ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ . Κάθε καλοκαίρι μαζί με τις πυρκαϊές, τα εκατομμύρια τουρίστες και τα μπάνια του λαού αναπόφευκτος είναι στα αρχαία θέατρα και ο Αριστοφάνης. Και καθώς η πολιτεία μας του παραχώρησε την πρωτοκαθεδρία στα σχολικά βιβλία ρίχνοντας στις χωματερές της παιδείας τη σοφία του Σωκράτη (βλ. «Το Βήμα», 10/8), σκέφθηκε ο διαπρέψας στη διπλωματία και θεραπεύων εξίσου ευδόκιμα την ποίηση και τη λογοτεχνία συμφοιτητής και φίλος μου Γεώργιος Χριστογιάννης να «ζητήσει» μιαν επίκαιρη συνέντευξη από τον αθηναίο κωμωδιογράφο. Και ιδού το ευρηματικό αποτέλεσμα (σε μεταφρασμένα από τον Θρασύβουλο Σταύρου κείμενα του Αριστοφάνη, ο Χριστογιάννης προέταξε επίκαιρες για σήμερα ερωτήσεις):
ΕΡΩΤΗΣΗ: Πώς σας φαίνεται η Αθήνα ύστερα από 2.373 χρόνια;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Την Αθήνα αν, γαλίφης κανείς, λαμπερή την ονόμαζε, ε, ό,τι ποθούσε του το δίνατε εσείς για να πει «λαμπερή», μιαν αξία που την έχει κι η… σαρδέλλα.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Πώς εξηγείτε ότι η Αθήνα παρουσιάζει σήμερα τέτοιο χάλι;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η πόλη αλαλιασμένη, κιτρινιάρα, μουλωχτή, έχαφτε ό,τι της πετούσαν κι έλεγε κι ευχαριστώ.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Πώς βρίσκετε γενικά την κυκλοφορία των τροχοφόρων, τον θόρυβο, τα καυσαέρια;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Για όλα αυτά, πολίτες, φταίτε εσείς, που το δημόσιο χρήμα παίρνετε σε μισθούς. Το κέρδος το ατομικό κυνηγά ο καθένας κι η πολιτεία βαδίζει κούτσα κούτσα.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Πού αποδίδετε την πολιτική και κοινωνική κακοδαιμονία μας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Στη στήλη που χαράζουνε τους νόμους, μην το ξεχνάς, κατούρησες μια νύχτα. Κι αν πάει κανείς καλά για μια μέρα, ύστερα τα χαλάει για δέκα. Αν βγάλετε άλλον (ηγέτη) χειρότερα τα κάνει. Αυτό είναι το σύστημα: τα παλιά, τα γνωστά να πετούμε κι ευθύς να αρπαζόμαστε απ’ ό,τι καινούργιο.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Πώς είναι το δημοκρατικό μας πολίτευμα σήμερα; Πώς βλέπετε τους σημερινούς βουλευτές;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αεροκοπανίζουνε πλάι στα… λουλουδάδικα. Οι μπακίρες μόνο κυκλοφορούν που κόπηκαν τελευταία κι είναι εκλεκτή η κοπή. Και τους καλογεννημένους φρόνιμους πολίτες μας, άντρες τίμιους και όπως πρέπει… τους προπηλακίζουμε και στις θέσεις βάζουμε όλες κάτι μούτρα μπρούτζινα, κάτι αχρείους και γιους αχρείων, ξένους, ρουσομάλληδες που ήρθανε στερνά, που η πόλη μήτε και για φαρμάκους στα παλιά καλά της χρόνια δεν θα τους δεχότανε…
ΕΡΩΤΗΣΗ: Πώς βλέπετε τους πολιτικούς σήμερα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Για ν’ ανέβεις στην εξουσία, προσόντα δεν είναι ο χαρακτήρας και η παιδεία, είναι η αγραμματοσύνη και η ατιμία. Τ’ άλλα ηγετικά προσόντα: πρόστυχο σόι, μαγκιά, φωνή κοπρίτη· όλα ακριβώς που χρειάζεται ο ηγέτης· μαντείες, Δελφών χρησμοί (σ.σ.: γράφε δημοσκοπήσεις) είναι σύμφωνα όλα.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Σήμερα εχθροί της Ελλάδος δεν είναι οι Πέρσες, αλλά οι Τούρκοι που δείχνουν επεκτατικές διαθέσεις. Πώς πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Από τους εχθρούς μαθαίνουμε οι έξυπνοι, η προφύλαξη διώχνει πέρα τους κινδύνους. Τούτο δεν μαθαίνεται από τον φίλο, ενώ ο εχθρός σ’ αναγκάζει να το βρεις.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Νομίζετε ότι στη διευθέτηση των ελληνοτουρκικών διαφορών μπορούν να συμβάλουν τα Ηνωμένα Εθνη, το ΝΑΤΟ, η ΕΟΚ;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν τα χωνεύω αυτά, Πρεσβείες, αποστολές και ματσαράγκες και παγωνιών φουσκώματα. Καϋμένη Αθήνα το νοιώθεις οι Πρεσβείες πως σε δουλεύουν;
ΕΡΩΤΗΣΗ: Πώς βλέπετε τους δημοσιογράφους της εποχής μας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: (Πάνε) με το σύστημα εκείνων που κυνηγούν τα χέλια. Σαν είναι η λίμνη ατάραχη δεν πιάνουν τίποτε. Οταν τη λάσπη ανακατέψουνε και την θολώσουν, πιάνουν.
(Η συνέντευξη αυτή, που πρωτοδημοσιεύθηκε στις 20 Μαρτίου 1986 στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο», εμπεριέχεται στο βιβλίο «Αναδρομές» του Γ. Χριστογιάννη, εκδόσεις Σιδέρη).
πηγή;Το ΒΗΜΑ, 24/08/2008
