκανε ποτέ, από εκείνη την σημαδιακή συναυλία.
